Showing posts with label Story. Show all posts
അഞ്ചു മക്കളുള്ള എല്ലാവര്ക്കും സര്ക്കാര് ഓരോ വീട് കൊടുക്കുന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോള് കുട്ടപ്പനും തോന്നി ഈ സ്കീമില് ഒരു വീടിനു അപേക്ഷിക്കണം എന്ന്.
കുട്ടപ്പന് ഭാര്യയോട്: എടീ, നമുക്ക് രണ്ടു കുട്ടികള് ഇല്ലേ?അപ്പുറത്തെ സരസയുടെയുടെ മൂന്നു കുട്ടിള് എന്റേതാണ്. നമുക്ക് ആ കുട്ടികളെ കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാം. അങ്ങനെ നമുക്ക് അഞ്ചു കുട്ടികളാകും. അങ്ങനെ നമുക്ക് വീടിനു അപേക്ഷിക്കുകയുംചെയ്യാം...
കുട്ടപ്പന് പോയി സരസയുടെ മൂന്നുകുട്ടികളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു...
തിരിച്ചു വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് സ്വന്തം മക്കളെ കാണാനില്ല...
കുട്ടപ്പന്: എടീ, നമ്മുടെ മക്കളെവിടെ?
ഭാര്യ : ആ മത്തായി വന്നു അയാളുടെ കുട്ടികളാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടുപോയി.
അയാള്ക്കും വീടിനു വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കാനാണത്രേ .!
കുട്ടപ്പന് ഭാര്യയോട്: എടീ, നമുക്ക് രണ്ടു കുട്ടികള് ഇല്ലേ?അപ്പുറത്തെ സരസയുടെയുടെ മൂന്നു കുട്ടിള് എന്റേതാണ്. നമുക്ക് ആ കുട്ടികളെ കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാം. അങ്ങനെ നമുക്ക് അഞ്ചു കുട്ടികളാകും. അങ്ങനെ നമുക്ക് വീടിനു അപേക്ഷിക്കുകയുംചെയ്യാം...
കുട്ടപ്പന് പോയി സരസയുടെ മൂന്നുകുട്ടികളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു...
തിരിച്ചു വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് സ്വന്തം മക്കളെ കാണാനില്ല...
കുട്ടപ്പന്: എടീ, നമ്മുടെ മക്കളെവിടെ?
ഭാര്യ : ആ മത്തായി വന്നു അയാളുടെ കുട്ടികളാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടുപോയി.
അയാള്ക്കും വീടിനു വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കാനാണത്രേ .!
ആ ഡബിള് ബെഡ് റൂം ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബാല്ക്കണിയില് നിന്നാല് എയര്പോര്ട്ടില് വന്നിരങ്ങുന്ന ഭീമന് പക്ഷികളെ കൈ കൊണ്ട് തൊടാമെന്ന് തോന്നും. അത്രയ്ക്കടുത്തു കൂടെയാണ് അവ പറന്നിറങ്ങുന്നത്.
ഈ ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് സിറ്റിക്കുള്ളില് ഇത്ര നല്ലൊരു ഫ്ളാറ്റ് ഇത്രയും കുറഞ്ഞ വാടകക്ക് അവര്ക്ക് ലഭിച്ചത്. ഈ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വീട്ടുടമസ്ഥന് രണ്ട് വര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും വാടക കൂട്ടി ചോദിക്കാത്തതും. കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെയുള്ള അവയുടെ പോക്കു വരവുകള് മനുവിനും അനിതക്കും കാതിനിണക്കം വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലെങ്കില് തന്നെ രാത്രിയിലെ ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് പകല് മുഴുവന് ഉറങ്ങുന്ന മനുവിനും, പകല് മുഴുവന് തീര്ത്താല് തീരാത്ത പ്രൊജക്റ്റ് ഷെഡ്യൂളുകളോട് മല്ലിട്ട് വൈകി കൂടണയുന്ന അനിതക്കും ഈ ഇരമ്പങ്ങള്ക്ക് കാതോര്ക്കാന് സമയവുമില്ലായിരുന്നു.
കണക്കു പുസ്തകത്തില്, പാല്ക്കരന് കൊടുത്ത ഇരുനൂറ്റി നാല്പത്തഞ്ച് രൂപ റൌണ്ട് ചെയ്ത് ഇരുനൂറ്റി അമ്പതായി മനുവിന്റെ പേരിന് നേര്ക്ക് കണ്ടത് ചോദിക്കാന് അനിത മറന്നു പോയത് ഈ സമയമില്ലായ്മ മൂലമാണ്. ഇസ്തിരിക്കാരന്റെ പക്കല് നിന്ന് അനിത വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന തുണികളില് മനുവിന്റെ ഒരു ഷര്ട്ട് കുറവായിരുന്നത് അനിതയോട് ചോദിക്കാന് മനുവിനും സമയം കിട്ടിയില്ല. പിന്നെപ്പഴൊ ഓര്മ്മ വന്നപ്പോഴേക്കും ഇസ്തിരിക്കാരന് തന്നെ അത് തിരികെയെത്തിച്ചിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി, ഷിഫ്റ്റിനിടയില് ഒരു ബ്രേക്കെടുക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മനുവിന്റെ മൊബൈല് ഫോണില് അനിതയുടെ മെസേജ് തെളിഞ്ഞത്.
“ഐ ഗോട്ട് എ ബെറ്റെര് ഓഫര് ഇന് ഡല്ഹി. ഐ വില് ബി ലീവിങ്ങ് ദിസ് സാറ്റര്ഡെ”.
ചായ കുടിക്കാനെണീറ്റ മനു കസേരയില് അമര്ന്നിരുന്നു. ഇന്റര്നെറ്റ് എക്സ്പ്ലോറെറിന്റെ ഫെവരിറ്റ്സില് നിന്ന് സിറ്റി ക്ലാസ്സിഫൈഡ്സ്.കോം തുറക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് അവന് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
“ഓക്കെ. വിഷ് യു ഗുഡ് ലക്ക്.”
പിന്നെ കീബോര്ഡില് വിരലുകളമര്ന്നു.
“ലുക്കിങ്ങ് ഫോര് എ പെഴ്സണ് ടു ഷെയര് ടു ബെഡ് റൂം അപാര്ട്ട്മെന്റ്”
Writer : ബിക്കു
ഈ ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് സിറ്റിക്കുള്ളില് ഇത്ര നല്ലൊരു ഫ്ളാറ്റ് ഇത്രയും കുറഞ്ഞ വാടകക്ക് അവര്ക്ക് ലഭിച്ചത്. ഈ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വീട്ടുടമസ്ഥന് രണ്ട് വര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും വാടക കൂട്ടി ചോദിക്കാത്തതും. കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെയുള്ള അവയുടെ പോക്കു വരവുകള് മനുവിനും അനിതക്കും കാതിനിണക്കം വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലെങ്കില് തന്നെ രാത്രിയിലെ ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് പകല് മുഴുവന് ഉറങ്ങുന്ന മനുവിനും, പകല് മുഴുവന് തീര്ത്താല് തീരാത്ത പ്രൊജക്റ്റ് ഷെഡ്യൂളുകളോട് മല്ലിട്ട് വൈകി കൂടണയുന്ന അനിതക്കും ഈ ഇരമ്പങ്ങള്ക്ക് കാതോര്ക്കാന് സമയവുമില്ലായിരുന്നു.
കണക്കു പുസ്തകത്തില്, പാല്ക്കരന് കൊടുത്ത ഇരുനൂറ്റി നാല്പത്തഞ്ച് രൂപ റൌണ്ട് ചെയ്ത് ഇരുനൂറ്റി അമ്പതായി മനുവിന്റെ പേരിന് നേര്ക്ക് കണ്ടത് ചോദിക്കാന് അനിത മറന്നു പോയത് ഈ സമയമില്ലായ്മ മൂലമാണ്. ഇസ്തിരിക്കാരന്റെ പക്കല് നിന്ന് അനിത വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന തുണികളില് മനുവിന്റെ ഒരു ഷര്ട്ട് കുറവായിരുന്നത് അനിതയോട് ചോദിക്കാന് മനുവിനും സമയം കിട്ടിയില്ല. പിന്നെപ്പഴൊ ഓര്മ്മ വന്നപ്പോഴേക്കും ഇസ്തിരിക്കാരന് തന്നെ അത് തിരികെയെത്തിച്ചിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി, ഷിഫ്റ്റിനിടയില് ഒരു ബ്രേക്കെടുക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മനുവിന്റെ മൊബൈല് ഫോണില് അനിതയുടെ മെസേജ് തെളിഞ്ഞത്.
“ഐ ഗോട്ട് എ ബെറ്റെര് ഓഫര് ഇന് ഡല്ഹി. ഐ വില് ബി ലീവിങ്ങ് ദിസ് സാറ്റര്ഡെ”.
ചായ കുടിക്കാനെണീറ്റ മനു കസേരയില് അമര്ന്നിരുന്നു. ഇന്റര്നെറ്റ് എക്സ്പ്ലോറെറിന്റെ ഫെവരിറ്റ്സില് നിന്ന് സിറ്റി ക്ലാസ്സിഫൈഡ്സ്.കോം തുറക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് അവന് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
“ഓക്കെ. വിഷ് യു ഗുഡ് ലക്ക്.”
പിന്നെ കീബോര്ഡില് വിരലുകളമര്ന്നു.
“ലുക്കിങ്ങ് ഫോര് എ പെഴ്സണ് ടു ഷെയര് ടു ബെഡ് റൂം അപാര്ട്ട്മെന്റ്”
Writer : ബിക്കു
റോഡ് മുഴുവന് പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞൊരു വഴിയായിട്ടുണ്ട്. മുട്ടന് മുട്ടന് കുഴികളെ അതി വിദഗ്ദമായി ഒഴിവാക്കി കൊണ്ട് ഡ്രൈവര് ചേട്ടന് വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോള്, ഓരോ കുഴിക്കും ഓരോന്നെന്ന കണക്കില് അച്ഛന് സര്ക്കാരിനെ ചീത്ത വിളിക്കുന്നുമുണ്ട് . അമ്മക്കുറക്കം തന്നെ ഉലകം. ഞാനാണെങ്കില് ആദ്യമായി മറ്റൊരു ബൂലോഗിയെ കാണാന് പോകുന്നതിന്റെ ടെന്ഷനില്. കണ്ടാല് എങ്ങനെ ഇരിക്കും, മനുഷ്യനെപ്പോലെ ഒക്കെ തന്നെ ആകുമോ ആവോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ച് നഖത്തിന്റെ നീളം കുറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഫോണ്.
“കുഞ്ഞീ, നീ എപ്പഴാ വരുന്നെ? ഇവിടെ വേറൊരു ബൂലോഗന് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ ആളുള്ളപ്പൊ വരാന് നിനക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടോ?
ഓഹൊ!! അപ്പൊ രണ്ട് ബൂലോഗവാസികളെ ഒരുമിച്ചു കാണാനാണ് പോകുന്നത്. കൊള്ളാം!
നല്ലൊരു കഥാകാരനാണ്. ഒന്നു കണ്ട് കളയാം. പ്രശ്നമില്ല എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.
കുഴികളെല്ലാം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് കോളേജിനു മുന്നില് വണ്ടി നിന്നു. എന്നെയും അമ്മയെയും അവിടെ ലഗേജ് ഇറക്കി അച്ഛന് ഗഡി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
ഗേറ്റില് കാലുകുത്തിയതും പരിവാരങ്ങള് ഓടിയെത്തി. പുസ്തക പ്രദര്ശനം ദാ അവിടെ, ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദേ ഇവിടെ ഇതിനു മുകളില്...
“അതെയ്, ഇതൊക്കെ ഞാന് കണ്ടോളാം. എനിക്ക് ...ടീച്ചറെ ഒന്ന് കാണണം. ഞാന് സുഹൃത്താണ്.“
മുണ്ടാണുടുത്തിരുന്നതെങ്കില് ആ കുട്ടി അതിന്റെ മടക്കിക്കുത്തഴിച്ചിട്ടേനെ. എന്നിട്ടും ആ പെണ്കുട്ടി അതിനെക്കൊണ്ടാവുന്ന വിധം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. ചുരിദാറിന്റെ ഷാള് ഒതുക്കി പിടിച്ചു ബഹുമാനം കാണിക്കുന്ന ആ ആക്ഷന്.
“ടീച്ചര് ദേ ഇപ്പൊ പുറത്തു പോയതാ, ഇപ്പൊ വരും. ഇവിടെ ഇരിക്കാം”.
മറ്റേ ബൂലോഗനെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതാണെന്നു മനസ്സിലായി. എന്നാല് പിന്നെ അതു വരെ ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദര്ശിക്കം എന്ന് കരുതി. ദാ ഫോണ്.
“മോളുട്ടീ, നീ എതിയോ? എവിടെയാ?”
“ഞാന് ദേ ഈ ചരിത്ര പ്രദര്ശന...”. ടക്. ഫോണ് കട്ട്.
ആളിവിടെ അടുത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായി. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോള് അതാ നമ്മുടെ താരം. ചുറ്റും ഒരു പറ്റം മാന്പേടകളും. ഒപ്പം വഴി തെറ്റി വന്ന കുട്ടിയെ പോലെ അരിഗോണിയുടെ കഥാകാരനും. അതാ ടീച്ചര് എന്നെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ഓടി വരലും കെട്ടിപിടിക്കലും എപ്പൊ കഴിഞ്ഞു?
കസവുള്ള കേരള സാരിയില് ഒരു സുന്ദരി ടീച്ചര്. ചടുലമായ ഒരോ നീക്കങ്ങള്. ഈ നിമിഷം ഇവിടെ ഗേറ്റിനടുത്ത്, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ റിസപ്ഷനില്. അതിനടുത്ത നിമിഷം കാന്റീനില്. കാലില് ചെരുപ്പില്ല. കയ്യില് ഒരു സെല് ഫോണ്. കൈത്തണ്ടയില് നിറയെ വര്ണ്ണനൂലുകള്. ആയിരം നാവ്. എന്നോട് തല്ലുപിടിക്കുന്നു, എന്റെ അമ്മയോട് കുശലം പറയുന്നു, ഫോണില് മറ്റൊരു ബൂലോഗനോട് വര്താനം പറയുന്നു, ഇടയില് “മിസ്സ്, ഇതെന്ത ചെയ്യണ്ടെ മിസ്സ്” എന്ന് ചോദിച്ചു വന്ന സംശയക്കുട്ടിയോട് “അത് അവിടെ ചെന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യമ്മൂ” എന്ന് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
ഹൌ!! ഇതെന്തൊരു ജീവി!!
“നിങ്ങള് ഈ പുസ്തകങ്ങള് കാണൂ, ഞാന് ഇവനെ ഒന്ന് വിട്ടിട്ടു വരാം.“ അരിഗോണിക്കാരന് പോകാന് തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
ഞങ്ങള് പുസ്തക ലോകത്തേക്കിറങ്ങി. നല്ല ഒരു സംരംഭം. ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങള്. മലയാളത്തിലെ ഒട്ടു മിക്ക പബ്ലിഷര്മാരും ഉണ്ട്. എല്ലാം ഈ സൂക്ഷ്മ രൂപിണിയാല് സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. കുറെ പുസ്തകങ്ങള് വാങ്ങി. എന്നേക്കാള് ആര്ത്തി അമ്മക്ക്. ബസ്സിലെ രണ്ട് സ്റ്റെപ്പ് കയറുമ്പഴേക്കും വാതം കോച്ചുന്ന ആള്ക്ക്, ഇവിടത്തെ രണ്ടും മൂന്നും നിലകള് നോ പ്രോബ്ലം!
വീണ്ടും ഫോണ്. “മോളുട്ടീ നിങ്ങള് എവിടെയാ?”
“ഞങ്ങള് ഈ മാതൃഭൂമീടെ..” ടക്. ഒരേയൊരു മിനിട്ട്. നമ്മുടെ ആളിതാ മുന്നില്.
“വാ നമുക്കൊരു ചായ കുടിക്കാം.“
വേണ്ട ചേച്ചീ എന്ന് ഞാന് പറയുന്നതിന് മുന്പ് കാന്റീനിന്റെ പടിയിലെത്തി.
“ദേ ഇതാണെന്റെ ചിന്നു, എന്റെ മോളാ, പിന്നെ ദേ ഇത് അഞ്ജു, ഇവളുണ്ടല്ലൊ, നമ്മുടെ മറ്റേ ബൂലോഗന് ഇന്നിവിദെ വരും എന്ന് ഇന്നലെ സ്വപ്നം കണ്ടത്രേ. പിന്നെ ഇത് ചീതു, ഇവള് എന്റെ ബ്ളോഗില് ഉണ്ട്. ഇതാണ് വിനീത, ഇവള് അസ്സല് പാട്ടുകാരിയാ, അയ്യോ... ഇതാരാ...”
രണ്ട് കയ്യും നീട്ടുന്നത് കണ്ടൂ. പിന്നെ കണ്ടത് ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീയുടെ കൂടെ.
“എന്റെ ടീച്ചറാ”
ടീച്ചറുടെ ടീച്ചര്, കുട്ടികള്ക്ക് കൌതുകം.
അതിനിടയില് ചേച്ചിയുടെ സെല് ഫോണില് ഒരു കുട്ടി- “അങ്കിള്, അങ്കിള് വരുമ്പോ കഴിക്കാന് ബര്ഗര് പറയണോ, വെജ്റോള് പറയണോ?”
ചേച്ചിയുടെ വക്കീലദ്ദേഹം കുട്ടികളുടെ അങ്കിള്.
എന്റെ കണ്ണുകളില് അത്ഭുതം. ഇങ്ങനെയും ഒരാള്. ചുറ്റും ഈച്ച പോലെ പറ്റിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ഓരൊ കുട്ടിയും മിസ്സ് മിസ്സ് എന്ന് വിളിച്ചാണ് കലപില കൂട്ടുന്നതെങ്കിലും ആ ഓരൊ വിളിയും അമ്മേ എന്നാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. ഓരൊരുത്തരും ഈ ടീച്ചറുടെ മടിയിലാണ്, ഹൃദയത്തിലാണ്. കാന്റീനില് ചെലവഴിച്ച ആ അഞ്ച് മിനിട്ടില്, ഗേറ്റിലേക്ക് നടക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്, ഗേറ്റില് വെച്ച് സന്ധ്യ എന്ന കുട്ടിയെക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു പാട്ടു പാടി ഞങ്ങളെ കേള്പ്പിച്ചപ്പോള് ഒക്കെ ഞാന് അറിഞ്ഞു, ബൂലോഗത്തില് അരുമായി സംസാരിച്ചാലും, ഈ ചേച്ചി പ്രതിപാദ്യ വിഷയമായി വരുമ്പോള് സ്വന്തം ചേച്ചിയെക്കുറിച്ചെന്ന വണ്ണം അവരെല്ലാം വികാരാധീനരാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന്.
ഒരു തുള്ളിക്കൊരു കടല് തിരിച്ചു തരുന്ന ഈ ചേച്ചിയെ പോലെ ഈ ചേച്ചി മാത്രം.
യാത്ര പറയും നേരം ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ കൈ കാണിച്ചു നിര്ത്തി “ദാ, ഇവരെ ആ കല്യാണില് ഒന്നു വിട്ടേക്കു”. മനസ്സില് ഒരു കുഞ്ഞു സങ്കടം.
ഓട്ടോറിക്ഷക്ക് പിന്നില് ചേച്ചി ചെറുതായപ്പോള് എനിക്കൊരു സന്ദേശം വന്നതായി മൊബൈല് ഫോണ് അറിയിച്ചു. തുറന്നു നോക്കാതെ തന്നെ ഞാനത് വായിച്ചു.
“ലവ് യു മോളൂട്ടീ”
അപ്പോഴാണ് ഫോണ്.
“കുഞ്ഞീ, നീ എപ്പഴാ വരുന്നെ? ഇവിടെ വേറൊരു ബൂലോഗന് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ ആളുള്ളപ്പൊ വരാന് നിനക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടോ?
ഓഹൊ!! അപ്പൊ രണ്ട് ബൂലോഗവാസികളെ ഒരുമിച്ചു കാണാനാണ് പോകുന്നത്. കൊള്ളാം!
നല്ലൊരു കഥാകാരനാണ്. ഒന്നു കണ്ട് കളയാം. പ്രശ്നമില്ല എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.
കുഴികളെല്ലാം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് കോളേജിനു മുന്നില് വണ്ടി നിന്നു. എന്നെയും അമ്മയെയും അവിടെ ലഗേജ് ഇറക്കി അച്ഛന് ഗഡി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
ഗേറ്റില് കാലുകുത്തിയതും പരിവാരങ്ങള് ഓടിയെത്തി. പുസ്തക പ്രദര്ശനം ദാ അവിടെ, ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദേ ഇവിടെ ഇതിനു മുകളില്...
“അതെയ്, ഇതൊക്കെ ഞാന് കണ്ടോളാം. എനിക്ക് ...ടീച്ചറെ ഒന്ന് കാണണം. ഞാന് സുഹൃത്താണ്.“
മുണ്ടാണുടുത്തിരുന്നതെങ്കില് ആ കുട്ടി അതിന്റെ മടക്കിക്കുത്തഴിച്ചിട്ടേനെ. എന്നിട്ടും ആ പെണ്കുട്ടി അതിനെക്കൊണ്ടാവുന്ന വിധം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. ചുരിദാറിന്റെ ഷാള് ഒതുക്കി പിടിച്ചു ബഹുമാനം കാണിക്കുന്ന ആ ആക്ഷന്.
“ടീച്ചര് ദേ ഇപ്പൊ പുറത്തു പോയതാ, ഇപ്പൊ വരും. ഇവിടെ ഇരിക്കാം”.
മറ്റേ ബൂലോഗനെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതാണെന്നു മനസ്സിലായി. എന്നാല് പിന്നെ അതു വരെ ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദര്ശിക്കം എന്ന് കരുതി. ദാ ഫോണ്.
“മോളുട്ടീ, നീ എതിയോ? എവിടെയാ?”
“ഞാന് ദേ ഈ ചരിത്ര പ്രദര്ശന...”. ടക്. ഫോണ് കട്ട്.
ആളിവിടെ അടുത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായി. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോള് അതാ നമ്മുടെ താരം. ചുറ്റും ഒരു പറ്റം മാന്പേടകളും. ഒപ്പം വഴി തെറ്റി വന്ന കുട്ടിയെ പോലെ അരിഗോണിയുടെ കഥാകാരനും. അതാ ടീച്ചര് എന്നെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ഓടി വരലും കെട്ടിപിടിക്കലും എപ്പൊ കഴിഞ്ഞു?
കസവുള്ള കേരള സാരിയില് ഒരു സുന്ദരി ടീച്ചര്. ചടുലമായ ഒരോ നീക്കങ്ങള്. ഈ നിമിഷം ഇവിടെ ഗേറ്റിനടുത്ത്, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ റിസപ്ഷനില്. അതിനടുത്ത നിമിഷം കാന്റീനില്. കാലില് ചെരുപ്പില്ല. കയ്യില് ഒരു സെല് ഫോണ്. കൈത്തണ്ടയില് നിറയെ വര്ണ്ണനൂലുകള്. ആയിരം നാവ്. എന്നോട് തല്ലുപിടിക്കുന്നു, എന്റെ അമ്മയോട് കുശലം പറയുന്നു, ഫോണില് മറ്റൊരു ബൂലോഗനോട് വര്താനം പറയുന്നു, ഇടയില് “മിസ്സ്, ഇതെന്ത ചെയ്യണ്ടെ മിസ്സ്” എന്ന് ചോദിച്ചു വന്ന സംശയക്കുട്ടിയോട് “അത് അവിടെ ചെന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യമ്മൂ” എന്ന് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
ഹൌ!! ഇതെന്തൊരു ജീവി!!
“നിങ്ങള് ഈ പുസ്തകങ്ങള് കാണൂ, ഞാന് ഇവനെ ഒന്ന് വിട്ടിട്ടു വരാം.“ അരിഗോണിക്കാരന് പോകാന് തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
ഞങ്ങള് പുസ്തക ലോകത്തേക്കിറങ്ങി. നല്ല ഒരു സംരംഭം. ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങള്. മലയാളത്തിലെ ഒട്ടു മിക്ക പബ്ലിഷര്മാരും ഉണ്ട്. എല്ലാം ഈ സൂക്ഷ്മ രൂപിണിയാല് സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. കുറെ പുസ്തകങ്ങള് വാങ്ങി. എന്നേക്കാള് ആര്ത്തി അമ്മക്ക്. ബസ്സിലെ രണ്ട് സ്റ്റെപ്പ് കയറുമ്പഴേക്കും വാതം കോച്ചുന്ന ആള്ക്ക്, ഇവിടത്തെ രണ്ടും മൂന്നും നിലകള് നോ പ്രോബ്ലം!
വീണ്ടും ഫോണ്. “മോളുട്ടീ നിങ്ങള് എവിടെയാ?”
“ഞങ്ങള് ഈ മാതൃഭൂമീടെ..” ടക്. ഒരേയൊരു മിനിട്ട്. നമ്മുടെ ആളിതാ മുന്നില്.
“വാ നമുക്കൊരു ചായ കുടിക്കാം.“
വേണ്ട ചേച്ചീ എന്ന് ഞാന് പറയുന്നതിന് മുന്പ് കാന്റീനിന്റെ പടിയിലെത്തി.
“ദേ ഇതാണെന്റെ ചിന്നു, എന്റെ മോളാ, പിന്നെ ദേ ഇത് അഞ്ജു, ഇവളുണ്ടല്ലൊ, നമ്മുടെ മറ്റേ ബൂലോഗന് ഇന്നിവിദെ വരും എന്ന് ഇന്നലെ സ്വപ്നം കണ്ടത്രേ. പിന്നെ ഇത് ചീതു, ഇവള് എന്റെ ബ്ളോഗില് ഉണ്ട്. ഇതാണ് വിനീത, ഇവള് അസ്സല് പാട്ടുകാരിയാ, അയ്യോ... ഇതാരാ...”
രണ്ട് കയ്യും നീട്ടുന്നത് കണ്ടൂ. പിന്നെ കണ്ടത് ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീയുടെ കൂടെ.
“എന്റെ ടീച്ചറാ”
ടീച്ചറുടെ ടീച്ചര്, കുട്ടികള്ക്ക് കൌതുകം.
അതിനിടയില് ചേച്ചിയുടെ സെല് ഫോണില് ഒരു കുട്ടി- “അങ്കിള്, അങ്കിള് വരുമ്പോ കഴിക്കാന് ബര്ഗര് പറയണോ, വെജ്റോള് പറയണോ?”
ചേച്ചിയുടെ വക്കീലദ്ദേഹം കുട്ടികളുടെ അങ്കിള്.
എന്റെ കണ്ണുകളില് അത്ഭുതം. ഇങ്ങനെയും ഒരാള്. ചുറ്റും ഈച്ച പോലെ പറ്റിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ഓരൊ കുട്ടിയും മിസ്സ് മിസ്സ് എന്ന് വിളിച്ചാണ് കലപില കൂട്ടുന്നതെങ്കിലും ആ ഓരൊ വിളിയും അമ്മേ എന്നാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. ഓരൊരുത്തരും ഈ ടീച്ചറുടെ മടിയിലാണ്, ഹൃദയത്തിലാണ്. കാന്റീനില് ചെലവഴിച്ച ആ അഞ്ച് മിനിട്ടില്, ഗേറ്റിലേക്ക് നടക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്, ഗേറ്റില് വെച്ച് സന്ധ്യ എന്ന കുട്ടിയെക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു പാട്ടു പാടി ഞങ്ങളെ കേള്പ്പിച്ചപ്പോള് ഒക്കെ ഞാന് അറിഞ്ഞു, ബൂലോഗത്തില് അരുമായി സംസാരിച്ചാലും, ഈ ചേച്ചി പ്രതിപാദ്യ വിഷയമായി വരുമ്പോള് സ്വന്തം ചേച്ചിയെക്കുറിച്ചെന്ന വണ്ണം അവരെല്ലാം വികാരാധീനരാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന്.
ഒരു തുള്ളിക്കൊരു കടല് തിരിച്ചു തരുന്ന ഈ ചേച്ചിയെ പോലെ ഈ ചേച്ചി മാത്രം.
യാത്ര പറയും നേരം ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ കൈ കാണിച്ചു നിര്ത്തി “ദാ, ഇവരെ ആ കല്യാണില് ഒന്നു വിട്ടേക്കു”. മനസ്സില് ഒരു കുഞ്ഞു സങ്കടം.
ഓട്ടോറിക്ഷക്ക് പിന്നില് ചേച്ചി ചെറുതായപ്പോള് എനിക്കൊരു സന്ദേശം വന്നതായി മൊബൈല് ഫോണ് അറിയിച്ചു. തുറന്നു നോക്കാതെ തന്നെ ഞാനത് വായിച്ചു.
“ലവ് യു മോളൂട്ടീ”
Writer: ബിക്കു
സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇന്റര്വെല് സമയത്ത് നടയിറങ്ങി ഓടിവന്ന അവളും നടകയറി ഓടിപ്പോവുകയായിരുന്ന ഞാനും തമ്മില് കൂട്ടിയിടിച്ചു വീണതിനു പിറ്റേന്നു മുതലായിരുന്നു പ്രേമത്തിന്റെ തുടക്കം.
വീഴ്ചയുടെ ഓര്മയ്ക്കായി എന്നോണം അവളുടെ നെറ്റിയില് മുറിവിന്റെ ഒരു പാടു വീണു. അതോടെ, അവളുടെ സൗന്ദര്യം മുഴുവന് പോയി എന്ന് അവളുടെ വല്യമ്മ സ്കൂളില് വന്നു കരഞ്ഞു നെലോളിച്ചു പറയുന്നതു ഞാന് കേട്ടു.
ഞാനെന്തു ചെയ്യാന്?, ഇങ്ങോട്ടുവന്നിടിച്ചതല്ലേ എന്നു ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അന്നതിനു ത്രാണിയില്ലാതിരുന്നതിനാല് അതു ചെയ്തില്ല. അവളുടെ സൗന്ദര്യം എന്നു പറയുന്ന സാധനത്തെക്കുറിച്ച് അന്ന് എനിക്കു വല്യ ധാരണയുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അങ്ങനെയെന്തോ ഒന്ന് കുറഞ്ഞുപോയി എന്ന് അവളുടെ വല്യമ്മ പറഞ്ഞതിനാലാവണം അവള്ക്കു സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു, കുറഞ്ഞതോതിലാണെങ്കിലും ഇപ്പോളുമുണ്ട് എന്നു ഞാനങ്ങു വിശ്വസിച്ചു.
ചന്ദ്രക്കല പോലെ നെറ്റിയുടെ ഇടത്തുഭാഗത്ത് ഒരിക്കലും മായ്ക്കാത്ത പാടായി വീണ ആ മുറിവായിരുന്നു എന്റെ പ്രണയം. അതിന്റെ നീറ്റലും വേദനയും മാറിക്കഴിഞ്ഞ്,അവള് വീണ്ടും സ്കൂളില് വരാന് തുടങ്ങിയ അന്നുമുതല് ഞാനവളെ പ്രേമിച്ചു തുടങ്ങി. എന്റെ കൂട്ടത്തില് പഠിക്കുന്ന ഒരുത്തനും അന്ന് പ്രേമം എന്താണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ എനിക്ക് എന്നോട്ടു ഭയങ്കര ബഹുമാനവും സ്നേഹവും തോന്നി. പക്ഷേ, അവള്ക്ക് എന്നോടില്ലാത്തതും അതായിരുന്നു.
അന്നത്തെ ആ കുട്ടിയിടിക്കു ശേഷം കണ്ണുകള് കൊണ്ടുപോലും കൂട്ടിയിടിക്കാതിരിക്കാന് ശ്രദ്ധിച്ചായി അവളുടെ നടപ്പ്. അതെന്റെ മനസ്സില് അവളുടെ നെറ്റിയിലുള്ളതിനെക്കാള് വലിയ മുറിപ്പാടുകള് വീഴ്ത്തി.
ആ മുറിവുകളില്നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ചുടുചോരയില് ഞാന് നട്ട പ്രണയമെന്ന ചെമ്പകം വളരാന് തുടങ്ങി. ആരുമറിയാതെ, അവള് പോലുമറിയാതെ, അതങ്ങനെ വളര്ന്നു പന്തലിച്ചു തുടങ്ങിയതോടെ ഇനിയെന്നീ ചെമ്പകം പുഷ്പിക്കുമെന്ന ചോദ്യവും എന്നെ അലട്ടിത്തുടങ്ങി.
മിക്സ്ഡ്സ്കൂളിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളില്നിന്ന് ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെവ്വേറെ പഠിക്കുന്ന ഹൈസ്കൂള് എന്ന കാരാഗ്രഹത്തിലേക്ക് പഠനം മാറിയപ്പോളായിരുന്നു പുഷ്പിക്കാതെ നില്ക്കുന്ന ആ ചെമ്പകത്തിന്റെ വേരോട്ടവും വലിപ്പവും ഞാനറിഞ്ഞത്.
അവളെ എങ്ങനെയും വളച്ചെടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു എന്റെ അടുത്ത ഉന്നം.
തുടര്ച്ചയായി തിരമാലയടിച്ചാല് മായാത്തതായി ശിലാലിഖിതം പോലുമുണ്ടോ എന്ന കുമാരനാശാന് കവിതയെ മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് എന്നുമവള്ക്കു ഞാന് പ്രണയലേഖനമെഴുതിത്തുടങ്ങി. പത്തെണ്ണം എഴുതുമ്പോള് അതില് മികച്ച ഒരെണ്ണം എന്ന തോതില് അവള്ക്ക് നല്കിപ്പോരുകയും ചെയ്തു.
ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും അതു തുടര്ന്നു. ഞാന് അങ്ങോട്ടുകൊടുത്ത പ്രണയലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണം നൂറ് തികഞ്ഞ അന്ന് അവള് എനിക്കൊരു പ്രണയലേഖനം തിരിച്ചു തന്നു. ഞെട്ടലോടെ അതേറ്റുവാങ്ങി, രണ്ടും കല്പിച്ചു വീട്ടിലോട്ട് ഓടിയ ഞാന് പുസ്തകം എവിടെയോ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, കപ്പക്കാലായില് പോയിരുന്ന് ആ വിശുദ്ധലേഖനം പൊട്ടിച്ചു.
ആര്ത്തിയോടെ ആതിലേക്കു നോക്കിയ എനിക്ക് ഒരേയൊരു വാചകമായിരുന്നു കാണാന് കഴിഞ്ഞത്. അതിങ്ങനെയായിരുന്നു.
മേലാല് എന്റെ പുറകേ നടക്കരുത്....!!
അതൊരു മുന്നറിയിപ്പായി എനിക്കു തോന്നിയില്ല. അവള്ക്ക് ഞാനൊരു മറുപടി കത്തെഴുതി. പിറ്റേന്ന് അവള് വരുന്ന വഴിയില് കാത്തുനിന്ന് അവള്ക്കതു കൈമാറി.
ഇന്നലത്തെ കത്തിനുള്ള മറുപടി ഇതിലുണ്ട്. വായിക്കുമല്ലോ.
അവള് വായിച്ചു കാണും. അതിങ്ങനെയായിരുന്നു
നാളെ മുതല് ഞാന് മുന്പേ നടന്നോളാം....!!
അതവള്ക്കങ്ങിഷ്ടപ്പെട്ടു. അതോടെ, എന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്ക് ഒരറുതിയായി. വളച്ചെടുക്കുകയെന്ന ദുഷ്കരമായ ദൗത്യം ഞാനങ്ങനെ വര്ഷങ്ങള് നീണ്ട തപസ്യയിലൂടെ നേടിയെടുത്തു എന്നു തന്നെ പറയാം. വളച്ചെടുത്തു കഴിഞ്ഞ് പിന്നെ മേയ്ച്ചോണ്ടു നടക്കാനായിരുന്നു അതിലേറെ കഷ്ടം. വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടി, പെടാപ്പാടു പെട്ട് കഴിഞ്ഞ ആറേഴുവര്ഷം ഞങ്ങള് ആത്മാര്ഥമായി പ്രണയിച്ചു.
എല്ലാ പ്രണയങ്ങളുടെയും ഒടുവില് സംഭവിക്കുന്ന ട്രാജഡി പോലെ ഞങ്ങളു കല്യാണം കഴിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. അവളെത്തന്നെ കെട്ടണമെന്ന് എനിക്കപ്പോഴും ഒരു നിര്ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇത്രയും കാലം ഞാന് കഷ്ടപ്പെട്ടു സംരക്ഷിച്ചു പ്രണയിച്ചതിനാലാവണം അവള്ക്കു ഭയങ്കര നിര്ബന്ധം- കല്യാണം കഴിച്ചേ തീരു...
അവളുടെ വീട്ടില് കല്യാണാലോചനകള് മുറപോലെ നടക്കുന്നു. എന്റെ വീട്ടില് ചേട്ടന്മാരുടെ കല്യാണം പോലും ആലോചിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അവളുടെ അപ്പന് ഓരോ ദിവസവും എന്ന മട്ടില് ആലോചനകളുമായി എത്തിയതോടെ കൊച്ചിന്റെ കോളജില്പ്പോക്കു നിന്നു. എന്നും കട്ടന്കാപ്പിയും പരിപ്പുവടയുമായി ഓരോരുത്തരുടെ മുന്നില്ച്ചെന്ന് ചമഞ്ഞുനില്ക്കാനും പിന്നീട് ആട്ടിന്കൂടിനടുത്തുവച്ചു നടക്കുന്ന സൗഹൃദഅഭിമുഖത്തില് പഞ്ചപാവം അഭിനയിക്കാനും മാത്രമായി അവളുടെ സമയം ചുരുങ്ങി.
എനിക്കായിരുന്നു തിരക്കേറെ. എല്ലാ കല്യാണവും കൃത്യമായി മുടക്കുകയെന്ന ഉത്തരവാദിത്തം ഉദ്ദേശിച്ചതിലും ഭാരിച്ചതായിരുന്നു. ഊമക്കത്ത് അഥവാ മുടക്കത്തപാല് മുതല് ഭീഷണി വരെ പല പല സമീപനങ്ങളിലൂടെ ഒരു വിധത്തില് ആ കല്യാണാലോചനകളെല്ലാം ഞാന് മുടക്കിപ്പോന്നു.
ദൈവത്തിനു നന്ദി!
ഈ ദൈവം മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഏക പ്രതീക്ഷ.
അവളുടെ അപ്പന് ഇറച്ചിവെട്ടുകാരന് അന്ത്രോസു ചേട്ടനു മുന്നില് ഞാനൊരു പുഴുവായിരുന്നു. അവളുടെ അങ്ങളമാരുടെ മുന്നില് ഞാന് ഒരു പാഴായിരുന്നു. സ്വന്തമായി കൂലിയും വേലയുമില്ലാത്ത എനിക്ക് അവളെയെന്നല്ല, ലോകത്ത് ആരും പെണ്ണുതരുകേല എന്നതായിരുന്നു അവസ്ഥ.
ഈ ദുരവസ്ഥയില് പലവഴിക്കു മണിയടിക്കാന് നോക്കിയിട്ടും ദൈവം കനിഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അവളുടെ കല്യാണമുറപ്പിച്ചു. അവളു കയറുപൊട്ടിക്കാന് തുടങ്ങി. എന്റെ ചങ്കുപൊട്ടി.
ഇനിയിപ്പോള് അവളെ വിളിച്ചിറക്കുക മാത്രമാണ് പോംവഴി. അതിനു മുന്പ് ഒഫിഷ്യലായി അവളുടെ വീട്ടില്പ്പോയി പെണ്ണുചോദിക്കണം. അതിനു മുന്പ് തന്റെ വീട്ടില് കാര്യമറിയിക്കണം. ഇപ്പോള് പറഞ്ഞതെല്ലാം എന്നെ സംബന്ധിച്ച് അസാധ്യകാര്യങ്ങള് തന്നെയായിരുന്നു. എന്റെ വീട്ടില് എതിര്പ്പുണ്ടായില്ലെങ്കിലും അവളുടെ അപ്പന് സമ്മതിച്ചാലും അവളെ വിളിച്ചിറക്കിയാലും ജീവിതം കട്ടപ്പുകയാകുമെന്നുറപ്പിച്ച ഘട്ടത്തിലാണ് ഞാന് അവളോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
നമുക്ക് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാം....?!!!
ഈ ലോകത്തില് നമുക്കു സ്വൈര്യമായി ജീവിക്കാന് പറ്റില്ല. ആ നിലയ്ക്ക് മരിച്ച് സ്വര്ഗത്തിലോ നരകത്തിലോ പോയി നമുക്കു സുഖമായി ജീവിക്കാമല്ലോ...
അവളതു കേറിയങ്ങു സമ്മതിച്ചു കളഞ്ഞു. എന്റെ ഉള്ള ജീവന് അതോടെ പോയിക്കിട്ടി!!!
പിറ്റേന്നു മുതല് എന്നാണ് ആത്മഹത്യ, എങ്ങനെയാണുചാകുന്നത് എന്നീ ചോദ്യങ്ങളായി കൂടുതല്. ഞാന് അങ്ങോട്ടിട്ട ഐഡിയ ആയതിനാല് ഞാന് തന്നെ എങ്ങനെ തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കും?!!
ഒടുവില് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞങ്ങള് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു.
എങ്ങനെ മരിക്കണം???
തുങ്ങിച്ചാകാന് അവള്ക്കു പേടിയായിരുന്നു. എനിക്കും. വിഷം കഴിച്ചാല് മരിക്കുമെന്നുറപ്പില്ല. കടലില് ചാടിയാലും അതുതന്നെ സ്ഥിതി. ആ നിലയ്ക്ക് ട്രെയനിനു തലവച്ചു ചാകുകയാണ് ഉചിതമായ വഴി എന്ന് അവള് തന്നെപറഞ്ഞുതന്നു. അതാവുമ്പോള് ഒറ്റസെക്കന്ഡില് തീരുമാനമാവും!!
മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞാന് സമ്മതിച്ചു. ട്രെയിന് വരുന്നതു വരെ പാളത്തില് തലവച്ചു കിടക്കുന്നതു വല്ലവരും കണ്ടാല്???
തലവച്ചു കിടക്കുന്നതൊക്കെ പഴയ സ്റ്റൈല്. ട്രെയിന് വരുമ്പോള് മുന്നോട്ടു ചാടുന്നതാണ് പുതിയ സ്റ്റൈല്. അവള് തിരുത്തിത്തന്നു.
പിന്നെയൊന്നും ആലോചിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. സകലദൈവങ്ങളെയും മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് കൂകിപ്പാഞ്ഞുവന്ന ട്രെയിനിനു മുന്നിലേക്ക് എന്നെയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവള് എടുത്തു ചാടി.
ഡും!!
ഞങ്ങളു മരിച്ചു.
പത്തു സെക്കന്ഡിനകം ഞങ്ങളു സ്വര്ഗത്തില് ചെന്നു. വിമാനത്തേല് കേറി മുംബൈയില് എത്തണേല് വേണം ഒന്നരമണിക്കൂര്. സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് അത്രയും പോലും ദൂരമില്ലെന്ന് അപ്പോള് ആണു മനസ്സിലായത്.
ചെന്നാപാടെ ദൈവത്തെ കേറിക്കണ്ടു.
ഭൂമിയില് ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാന് ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ലാത്തതിനാല് വന്നതാണ്. ഇവിടെ വച്ച് ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം നടത്തിത്തരണം.
ദൈവം ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി.
ശരി. ഒരുവര്ഷം ഇതിലേ പ്രേമിച്ചു നടക്ക്. ഇവിടെയാവുമ്പോള് ആരുടെയും ശല്യമില്ലല്ലോ. അതുകഴിഞ്ഞാവാം കല്യാണം.
ദൈവം റൊമാന്റിക്കായ കക്ഷിയാണെന്നു പിടികിട്ടി. ചുമ്മാ അടിച്ചുപൊളിച്ചോളാനും പറഞ്ഞ് ഒരുവര്ഷത്തെ ഓഫറാണു തന്നിരിക്കുന്നത്.
പിറ്റേന്നു മുതല് ടിപരിപാടി തുടങ്ങി.
രാവിലെ മുതല് ഉച്ചവരെ പ്രണയം. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് വൈകിട്ടുവരെ പ്രണയം. വൈകിട്ടു മുതല് രാത്രി ഉറങ്ങാന് പിരിയും വരെ പ്രണയം. ഉറക്കത്തിലും പ്രണയം. സ്വപ്നത്തിലും പ്രണയം.
ആദ്യ ഒരാഴ്ച വല്യ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. പിന്നെ, പതിയെപ്പതിയെ ബോറഡി തുടങ്ങി.
പ്രണയമല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ലാത്ത സ്ഥിതി. വല്ലതും നാലു വര്ത്തമാനം പറയുന്നതിന്നിടയ്ക്ക് പരിചയക്കാര് ആരേലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന പേടിച്ചുള്ള നോട്ടം പോലുമില്ലാത്ത പ്രണയം. നാലുപാടും അവളുടെ അപ്പനേയും ആങ്ങളമാരെയും പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ പ്രണയത്തിന്റെ ത്രില്ല് ഈ പ്രണയത്തിനില്ലെന്നു സങ്കടത്തോടെ ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.
എന്നിരുന്നാലും, ദൈവം എന്തു വിചാരിക്കും, അവള് എന്തു വിചാരിക്കും എന്നു കരുതി ഞാന് വീണ്ടും പ്രണയം തുടര്ന്നു. അവളും.
എത്രകാലം ഇതു സഹിക്കും. പ്രണയത്തിനിടെ കലഹം പതിവായിത്തുടങ്ങി. ഞാനാണേല് പിടിവാശിക്കാരന്. അവളാണേല് മുന്ശുണ്ഠിക്കാരി. ഇത്രയും കാലം ഇതൊന്നും പുറത്തുവന്നിരുന്നില്ല. പുറത്തുകാണിക്കാന് സമയവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോളതല്ലല്ലോ സ്ഥിതി. രാവിലെ മുതല് രാത്രി വരെ ഇത്തിള്ക്കണ്ണി പോലെ അവളു കൂട്ടത്തില്. എവിടെപ്പോയാലും സ്വൈര്യം തരില്ലെന്നു വച്ചാല്....
എനിക്കു ദേഷ്യവും സങ്കടവും നിരാശയും തോന്നിയെങ്കിലും അതു പുറത്തുകാട്ടിയില്ല. അവളെന്തു വിചാരിക്കും?!! അവളൊന്നും വിചാരിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിലായത് പിന്നീടൊരു ദിവസമായിരുന്നു. എന്തോ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞുണ്ടായ കോപത്തിന്റെ തുടര്ച്ചയെന്നോണം അന്ന് അവളെന്നെ ചെരിപ്പൂരി അടിച്ചുകളഞ്ഞു.
പിന്നെയൊരു ഭീഷണിയും- ഇനി മേലാല് താന് എന്റെ പിന്നാലെ നടക്കരുത്!!!
നാളെ മുതല് ഞാന് മുന്നാലെ നടന്നോളാം എന്നു പറയാന് ഞാന് പോയില്ല. എന്റെ പട്ടിപോകും!!!
പിറ്റേന്ന് ഞാനും അവളുംകൂടി ദൈവത്തെ ചെന്നു കണ്ടു.
എന്തു പറ്റി? ആറുമാസമല്ലേ ആയൂള്ളൂ. അതിനും മുന്പേ കല്യാണം നടത്തണമെന്ന നിര്ബന്ധമായോ? ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ദൈവം ചോദിച്ചു.
കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു- കല്യാണം നടത്തേണ്ടെന്റെ ഒടേതമ്പുരാനേ.......ഇതൊന്നു ഡിവോഴ്സ് ആക്കിത്തന്നാ മതി!!!!
By: Sunish
അഞ്ചു മക്കളുള്ള
എല്ലാവര്ക്കും സര്ക്കാര് ഓരോ വീട് കൊടുക്കുന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോള്
കുട്ടപ്പനും തോന്നി ഈ സ്കീമില് ഒരു വീടിനു അപേക്ഷിക്കണം എന്ന്.
കുട്ടപ്പന് ഭാര്യയോട്: എടീ, നമുക്ക് രണ്ടു കുട്ടികള് ഇല്ലേ?അപ്പുറത്തെ സരസയുടെയുടെ മൂന്നു കുട്ടിള് എന്റേതാണ്. നമുക്ക് ആ കുട്ടികളെ കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാം. അങ്ങനെ നമുക്ക് അഞ്ചു കുട്ടികളാകും. അങ്ങനെ നമുക്ക് വീടിനു അപേക്ഷിക്കുകയുംചെയ്യാം...
കുട്ടപ്പന് പോയി സരസയുടെ മൂന്നുകുട്ടികളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു...
തിരിച്ചു വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് സ്വന്തം മക്കളെ കാണാനില്ല...
കുട്ടപ്പന്: എടീ, നമ്മുടെ മക്കളെവിടെ?
ഭാര്യ : ആ മത്തായി വന്നു അയാളുടെ കുട്ടികളാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടുപോയി.
അയാള്ക്കും വീടിനു വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കാനാണത്രേ .!
കുട്ടപ്പന് ഭാര്യയോട്: എടീ, നമുക്ക് രണ്ടു കുട്ടികള് ഇല്ലേ?അപ്പുറത്തെ സരസയുടെയുടെ മൂന്നു കുട്ടിള് എന്റേതാണ്. നമുക്ക് ആ കുട്ടികളെ കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാം. അങ്ങനെ നമുക്ക് അഞ്ചു കുട്ടികളാകും. അങ്ങനെ നമുക്ക് വീടിനു അപേക്ഷിക്കുകയുംചെയ്യാം...
കുട്ടപ്പന് പോയി സരസയുടെ മൂന്നുകുട്ടികളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു...
തിരിച്ചു വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് സ്വന്തം മക്കളെ കാണാനില്ല...
കുട്ടപ്പന്: എടീ, നമ്മുടെ മക്കളെവിടെ?
ഭാര്യ : ആ മത്തായി വന്നു അയാളുടെ കുട്ടികളാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടുപോയി.
അയാള്ക്കും വീടിനു വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കാനാണത്രേ .!
സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്
ഇന്റര്വെല് സമയത്ത് നടയിറങ്ങി ഓടിവന്ന അവളും നടകയറി ഓടിപ്പോവുകയായിരുന്ന
ഞാനും തമ്മില് കൂട്ടിയിടിച്ചു വീണതിനു പിറ്റേന്നു മുതലായിരുന്നു
പ്രേമത്തിന്റെ തുടക്കം.
വീഴ്ചയുടെ ഓര്മയ്ക്കായി എന്നോണം അവളുടെ നെറ്റിയില് മുറിവിന്റെ ഒരു
പാടു വീണു. അതോടെ, അവളുടെ സൗന്ദര്യം മുഴുവന് പോയി എന്ന് അവളുടെ വല്യമ്മ
സ്കൂളില് വന്നു കരഞ്ഞു നെലോളിച്ചു പറയുന്നതു ഞാന് കേട്ടു.
ഞാനെന്തു ചെയ്യാന്?,
ഇങ്ങോട്ടുവന്നിടിച്ചതല്ലേ എന്നു ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും
അന്നതിനു ത്രാണിയില്ലാതിരുന്നതിനാല് അതു ചെയ്തില്ല. അവളുടെ സൗന്ദര്യം
എന്നു പറയുന്ന സാധനത്തെക്കുറിച്ച് അന്ന് എനിക്കു വല്യ
ധാരണയുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അങ്ങനെയെന്തോ ഒന്ന് കുറഞ്ഞുപോയി എന്ന്
അവളുടെ വല്യമ്മ പറഞ്ഞതിനാലാവണം അവള്ക്കു സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു,
കുറഞ്ഞതോതിലാണെങ്കിലും ഇപ്പോളുമുണ്ട് എന്നു ഞാനങ്ങു വിശ്വസിച്ചു.
ചന്ദ്രക്കല പോലെ നെറ്റിയുടെ ഇടത്തുഭാഗത്ത് ഒരിക്കലും മായ്ക്കാത്ത പാടായി വീണ ആ മുറിവായിരുന്നു എന്റെ പ്രണയം. അതിന്റെ നീറ്റലും വേദനയും മാറിക്കഴിഞ്ഞ്,അവള് വീണ്ടും സ്കൂളില് വരാന് തുടങ്ങിയ അന്നുമുതല് ഞാനവളെ പ്രേമിച്ചു തുടങ്ങി. എന്റെ കൂട്ടത്തില് പഠിക്കുന്ന ഒരുത്തനും അന്ന് പ്രേമം എന്താണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ എനിക്ക് എന്നോട്ടു ഭയങ്കര ബഹുമാനവും സ്നേഹവും തോന്നി. പക്ഷേ, അവള്ക്ക് എന്നോടില്ലാത്തതും അതായിരുന്നു.
അന്നത്തെ ആ കുട്ടിയിടിക്കു ശേഷം കണ്ണുകള് കൊണ്ടുപോലും കൂട്ടിയിടിക്കാതിരിക്കാന് ശ്രദ്ധിച്ചായി അവളുടെ നടപ്പ്. അതെന്റെ മനസ്സില് അവളുടെ നെറ്റിയിലുള്ളതിനെക്കാള് വലിയ മുറിപ്പാടുകള് വീഴ്ത്തി.
ആ മുറിവുകളില്നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ചുടുചോരയില് ഞാന് നട്ട പ്രണയമെന്ന ചെമ്പകം വളരാന് തുടങ്ങി. ആരുമറിയാതെ, അവള് പോലുമറിയാതെ, അതങ്ങനെ വളര്ന്നു പന്തലിച്ചു തുടങ്ങിയതോടെ ഇനിയെന്നീ ചെമ്പകം പുഷ്പിക്കുമെന്ന ചോദ്യവും എന്നെ അലട്ടിത്തുടങ്ങി.
മിക്സ്ഡ്സ്കൂളിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളില്നിന്ന് ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെവ്വേറെ പഠിക്കുന്ന ഹൈസ്കൂള് എന്ന കാരാഗ്രഹത്തിലേക്ക് പഠനം മാറിയപ്പോളായിരുന്നു പുഷ്പിക്കാതെ നില്ക്കുന്ന ആ ചെമ്പകത്തിന്റെ വേരോട്ടവും വലിപ്പവും ഞാനറിഞ്ഞത്.
അവളെ എങ്ങനെയും വളച്ചെടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു എന്റെ അടുത്ത ഉന്നം.
തുടര്ച്ചയായി തിരമാലയടിച്ചാല് മായാത്തതായി ശിലാലിഖിതം പോലുമുണ്ടോ എന്ന കുമാരനാശാന് കവിതയെ മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് എന്നുമവള്ക്കു ഞാന് പ്രണയലേഖനമെഴുതിത്തുടങ്ങി. പത്തെണ്ണം എഴുതുമ്പോള് അതില് മികച്ച ഒരെണ്ണം എന്ന തോതില് അവള്ക്ക് നല്കിപ്പോരുകയും ചെയ്തു.
ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും അതു തുടര്ന്നു. ഞാന് അങ്ങോട്ടുകൊടുത്ത പ്രണയലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണം നൂറ് തികഞ്ഞ അന്ന് അവള് എനിക്കൊരു പ്രണയലേഖനം തിരിച്ചു തന്നു. ഞെട്ടലോടെ അതേറ്റുവാങ്ങി, രണ്ടും കല്പിച്ചു വീട്ടിലോട്ട് ഓടിയ ഞാന് പുസ്തകം എവിടെയോ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, കപ്പക്കാലായില് പോയിരുന്ന് ആ വിശുദ്ധലേഖനം പൊട്ടിച്ചു.
ആര്ത്തിയോടെ ആതിലേക്കു നോക്കിയ എനിക്ക് ഒരേയൊരു വാചകമായിരുന്നു കാണാന് കഴിഞ്ഞത്. അതിങ്ങനെയായിരുന്നു.
മേലാല് എന്റെ പുറകേ നടക്കരുത്....!!
അതൊരു മുന്നറിയിപ്പായി എനിക്കു തോന്നിയില്ല. അവള്ക്ക് ഞാനൊരു മറുപടി കത്തെഴുതി. പിറ്റേന്ന് അവള് വരുന്ന വഴിയില് കാത്തുനിന്ന് അവള്ക്കതു കൈമാറി.
ഇന്നലത്തെ കത്തിനുള്ള മറുപടി ഇതിലുണ്ട്. വായിക്കുമല്ലോ.
അവള് വായിച്ചു കാണും. അതിങ്ങനെയായിരുന്നു
നാളെ മുതല് ഞാന് മുന്പേ നടന്നോളാം....!!
അതവള്ക്കങ്ങിഷ്ടപ്പെട്ടു. അതോടെ, എന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്ക് ഒരറുതിയായി. വളച്ചെടുക്കുകയെന്ന ദുഷ്കരമായ ദൗത്യം ഞാനങ്ങനെ വര്ഷങ്ങള് നീണ്ട തപസ്യയിലൂടെ നേടിയെടുത്തു എന്നു തന്നെ പറയാം. വളച്ചെടുത്തു കഴിഞ്ഞ് പിന്നെ മേയ്ച്ചോണ്ടു നടക്കാനായിരുന്നു അതിലേറെ കഷ്ടം. വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടി, പെടാപ്പാടു പെട്ട് കഴിഞ്ഞ ആറേഴുവര്ഷം ഞങ്ങള് ആത്മാര്ഥമായി പ്രണയിച്ചു.
എല്ലാ പ്രണയങ്ങളുടെയും ഒടുവില് സംഭവിക്കുന്ന ട്രാജഡി പോലെ ഞങ്ങളു കല്യാണം കഴിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. അവളെത്തന്നെ കെട്ടണമെന്ന് എനിക്കപ്പോഴും ഒരു നിര്ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇത്രയും കാലം ഞാന് കഷ്ടപ്പെട്ടു സംരക്ഷിച്ചു പ്രണയിച്ചതിനാലാവണം അവള്ക്കു ഭയങ്കര നിര്ബന്ധം- കല്യാണം കഴിച്ചേ തീരു...
അവളുടെ വീട്ടില് കല്യാണാലോചനകള് മുറപോലെ നടക്കുന്നു. എന്റെ വീട്ടില് ചേട്ടന്മാരുടെ കല്യാണം പോലും ആലോചിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അവളുടെ അപ്പന് ഓരോ ദിവസവും എന്ന മട്ടില് ആലോചനകളുമായി എത്തിയതോടെ കൊച്ചിന്റെ കോളജില്പ്പോക്കു നിന്നു. എന്നും കട്ടന്കാപ്പിയും പരിപ്പുവടയുമായി ഓരോരുത്തരുടെ മുന്നില്ച്ചെന്ന് ചമഞ്ഞുനില്ക്കാനും പിന്നീട് ആട്ടിന്കൂടിനടുത്തുവച്ചു നടക്കുന്ന സൗഹൃദഅഭിമുഖത്തില് പഞ്ചപാവം അഭിനയിക്കാനും മാത്രമായി അവളുടെ സമയം ചുരുങ്ങി.
എനിക്കായിരുന്നു തിരക്കേറെ. എല്ലാ കല്യാണവും കൃത്യമായി മുടക്കുകയെന്ന ഉത്തരവാദിത്തം ഉദ്ദേശിച്ചതിലും ഭാരിച്ചതായിരുന്നു. ഊമക്കത്ത് അഥവാ മുടക്കത്തപാല് മുതല് ഭീഷണി വരെ പല പല സമീപനങ്ങളിലൂടെ ഒരു വിധത്തില് ആ കല്യാണാലോചനകളെല്ലാം ഞാന് മുടക്കിപ്പോന്നു.
ദൈവത്തിനു നന്ദി!
ഈ ദൈവം മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഏക പ്രതീക്ഷ.
അവളുടെ അപ്പന് ഇറച്ചിവെട്ടുകാരന് അന്ത്രോസു ചേട്ടനു മുന്നില് ഞാനൊരു പുഴുവായിരുന്നു. അവളുടെ അങ്ങളമാരുടെ മുന്നില് ഞാന് ഒരു പാഴായിരുന്നു. സ്വന്തമായി കൂലിയും വേലയുമില്ലാത്ത എനിക്ക് അവളെയെന്നല്ല, ലോകത്ത് ആരും പെണ്ണുതരുകേല എന്നതായിരുന്നു അവസ്ഥ.
ഈ ദുരവസ്ഥയില് പലവഴിക്കു മണിയടിക്കാന് നോക്കിയിട്ടും ദൈവം കനിഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അവളുടെ കല്യാണമുറപ്പിച്ചു. അവളു കയറുപൊട്ടിക്കാന് തുടങ്ങി. എന്റെ ചങ്കുപൊട്ടി.
ഇനിയിപ്പോള് അവളെ വിളിച്ചിറക്കുക മാത്രമാണ് പോംവഴി. അതിനു മുന്പ് ഒഫിഷ്യലായി അവളുടെ വീട്ടില്പ്പോയി പെണ്ണുചോദിക്കണം. അതിനു മുന്പ് തന്റെ വീട്ടില് കാര്യമറിയിക്കണം. ഇപ്പോള് പറഞ്ഞതെല്ലാം എന്നെ സംബന്ധിച്ച് അസാധ്യകാര്യങ്ങള് തന്നെയായിരുന്നു. എന്റെ വീട്ടില് എതിര്പ്പുണ്ടായില്ലെങ്കിലും അവളുടെ അപ്പന് സമ്മതിച്ചാലും അവളെ വിളിച്ചിറക്കിയാലും ജീവിതം കട്ടപ്പുകയാകുമെന്നുറപ്പിച്ച ഘട്ടത്തിലാണ് ഞാന് അവളോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
നമുക്ക് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാം....?!!!
ഈ ലോകത്തില് നമുക്കു സ്വൈര്യമായി ജീവിക്കാന് പറ്റില്ല. ആ നിലയ്ക്ക് മരിച്ച് സ്വര്ഗത്തിലോ നരകത്തിലോ പോയി നമുക്കു സുഖമായി ജീവിക്കാമല്ലോ...
അവളതു കേറിയങ്ങു സമ്മതിച്ചു കളഞ്ഞു. എന്റെ ഉള്ള ജീവന് അതോടെ പോയിക്കിട്ടി!!!
പിറ്റേന്നു മുതല് എന്നാണ് ആത്മഹത്യ, എങ്ങനെയാണുചാകുന്നത് എന്നീ ചോദ്യങ്ങളായി കൂടുതല്. ഞാന് അങ്ങോട്ടിട്ട ഐഡിയ ആയതിനാല് ഞാന് തന്നെ എങ്ങനെ തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കും?!!
ഒടുവില് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞങ്ങള് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു.
എങ്ങനെ മരിക്കണം???
തുങ്ങിച്ചാകാന് അവള്ക്കു പേടിയായിരുന്നു. എനിക്കും. വിഷം കഴിച്ചാല് മരിക്കുമെന്നുറപ്പില്ല. കടലില് ചാടിയാലും അതുതന്നെ സ്ഥിതി. ആ നിലയ്ക്ക് ട്രെയനിനു തലവച്ചു ചാകുകയാണ് ഉചിതമായ വഴി എന്ന് അവള് തന്നെപറഞ്ഞുതന്നു. അതാവുമ്പോള് ഒറ്റസെക്കന്ഡില് തീരുമാനമാവും!!
മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞാന് സമ്മതിച്ചു. ട്രെയിന് വരുന്നതു വരെ പാളത്തില് തലവച്ചു കിടക്കുന്നതു വല്ലവരും കണ്ടാല്???
തലവച്ചു കിടക്കുന്നതൊക്കെ പഴയ സ്റ്റൈല്. ട്രെയിന് വരുമ്പോള് മുന്നോട്ടു ചാടുന്നതാണ് പുതിയ സ്റ്റൈല്. അവള് തിരുത്തിത്തന്നു.
പിന്നെയൊന്നും ആലോചിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. സകലദൈവങ്ങളെയും മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് കൂകിപ്പാഞ്ഞുവന്ന ട്രെയിനിനു മുന്നിലേക്ക് എന്നെയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവള് എടുത്തു ചാടി.
ഡും!!
ഞങ്ങളു മരിച്ചു.
പത്തു സെക്കന്ഡിനകം ഞങ്ങളു സ്വര്ഗത്തില് ചെന്നു. വിമാനത്തേല് കേറി മുംബൈയില് എത്തണേല് വേണം ഒന്നരമണിക്കൂര്. സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് അത്രയും പോലും ദൂരമില്ലെന്ന് അപ്പോള് ആണു മനസ്സിലായത്.
ചെന്നാപാടെ ദൈവത്തെ കേറിക്കണ്ടു.
ഭൂമിയില് ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാന് ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ലാത്തതിനാല് വന്നതാണ്. ഇവിടെ വച്ച് ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം നടത്തിത്തരണം.
ദൈവം ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി.
ശരി. ഒരുവര്ഷം ഇതിലേ പ്രേമിച്ചു നടക്ക്. ഇവിടെയാവുമ്പോള് ആരുടെയും ശല്യമില്ലല്ലോ. അതുകഴിഞ്ഞാവാം കല്യാണം.
ദൈവം റൊമാന്റിക്കായ കക്ഷിയാണെന്നു പിടികിട്ടി. ചുമ്മാ അടിച്ചുപൊളിച്ചോളാനും പറഞ്ഞ് ഒരുവര്ഷത്തെ ഓഫറാണു തന്നിരിക്കുന്നത്.
പിറ്റേന്നു മുതല് ടിപരിപാടി തുടങ്ങി.
രാവിലെ മുതല് ഉച്ചവരെ പ്രണയം. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് വൈകിട്ടുവരെ പ്രണയം. വൈകിട്ടു മുതല് രാത്രി ഉറങ്ങാന് പിരിയും വരെ പ്രണയം. ഉറക്കത്തിലും പ്രണയം. സ്വപ്നത്തിലും പ്രണയം.
ആദ്യ ഒരാഴ്ച വല്യ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. പിന്നെ, പതിയെപ്പതിയെ ബോറഡി തുടങ്ങി.
പ്രണയമല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ലാത്ത സ്ഥിതി. വല്ലതും നാലു വര്ത്തമാനം പറയുന്നതിന്നിടയ്ക്ക് പരിചയക്കാര് ആരേലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന പേടിച്ചുള്ള നോട്ടം പോലുമില്ലാത്ത പ്രണയം. നാലുപാടും അവളുടെ അപ്പനേയും ആങ്ങളമാരെയും പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ പ്രണയത്തിന്റെ ത്രില്ല് ഈ പ്രണയത്തിനില്ലെന്നു സങ്കടത്തോടെ ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.
എന്നിരുന്നാലും, ദൈവം എന്തു വിചാരിക്കും, അവള് എന്തു വിചാരിക്കും എന്നു കരുതി ഞാന് വീണ്ടും പ്രണയം തുടര്ന്നു. അവളും.
എത്രകാലം ഇതു സഹിക്കും. പ്രണയത്തിനിടെ കലഹം പതിവായിത്തുടങ്ങി. ഞാനാണേല് പിടിവാശിക്കാരന്. അവളാണേല് മുന്ശുണ്ഠിക്കാരി. ഇത്രയും കാലം ഇതൊന്നും പുറത്തുവന്നിരുന്നില്ല. പുറത്തുകാണിക്കാന് സമയവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോളതല്ലല്ലോ സ്ഥിതി. രാവിലെ മുതല് രാത്രി വരെ ഇത്തിള്ക്കണ്ണി പോലെ അവളു കൂട്ടത്തില്. എവിടെപ്പോയാലും സ്വൈര്യം തരില്ലെന്നു വച്ചാല്....
എനിക്കു ദേഷ്യവും സങ്കടവും നിരാശയും തോന്നിയെങ്കിലും അതു പുറത്തുകാട്ടിയില്ല. അവളെന്തു വിചാരിക്കും?!! അവളൊന്നും വിചാരിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിലായത് പിന്നീടൊരു ദിവസമായിരുന്നു. എന്തോ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞുണ്ടായ കോപത്തിന്റെ തുടര്ച്ചയെന്നോണം അന്ന് അവളെന്നെ ചെരിപ്പൂരി അടിച്ചുകളഞ്ഞു.
പിന്നെയൊരു ഭീഷണിയും- ഇനി മേലാല് താന് എന്റെ പിന്നാലെ നടക്കരുത്!!!
നാളെ മുതല് ഞാന് മുന്നാലെ നടന്നോളാം എന്നു പറയാന് ഞാന് പോയില്ല. എന്റെ പട്ടിപോകും!!!
പിറ്റേന്ന് ഞാനും അവളുംകൂടി ദൈവത്തെ ചെന്നു കണ്ടു.
എന്തു പറ്റി? ആറുമാസമല്ലേ ആയൂള്ളൂ. അതിനും മുന്പേ കല്യാണം നടത്തണമെന്ന നിര്ബന്ധമായോ? ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ദൈവം ചോദിച്ചു.
കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു- കല്യാണം നടത്തേണ്ടെന്റെ ഒടേതമ്പുരാനേ.......ഇതൊന്നു ഡിവോഴ്സ് ആക്കിത്തന്നാ മതി!!!!
By: Sunish
റോഡ് മുഴുവന് പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞൊരു വഴിയായിട്ടുണ്ട്. മുട്ടന് മുട്ടന് കുഴികളെ അതി വിദഗ്ദമായി ഒഴിവാക്കി കൊണ്ട് ഡ്രൈവര് ചേട്ടന് വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോള്, ഓരോ കുഴിക്കും ഓരോന്നെന്ന കണക്കില് അച്ഛന് സര്ക്കാരിനെ ചീത്ത വിളിക്കുന്നുമുണ്ട് . അമ്മക്കുറക്കം തന്നെ ഉലകം. ഞാനാണെങ്കില് ആദ്യമായി മറ്റൊരു ബൂലോഗിയെ കാണാന് പോകുന്നതിന്റെ ടെന്ഷനില്. കണ്ടാല് എങ്ങനെ ഇരിക്കും, മനുഷ്യനെപ്പോലെ ഒക്കെ തന്നെ ആകുമോ ആവോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ച് നഖത്തിന്റെ നീളം കുറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഫോണ്.
“കുഞ്ഞീ, നീ എപ്പഴാ വരുന്നെ? ഇവിടെ വേറൊരു ബൂലോഗന് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ ആളുള്ളപ്പൊ വരാന് നിനക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടോ?
ഓഹൊ!! അപ്പൊ രണ്ട് ബൂലോഗവാസികളെ ഒരുമിച്ചു കാണാനാണ് പോകുന്നത്. കൊള്ളാം!
നല്ലൊരു കഥാകാരനാണ്. ഒന്നു കണ്ട് കളയാം. പ്രശ്നമില്ല എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.
കുഴികളെല്ലാം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് കോളേജിനു മുന്നില് വണ്ടി നിന്നു. എന്നെയും അമ്മയെയും അവിടെ ലഗേജ് ഇറക്കി അച്ഛന് ഗഡി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
ഗേറ്റില് കാലുകുത്തിയതും പരിവാരങ്ങള് ഓടിയെത്തി. പുസ്തക പ്രദര്ശനം ദാ അവിടെ, ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദേ ഇവിടെ ഇതിനു മുകളില്...
“അതെയ്, ഇതൊക്കെ ഞാന് കണ്ടോളാം. എനിക്ക് ...ടീച്ചറെ ഒന്ന് കാണണം. ഞാന് സുഹൃത്താണ്.“
മുണ്ടാണുടുത്തിരുന്നതെങ്കില് ആ കുട്ടി അതിന്റെ മടക്കിക്കുത്തഴിച്ചിട്ടേനെ. എന്നിട്ടും ആ പെണ്കുട്ടി അതിനെക്കൊണ്ടാവുന്ന വിധം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. ചുരിദാറിന്റെ ഷാള് ഒതുക്കി പിടിച്ചു ബഹുമാനം കാണിക്കുന്ന ആ ആക്ഷന്.
“ടീച്ചര് ദേ ഇപ്പൊ പുറത്തു പോയതാ, ഇപ്പൊ വരും. ഇവിടെ ഇരിക്കാം”.
മറ്റേ ബൂലോഗനെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതാണെന്നു മനസ്സിലായി. എന്നാല് പിന്നെ അതു വരെ ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദര്ശിക്കം എന്ന് കരുതി. ദാ ഫോണ്.
“മോളുട്ടീ, നീ എതിയോ? എവിടെയാ?”
“ഞാന് ദേ ഈ ചരിത്ര പ്രദര്ശന...”. ടക്. ഫോണ് കട്ട്.
ആളിവിടെ അടുത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായി. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോള് അതാ നമ്മുടെ താരം. ചുറ്റും ഒരു പറ്റം മാന്പേടകളും. ഒപ്പം വഴി തെറ്റി വന്ന കുട്ടിയെ പോലെ അരിഗോണിയുടെ കഥാകാരനും. അതാ ടീച്ചര് എന്നെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ഓടി വരലും കെട്ടിപിടിക്കലും എപ്പൊ കഴിഞ്ഞു?
കസവുള്ള കേരള സാരിയില് ഒരു സുന്ദരി ടീച്ചര്. ചടുലമായ ഒരോ നീക്കങ്ങള്. ഈ നിമിഷം ഇവിടെ ഗേറ്റിനടുത്ത്, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ റിസപ്ഷനില്. അതിനടുത്ത നിമിഷം കാന്റീനില്. കാലില് ചെരുപ്പില്ല. കയ്യില് ഒരു സെല് ഫോണ്. കൈത്തണ്ടയില് നിറയെ വര്ണ്ണനൂലുകള്. ആയിരം നാവ്. എന്നോട് തല്ലുപിടിക്കുന്നു, എന്റെ അമ്മയോട് കുശലം പറയുന്നു, ഫോണില് മറ്റൊരു ബൂലോഗനോട് വര്താനം പറയുന്നു, ഇടയില് “മിസ്സ്, ഇതെന്ത ചെയ്യണ്ടെ മിസ്സ്” എന്ന് ചോദിച്ചു വന്ന സംശയക്കുട്ടിയോട് “അത് അവിടെ ചെന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യമ്മൂ” എന്ന് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
ഹൌ!! ഇതെന്തൊരു ജീവി!!
“നിങ്ങള് ഈ പുസ്തകങ്ങള് കാണൂ, ഞാന് ഇവനെ ഒന്ന് വിട്ടിട്ടു വരാം.“ അരിഗോണിക്കാരന് പോകാന് തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
ഞങ്ങള് പുസ്തക ലോകത്തേക്കിറങ്ങി. നല്ല ഒരു സംരംഭം. ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങള്. മലയാളത്തിലെ ഒട്ടു മിക്ക പബ്ലിഷര്മാരും ഉണ്ട്. എല്ലാം ഈ സൂക്ഷ്മ രൂപിണിയാല് സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. കുറെ പുസ്തകങ്ങള് വാങ്ങി. എന്നേക്കാള് ആര്ത്തി അമ്മക്ക്. ബസ്സിലെ രണ്ട് സ്റ്റെപ്പ് കയറുമ്പഴേക്കും വാതം കോച്ചുന്ന ആള്ക്ക്, ഇവിടത്തെ രണ്ടും മൂന്നും നിലകള് നോ പ്രോബ്ലം!
വീണ്ടും ഫോണ്. “മോളുട്ടീ നിങ്ങള് എവിടെയാ?”
“ഞങ്ങള് ഈ മാതൃഭൂമീടെ..” ടക്. ഒരേയൊരു മിനിട്ട്. നമ്മുടെ ആളിതാ മുന്നില്.
“വാ നമുക്കൊരു ചായ കുടിക്കാം.“
വേണ്ട ചേച്ചീ എന്ന് ഞാന് പറയുന്നതിന് മുന്പ് കാന്റീനിന്റെ പടിയിലെത്തി.
“ദേ ഇതാണെന്റെ ചിന്നു, എന്റെ മോളാ, പിന്നെ ദേ ഇത് അഞ്ജു, ഇവളുണ്ടല്ലൊ, നമ്മുടെ മറ്റേ ബൂലോഗന് ഇന്നിവിദെ വരും എന്ന് ഇന്നലെ സ്വപ്നം കണ്ടത്രേ. പിന്നെ ഇത് ചീതു, ഇവള് എന്റെ ബ്ളോഗില് ഉണ്ട്. ഇതാണ് വിനീത, ഇവള് അസ്സല് പാട്ടുകാരിയാ, അയ്യോ... ഇതാരാ...”
രണ്ട് കയ്യും നീട്ടുന്നത് കണ്ടൂ. പിന്നെ കണ്ടത് ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീയുടെ കൂടെ.
“എന്റെ ടീച്ചറാ”
ടീച്ചറുടെ ടീച്ചര്, കുട്ടികള്ക്ക് കൌതുകം.
അതിനിടയില് ചേച്ചിയുടെ സെല് ഫോണില് ഒരു കുട്ടി- “അങ്കിള്, അങ്കിള് വരുമ്പോ കഴിക്കാന് ബര്ഗര് പറയണോ, വെജ്റോള് പറയണോ?”
ചേച്ചിയുടെ വക്കീലദ്ദേഹം കുട്ടികളുടെ അങ്കിള്.
എന്റെ കണ്ണുകളില് അത്ഭുതം. ഇങ്ങനെയും ഒരാള്. ചുറ്റും ഈച്ച പോലെ പറ്റിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ഓരൊ കുട്ടിയും മിസ്സ് മിസ്സ് എന്ന് വിളിച്ചാണ് കലപില കൂട്ടുന്നതെങ്കിലും ആ ഓരൊ വിളിയും അമ്മേ എന്നാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. ഓരൊരുത്തരും ഈ ടീച്ചറുടെ മടിയിലാണ്, ഹൃദയത്തിലാണ്. കാന്റീനില് ചെലവഴിച്ച ആ അഞ്ച് മിനിട്ടില്, ഗേറ്റിലേക്ക് നടക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്, ഗേറ്റില് വെച്ച് സന്ധ്യ എന്ന കുട്ടിയെക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു പാട്ടു പാടി ഞങ്ങളെ കേള്പ്പിച്ചപ്പോള് ഒക്കെ ഞാന് അറിഞ്ഞു, ബൂലോഗത്തില് അരുമായി സംസാരിച്ചാലും, ഈ ചേച്ചി പ്രതിപാദ്യ വിഷയമായി വരുമ്പോള് സ്വന്തം ചേച്ചിയെക്കുറിച്ചെന്ന വണ്ണം അവരെല്ലാം വികാരാധീനരാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന്.
ഒരു തുള്ളിക്കൊരു കടല് തിരിച്ചു തരുന്ന ഈ ചേച്ചിയെ പോലെ ഈ ചേച്ചി മാത്രം.
യാത്ര പറയും നേരം ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ കൈ കാണിച്ചു നിര്ത്തി “ദാ, ഇവരെ ആ കല്യാണില് ഒന്നു വിട്ടേക്കു”. മനസ്സില് ഒരു കുഞ്ഞു സങ്കടം.
ഓട്ടോറിക്ഷക്ക് പിന്നില് ചേച്ചി ചെറുതായപ്പോള് എനിക്കൊരു സന്ദേശം വന്നതായി മൊബൈല് ഫോണ് അറിയിച്ചു. തുറന്നു നോക്കാതെ തന്നെ ഞാനത് വായിച്ചു.
“ലവ് യു മോളൂട്ടീ”
അപ്പോഴാണ് ഫോണ്.
“കുഞ്ഞീ, നീ എപ്പഴാ വരുന്നെ? ഇവിടെ വേറൊരു ബൂലോഗന് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ ആളുള്ളപ്പൊ വരാന് നിനക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടോ?
ഓഹൊ!! അപ്പൊ രണ്ട് ബൂലോഗവാസികളെ ഒരുമിച്ചു കാണാനാണ് പോകുന്നത്. കൊള്ളാം!
നല്ലൊരു കഥാകാരനാണ്. ഒന്നു കണ്ട് കളയാം. പ്രശ്നമില്ല എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.
കുഴികളെല്ലാം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് കോളേജിനു മുന്നില് വണ്ടി നിന്നു. എന്നെയും അമ്മയെയും അവിടെ ലഗേജ് ഇറക്കി അച്ഛന് ഗഡി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
ഗേറ്റില് കാലുകുത്തിയതും പരിവാരങ്ങള് ഓടിയെത്തി. പുസ്തക പ്രദര്ശനം ദാ അവിടെ, ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദേ ഇവിടെ ഇതിനു മുകളില്...
“അതെയ്, ഇതൊക്കെ ഞാന് കണ്ടോളാം. എനിക്ക് ...ടീച്ചറെ ഒന്ന് കാണണം. ഞാന് സുഹൃത്താണ്.“
മുണ്ടാണുടുത്തിരുന്നതെങ്കില് ആ കുട്ടി അതിന്റെ മടക്കിക്കുത്തഴിച്ചിട്ടേനെ. എന്നിട്ടും ആ പെണ്കുട്ടി അതിനെക്കൊണ്ടാവുന്ന വിധം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. ചുരിദാറിന്റെ ഷാള് ഒതുക്കി പിടിച്ചു ബഹുമാനം കാണിക്കുന്ന ആ ആക്ഷന്.
“ടീച്ചര് ദേ ഇപ്പൊ പുറത്തു പോയതാ, ഇപ്പൊ വരും. ഇവിടെ ഇരിക്കാം”.
മറ്റേ ബൂലോഗനെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതാണെന്നു മനസ്സിലായി. എന്നാല് പിന്നെ അതു വരെ ചരിത്ര പ്രദര്ശനം ദര്ശിക്കം എന്ന് കരുതി. ദാ ഫോണ്.
“മോളുട്ടീ, നീ എതിയോ? എവിടെയാ?”
“ഞാന് ദേ ഈ ചരിത്ര പ്രദര്ശന...”. ടക്. ഫോണ് കട്ട്.
ആളിവിടെ അടുത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായി. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോള് അതാ നമ്മുടെ താരം. ചുറ്റും ഒരു പറ്റം മാന്പേടകളും. ഒപ്പം വഴി തെറ്റി വന്ന കുട്ടിയെ പോലെ അരിഗോണിയുടെ കഥാകാരനും. അതാ ടീച്ചര് എന്നെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ഓടി വരലും കെട്ടിപിടിക്കലും എപ്പൊ കഴിഞ്ഞു?
കസവുള്ള കേരള സാരിയില് ഒരു സുന്ദരി ടീച്ചര്. ചടുലമായ ഒരോ നീക്കങ്ങള്. ഈ നിമിഷം ഇവിടെ ഗേറ്റിനടുത്ത്, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ റിസപ്ഷനില്. അതിനടുത്ത നിമിഷം കാന്റീനില്. കാലില് ചെരുപ്പില്ല. കയ്യില് ഒരു സെല് ഫോണ്. കൈത്തണ്ടയില് നിറയെ വര്ണ്ണനൂലുകള്. ആയിരം നാവ്. എന്നോട് തല്ലുപിടിക്കുന്നു, എന്റെ അമ്മയോട് കുശലം പറയുന്നു, ഫോണില് മറ്റൊരു ബൂലോഗനോട് വര്താനം പറയുന്നു, ഇടയില് “മിസ്സ്, ഇതെന്ത ചെയ്യണ്ടെ മിസ്സ്” എന്ന് ചോദിച്ചു വന്ന സംശയക്കുട്ടിയോട് “അത് അവിടെ ചെന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യമ്മൂ” എന്ന് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
ഹൌ!! ഇതെന്തൊരു ജീവി!!
“നിങ്ങള് ഈ പുസ്തകങ്ങള് കാണൂ, ഞാന് ഇവനെ ഒന്ന് വിട്ടിട്ടു വരാം.“ അരിഗോണിക്കാരന് പോകാന് തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
ഞങ്ങള് പുസ്തക ലോകത്തേക്കിറങ്ങി. നല്ല ഒരു സംരംഭം. ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങള്. മലയാളത്തിലെ ഒട്ടു മിക്ക പബ്ലിഷര്മാരും ഉണ്ട്. എല്ലാം ഈ സൂക്ഷ്മ രൂപിണിയാല് സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. കുറെ പുസ്തകങ്ങള് വാങ്ങി. എന്നേക്കാള് ആര്ത്തി അമ്മക്ക്. ബസ്സിലെ രണ്ട് സ്റ്റെപ്പ് കയറുമ്പഴേക്കും വാതം കോച്ചുന്ന ആള്ക്ക്, ഇവിടത്തെ രണ്ടും മൂന്നും നിലകള് നോ പ്രോബ്ലം!
വീണ്ടും ഫോണ്. “മോളുട്ടീ നിങ്ങള് എവിടെയാ?”
“ഞങ്ങള് ഈ മാതൃഭൂമീടെ..” ടക്. ഒരേയൊരു മിനിട്ട്. നമ്മുടെ ആളിതാ മുന്നില്.
“വാ നമുക്കൊരു ചായ കുടിക്കാം.“
വേണ്ട ചേച്ചീ എന്ന് ഞാന് പറയുന്നതിന് മുന്പ് കാന്റീനിന്റെ പടിയിലെത്തി.
“ദേ ഇതാണെന്റെ ചിന്നു, എന്റെ മോളാ, പിന്നെ ദേ ഇത് അഞ്ജു, ഇവളുണ്ടല്ലൊ, നമ്മുടെ മറ്റേ ബൂലോഗന് ഇന്നിവിദെ വരും എന്ന് ഇന്നലെ സ്വപ്നം കണ്ടത്രേ. പിന്നെ ഇത് ചീതു, ഇവള് എന്റെ ബ്ളോഗില് ഉണ്ട്. ഇതാണ് വിനീത, ഇവള് അസ്സല് പാട്ടുകാരിയാ, അയ്യോ... ഇതാരാ...”
രണ്ട് കയ്യും നീട്ടുന്നത് കണ്ടൂ. പിന്നെ കണ്ടത് ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീയുടെ കൂടെ.
“എന്റെ ടീച്ചറാ”
ടീച്ചറുടെ ടീച്ചര്, കുട്ടികള്ക്ക് കൌതുകം.
അതിനിടയില് ചേച്ചിയുടെ സെല് ഫോണില് ഒരു കുട്ടി- “അങ്കിള്, അങ്കിള് വരുമ്പോ കഴിക്കാന് ബര്ഗര് പറയണോ, വെജ്റോള് പറയണോ?”
ചേച്ചിയുടെ വക്കീലദ്ദേഹം കുട്ടികളുടെ അങ്കിള്.
എന്റെ കണ്ണുകളില് അത്ഭുതം. ഇങ്ങനെയും ഒരാള്. ചുറ്റും ഈച്ച പോലെ പറ്റിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ഓരൊ കുട്ടിയും മിസ്സ് മിസ്സ് എന്ന് വിളിച്ചാണ് കലപില കൂട്ടുന്നതെങ്കിലും ആ ഓരൊ വിളിയും അമ്മേ എന്നാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. ഓരൊരുത്തരും ഈ ടീച്ചറുടെ മടിയിലാണ്, ഹൃദയത്തിലാണ്. കാന്റീനില് ചെലവഴിച്ച ആ അഞ്ച് മിനിട്ടില്, ഗേറ്റിലേക്ക് നടക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്, ഗേറ്റില് വെച്ച് സന്ധ്യ എന്ന കുട്ടിയെക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു പാട്ടു പാടി ഞങ്ങളെ കേള്പ്പിച്ചപ്പോള് ഒക്കെ ഞാന് അറിഞ്ഞു, ബൂലോഗത്തില് അരുമായി സംസാരിച്ചാലും, ഈ ചേച്ചി പ്രതിപാദ്യ വിഷയമായി വരുമ്പോള് സ്വന്തം ചേച്ചിയെക്കുറിച്ചെന്ന വണ്ണം അവരെല്ലാം വികാരാധീനരാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന്.
ഒരു തുള്ളിക്കൊരു കടല് തിരിച്ചു തരുന്ന ഈ ചേച്ചിയെ പോലെ ഈ ചേച്ചി മാത്രം.
യാത്ര പറയും നേരം ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ കൈ കാണിച്ചു നിര്ത്തി “ദാ, ഇവരെ ആ കല്യാണില് ഒന്നു വിട്ടേക്കു”. മനസ്സില് ഒരു കുഞ്ഞു സങ്കടം.
ഓട്ടോറിക്ഷക്ക് പിന്നില് ചേച്ചി ചെറുതായപ്പോള് എനിക്കൊരു സന്ദേശം വന്നതായി മൊബൈല് ഫോണ് അറിയിച്ചു. തുറന്നു നോക്കാതെ തന്നെ ഞാനത് വായിച്ചു.
“ലവ് യു മോളൂട്ടീ”
Writer: ബിക്കു
ആ ഡബിള് ബെഡ് റൂം ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബാല്ക്കണിയില് നിന്നാല് എയര്പോര്ട്ടില് വന്നിരങ്ങുന്ന ഭീമന് പക്ഷികളെ കൈ കൊണ്ട് തൊടാമെന്ന് തോന്നും. അത്രയ്ക്കടുത്തു കൂടെയാണ് അവ പറന്നിറങ്ങുന്നത്.
ഈ ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് സിറ്റിക്കുള്ളില് ഇത്ര നല്ലൊരു ഫ്ളാറ്റ് ഇത്രയും കുറഞ്ഞ വാടകക്ക് അവര്ക്ക് ലഭിച്ചത്. ഈ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വീട്ടുടമസ്ഥന് രണ്ട് വര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും വാടക കൂട്ടി ചോദിക്കാത്തതും. കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെയുള്ള അവയുടെ പോക്കു വരവുകള് മനുവിനും അനിതക്കും കാതിനിണക്കം വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലെങ്കില് തന്നെ രാത്രിയിലെ ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് പകല് മുഴുവന് ഉറങ്ങുന്ന മനുവിനും, പകല് മുഴുവന് തീര്ത്താല് തീരാത്ത പ്രൊജക്റ്റ് ഷെഡ്യൂളുകളോട് മല്ലിട്ട് വൈകി കൂടണയുന്ന അനിതക്കും ഈ ഇരമ്പങ്ങള്ക്ക് കാതോര്ക്കാന് സമയവുമില്ലായിരുന്നു.
കണക്കു പുസ്തകത്തില്, പാല്ക്കരന് കൊടുത്ത ഇരുനൂറ്റി നാല്പത്തഞ്ച് രൂപ റൌണ്ട് ചെയ്ത് ഇരുനൂറ്റി അമ്പതായി മനുവിന്റെ പേരിന് നേര്ക്ക് കണ്ടത് ചോദിക്കാന് അനിത മറന്നു പോയത് ഈ സമയമില്ലായ്മ മൂലമാണ്. ഇസ്തിരിക്കാരന്റെ പക്കല് നിന്ന് അനിത വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന തുണികളില് മനുവിന്റെ ഒരു ഷര്ട്ട് കുറവായിരുന്നത് അനിതയോട് ചോദിക്കാന് മനുവിനും സമയം കിട്ടിയില്ല. പിന്നെപ്പഴൊ ഓര്മ്മ വന്നപ്പോഴേക്കും ഇസ്തിരിക്കാരന് തന്നെ അത് തിരികെയെത്തിച്ചിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി, ഷിഫ്റ്റിനിടയില് ഒരു ബ്രേക്കെടുക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മനുവിന്റെ മൊബൈല് ഫോണില് അനിതയുടെ മെസേജ് തെളിഞ്ഞത്.
“ഐ ഗോട്ട് എ ബെറ്റെര് ഓഫര് ഇന് ഡല്ഹി. ഐ വില് ബി ലീവിങ്ങ് ദിസ് സാറ്റര്ഡെ”.
ചായ കുടിക്കാനെണീറ്റ മനു കസേരയില് അമര്ന്നിരുന്നു. ഇന്റര്നെറ്റ് എക്സ്പ്ലോറെറിന്റെ ഫെവരിറ്റ്സില് നിന്ന് സിറ്റി ക്ലാസ്സിഫൈഡ്സ്.കോം തുറക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് അവന് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
“ഓക്കെ. വിഷ് യു ഗുഡ് ലക്ക്.”
പിന്നെ കീബോര്ഡില് വിരലുകളമര്ന്നു.
“ലുക്കിങ്ങ് ഫോര് എ പെഴ്സണ് ടു ഷെയര് ടു ബെഡ് റൂം അപാര്ട്ട്മെന്റ്”
Writer : ബിക്കു
ഈ ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് സിറ്റിക്കുള്ളില് ഇത്ര നല്ലൊരു ഫ്ളാറ്റ് ഇത്രയും കുറഞ്ഞ വാടകക്ക് അവര്ക്ക് ലഭിച്ചത്. ഈ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വീട്ടുടമസ്ഥന് രണ്ട് വര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും വാടക കൂട്ടി ചോദിക്കാത്തതും. കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെയുള്ള അവയുടെ പോക്കു വരവുകള് മനുവിനും അനിതക്കും കാതിനിണക്കം വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലെങ്കില് തന്നെ രാത്രിയിലെ ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് പകല് മുഴുവന് ഉറങ്ങുന്ന മനുവിനും, പകല് മുഴുവന് തീര്ത്താല് തീരാത്ത പ്രൊജക്റ്റ് ഷെഡ്യൂളുകളോട് മല്ലിട്ട് വൈകി കൂടണയുന്ന അനിതക്കും ഈ ഇരമ്പങ്ങള്ക്ക് കാതോര്ക്കാന് സമയവുമില്ലായിരുന്നു.
കണക്കു പുസ്തകത്തില്, പാല്ക്കരന് കൊടുത്ത ഇരുനൂറ്റി നാല്പത്തഞ്ച് രൂപ റൌണ്ട് ചെയ്ത് ഇരുനൂറ്റി അമ്പതായി മനുവിന്റെ പേരിന് നേര്ക്ക് കണ്ടത് ചോദിക്കാന് അനിത മറന്നു പോയത് ഈ സമയമില്ലായ്മ മൂലമാണ്. ഇസ്തിരിക്കാരന്റെ പക്കല് നിന്ന് അനിത വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന തുണികളില് മനുവിന്റെ ഒരു ഷര്ട്ട് കുറവായിരുന്നത് അനിതയോട് ചോദിക്കാന് മനുവിനും സമയം കിട്ടിയില്ല. പിന്നെപ്പഴൊ ഓര്മ്മ വന്നപ്പോഴേക്കും ഇസ്തിരിക്കാരന് തന്നെ അത് തിരികെയെത്തിച്ചിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി, ഷിഫ്റ്റിനിടയില് ഒരു ബ്രേക്കെടുക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മനുവിന്റെ മൊബൈല് ഫോണില് അനിതയുടെ മെസേജ് തെളിഞ്ഞത്.
“ഐ ഗോട്ട് എ ബെറ്റെര് ഓഫര് ഇന് ഡല്ഹി. ഐ വില് ബി ലീവിങ്ങ് ദിസ് സാറ്റര്ഡെ”.
ചായ കുടിക്കാനെണീറ്റ മനു കസേരയില് അമര്ന്നിരുന്നു. ഇന്റര്നെറ്റ് എക്സ്പ്ലോറെറിന്റെ ഫെവരിറ്റ്സില് നിന്ന് സിറ്റി ക്ലാസ്സിഫൈഡ്സ്.കോം തുറക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് അവന് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
“ഓക്കെ. വിഷ് യു ഗുഡ് ലക്ക്.”
പിന്നെ കീബോര്ഡില് വിരലുകളമര്ന്നു.
“ലുക്കിങ്ങ് ഫോര് എ പെഴ്സണ് ടു ഷെയര് ടു ബെഡ് റൂം അപാര്ട്ട്മെന്റ്”
Writer : ബിക്കു
കൊമ്പന് ബാലന് പന്തലായിനി ദേശത്തെ ഒത്ത ഒരാണായിരുന്നു! കറുപ്പിന്നഴക് ഏഴല്ല എഴുപതിനായിരമാണെന്ന് അക്കാലത്ത് പന്തലായിനി ദേശത്തെ പെണ്ണുങ്ങള് പായ്യാരം പറഞ്ഞിരുന്നത് വെറുമൊരു ഈരിഴ തോര്ത്ത് മാത്രം അരയില് ചുറ്റി, കമ്പക്കയറിന്റെ ഒരു യമകണ്ടന് ചുരുളാല് കിരീടമണിഞ്ഞ് പെരുച്ചാഴി മസിലുകള് ഭരതനാട്യം കളിക്കുന്ന വലത്തുതോളില് ഒരു കൈമഴുവും തൂക്കി പന്തലായിനി ദേശത്തിന്റെ ഇടവഴികളിലൂടെ നെഞ്ചും വിരിച്ച് നടന്നിരുന്ന ബാലനെ കണ്ടിട്ടായിരുന്നുവ്വത്രേ. പന്തലായിനി ദേശത്തിലെ ഒരേയൊരു മരം മുറിക്കാരനായിരുന്നു കൊമ്പന് ബാലന്. നീളെ നീളെ നീണ്ടു വളരുന്ന കണ്ണിമാവായലും പുരയ്ക്കു ചാഞ്ഞ പീറ്റത്തെങ്ങായാലും ഇലയ്ക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലതെ സൂക്ഷ്മമായി വെട്ടിവീഴ്ത്തുന്നതില് വിദഗ്ധന്. "വീണേടം വിഷ്ണുലോകം", "മേലെ ആകാശം, ആയതിനാല് താഴെ ശൂന്യാകാശം" എന്നീ പ്രമാണങ്ങളില് അടിയുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നവന്.
കറുത്തവാവിന്റന്നു രാത്രി കരിക്കട്ടകൊണ്ട് കൊമ്പന് ബാലന്റെ പുറത്ത് ചിത്രം വരച്ചാല്, കരിയോയിലില് കുളിപ്പിച്ച പീഞ്ഞപ്പലകയില് കുമ്മായം കലക്കി എഴുതിയ പോലെ തെളിഞ്ഞു വായിക്കാം എന്നാണ് അങ്ങിനെ ചില രാത്രികളില് ബാലന്റെ നടുപ്പുറത്ത് ചിത്രം വരച്ചു കളിക്കാന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച പെണ്ണായിപ്പിറന്ന ഒരു മൊതല് വായറിയാതെ അമ്പലച്ചിറക്കടവില് വെച്ച് പറഞ്ഞു പോയത്. പ്രസ്തുത സത്യവാങ്മൂലം, പെണ്ണുങ്ങളുടെ കടവിനു തൊട്ട് വളര്ന്നു പന്തലിച്ചിരുന്ന നൊച്ചിക്കാടുകളുടെയിടയില് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് "അങ്കവും കാണാം താളിയുമൊടിക്കാം" എന്ന പഴമൊഴിയുടെ സമകാലികപ്രസക്തിയെക്കുറിച്ച് കൂലങ്കഷമായി ഗവേഷണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഏതാനും ചില ഗവേഷഗണേശകന്മാര് കേള്ക്കാനിടവരികയും തുടര്ന്ന് നാട്ടില് പാട്ടാവുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ ആറേകാലടി പൊക്കത്തില് നീണ്ടുനീര്ന്ന് നിന്ന് ബാലന് വെറുതെയൊന്നു കൈവീശിയാല് പപ്പടക്കുട്ടയില് അമ്മിക്കല്ല് വീണപോലെ പൊടിഞ്ഞുനുറുങ്ങി ഭസ്മധൂളീകൃതമായിപ്പോകുന്നയത്രയും കാത്സ്യസമ്പുഷ്ടമായതായിരുന്നു പന്തലായിനിദേശത്തെ ആണായിപ്പിറന്നവന്മാരുടെ നട്ടെല്ലും നെഞ്ചിന്കൂടും അക്കാലത്ത് എന്ന ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം അക്കാര്യം പരദൂഷണം കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ചായക്കടയില് ഒരടിയന്തിരപ്രമേയമായി ചര്ച്ചയ്ക്ക് വന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
നല്ല കാതലുള്ള കരിവീട്ടിയില് കടഞ്ഞ് നല്ലെണ്ണപുരട്ടി മെഴുക്കിയെടുത്തപോലുള്ള കൊമ്പന് ബാലനെന്ന ഘനശ്യാമഗംഭീരന്റെ നെഞ്ചകത്ത് തുടിക്കുന്നത്, കാളിയാട്ടത്തിന്റന്ന് ഉത്സവപ്പറമ്പില് കാലണയ്ക്ക് കൈ നിറയെ കിട്ടുന്ന പഞ്ഞിമിഠായിപോലെ അലിഞ്ഞു പോകുന്ന ഒരു മൃദുഹൃദയമാകുന്നു എന്ന സത്യം നേര്വഴി തെറ്റിച്ചും നെഞ്ചകത്തേറ്റാന് അന്ന് പന്തലായിനി ദേശത്ത് പെണ്ണായിപ്പിറന്നവള് ഒന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. നാടുവിറപ്പിക്കുന്ന നാലകം വീട്ടില് അദ്രുമാന് ഹാജിയുടെ മൂന്നാമത്തെ ബീടര് കുഞ്ഞാത്തു എന്ന കുഞ്ഞിപ്പാത്തു എന്ന ബീവി ഫാത്തിമ!
പതിനാറാം വയസ്സില് ഫുള്ചാര്ജ് ചെയ്ത് ഒരാജീവനാന്ത കണക്ഷന് തരാക്കിയ ജീവശാസ്ത്ര സെല്ലിന്റെ ചാര്ജ് മുക്കാലേമുണ്ടാണിയും ഒഴിഞ്ഞുതീര്ന്ന്, ഇന്കമിംഗ് വിളികള് പോയിട്ട് ഒരു മിസ്സ്ഡ് കോള് പോലും നേരെ ചൊവ്വെ സ്വീകരിക്കാന് പാങ്ങില്ലാത്ത ഈ അറുപതാം വയസ്സില് അദ്രുമാനാജിത്തങ്ങള് പൂതിയിളകി സ്വന്തമാക്കിയ "നോക്കിയാ അറുപത്തൊമ്പതേപത്ത്."! നോക്കിയാലാരും കണ്ണെടുക്കാത്ത മറിമാന്മിഴി മൊഞ്ചത്തിയാള്! വയസ്സ് ഇരുപത്തിരണ്ട്..... വിളറിയവാഴക്കൂമ്പിന് ഫ്യുറഡാന് വെച്ചു പുഷ്ടിപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ചേലൊത്ത ശരീരം, പതിമുഖം മൂപ്പിച്ച വെള്ളത്തില് പട്ടച്ചാരായം ഒഴിച്ച് കലര്ത്തിയ നിറമുള്ള കവിളിണകള്...(ആ കടും റോസ് നിറം വര്ണ്ണിക്കാന് ഇതിലും നല്ല ഒരുപമ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടാണൂട്ടോ..ക്ഷമി!)നല്ല വിളഞ്ഞുപഴുത്ത അറേബ്യന് ഈത്തപ്പഴം കുരുകളഞ്ഞ് പിളര്ത്തിവെച്ചപോലുള്ള ചൊടിമലരുകള്. ഒന്നൊതുക്കിപ്പറഞ്ഞാല് ഉള്ള്യേരിക്കടവത്തെ പാപ്പര്സ്യൂട്ട് സെയ്താലിക്കുട്ടിക്ക അദ്രുമാനാജിക്ക് മരക്കച്ചോടം പൊളിഞ്ഞവകയില് കൊടുക്കാനുണ്ടായിരുന്ന ഉറുപ്പ്യ ഇരുവത്തിഅയ്യായിരത്തിനു പകരം കെട്ടിച്ചുകൊടുത്ത പുന്നാരമോള്. ഉള്ള്യേരിക്കടവത്തെ ഹൂറി! ആ മൊഞ്ചത്തിപ്പെണ്ണ് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നില് വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന ഖബര്സ്ഥാനിലെ ജിന്നായിമാറിയതെങ്ങനെ? ആ ചരിത്രമാണിത്. ഒപ്പം അവളുടെ കിനാവിലെ ദാഹങ്ങള്ക്ക് കാരിരുമ്പൊത്ത ശരീരം കൊണ്ട് സ്പ്രേപെയിന്റടിച്ചുകൊടുത്ത കൊമ്പന് ബാലന്റെയും!(ക്ഷമിക്കുക, നറുനിലാവും ഇളംകാറ്റും സാക്ഷിനില്ക്കുന്ന ഒരുദാത്ത പ്രണയകാവ്യമല്ലിത്, വെറും പച്ചയായ ജീവിതം...ചരിത്രം ചരിത്രമായി തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തണമല്ലോ)
കാറ്റിനോടും കിളിയോടും പൈക്കളോടും കിന്നാരം പറഞ്ഞ്, അകലാപ്പുഴയുടെ ഓളങ്ങള്ക്ക് പുളകം വിതറി ഉള്ള്യേരിക്കടവത്തെ പൂമ്പാറ്റയായി ഓടിനടക്കുമ്പോള് കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് വയസ്സ് പതിനെട്ട്. അദ്രുമാനാജിയുമൊത്തുള്ള കൂട്ട് കച്ചോടം പൊളിഞ്ഞ് അറ്റകണ്ണിയും വീണതലവും പോയി സെയ്താലിക്കുട്ടിക്ക കടവത്ത് തോണിയിറങ്ങിയപ്പോഴും കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് വയസ്സ് പതിനെട്ട്! കച്ചോടം പൂട്ടിയ വകയില് സെയ്താലിക്കുട്ടി, അദ്രുമാനാജിക്ക് കൊടുക്കാനുണ്ടായിരുന്ന ഇരുവത്തയ്യായിരത്തിനു പകരപ്പണയമായി പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിനു താഴ്വരയില് നാലകംവീട്ടിലെ ആനവാതില് കടന്ന് തറവാട്ടിലെ വടക്കേകെട്ടിലിലെ സപ്രമഞ്ചക്കട്ടിലില് മേല്ക്കട്ടിയും നോക്കി മലര്ന്നു കിടക്കുമ്പോഴും കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് വയസ്സ് പതിനെട്ടു തന്നെ.തിരുമണം കഴിഞ്ഞ് രാവൊന്നു മൂത്തപ്പോള് ചെറുചൂടില് തേങ്ങാപ്പാല് പിഴിഞ്ഞ് നെയ്യൊഴിച്ച കഞ്ഞിയും, വാഴയിലയില് പരത്തി എണ്ണകൂടാതെ ചുട്ടെടുത്ത ടയറ് പത്തിരി നല്ല നാടന്കോഴിക്കറി കൂട്ടി നാലെണ്ണവും തട്ടി, സുഹത്തിനൊരേമ്പക്കവും വിട്ട് അദ്രുമാനാജി മണിയറപൂകുന്നേരം പാതിരാക്കോഴി ഒന്നാം വട്ടം കൂവിയിരുന്നു. ആയതിനാല് തന്നെ പുതുമണവാട്ടി കുഞ്ഞിപ്പാത്തു "നേരത്തിനും കാലത്തിനും വന്നില്ലേല് ആദ്യരാവ് നീട്ടി നാളേയ്ക്കു വെക്കാം" എന്നൊരു മെസ്സേജും എഴുതിവെച്ച് നല്ല പൂണ്ട ഉറക്കത്തിലും.
പറയുമ്പോള് ഹാജ്യാര്ക്കിത് ആദ്യരാത്രി ലീഗലായി മൂന്നാം തവണയും ഇല്ലീഗലായി.... ഹൂശ്...അതിന്റെ കണക്ക് ശരിയാക്കാന് പരദൂഷണം കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ചായക്കടയില് ആധാരമെഴുത്ത് ഗോവിന്ദന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയില് ചേര്ന്ന കമ്മറ്റി ഇതുവരേ റിപ്പോര്ട്ട് സമര്പ്പിക്കാത്തത് കൊണ്ട് കിട്ടുന്ന മുറയ്ക്ക് ബോധിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും! എന്നിട്ടു പോലും മണിയറക്കട്ടിലില്, ചെപ്പുകുടത്തിനു മുകളില് പതിനാലാം നമ്പ്ര് വിളക്കു കത്തിച്ചു വെച്ച പോലെ വശം ചേര്ന്നലസമുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂനെക്കണ്ട് ആജ്യാരെ അടിവയറ്റില് നിന്നും ഒരു പൊട്ടല് ഉല്ഭവിക്കുകയും തദ്വാരാ ശ്വാസം വിലങ്ങി, വിലങ്ങനാജ്യാരായ അദ്രുമാനാജി തനിക്കെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ കുറ്റിയടിച്ചപോലെ കുറ്റിപ്പുറത്താജിയുമായി നിന്നു എന്നാണ് ചരിത്രം. (പണ്ടെങ്ങാണ്ട് പുതുപ്പൊന്നാനിക്കടുത്തൊരു പുതിയാപ്ലക്ക്, ആദ്യരാത്രി മണിയറക്കട്ടിലില് പുതിയേണ്ണിനെ മുഴ്വോനായും ആദ്യം പൂദ്യം കണ്ടപ്പോ ഇങ്ങനെ ഒരു പറ്റ് മനസ്സറിയാതെ പറ്റി എന്ന് പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്)അതെന്തായാലും പതിനാറാം വയസ്സില് ഫുള്ചാര്ജ് ചെയ്ത ഹാജ്യാരുടെ ബയോളജിക്കല് സെല്ലില് അന്നേരം ഒരു ഇന്കമിംഗ് കോള് വരികയും, "ക്ഷമിക്കണം, ഈ നമ്പര് താല്ക്കാലികമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നില്ല" എന്ന മറുമൊഴിയാല് സ്വയം ബന്തോസ്താവുകയും ചെയ്തു എന്നത് സത്യം.
ചരിത്രം ചരിത്രമായി പറയണമല്ലോ, സത്യം സത്യമായും. നിന്ന നില്പ്പില് വെടിതീര്ന്ന ആ സെല് വീണ്ടുമൊന്നു ചാര്ജ് ചെയ്യാന് ഹാജ്യാര് പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും അതും പോരാഞ്ഞ് കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യന്റെ തുളുനാടന് അടവ് വേറെയും പയറ്റിയിട്ടും ശിഷ്ടകാലം മുഴുവന് സ്നേക്ക് ഡോട് ഈഎക്സിയും കാര്ഡ് ഡക്ക് ഡോട് ഈഎക്സീയും മാത്രം തുറന്ന് നോക്കി സംതൃപ്തനാവേണ്ടി വന്നു എന്ന് രേഖപ്പേടുത്തേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നതില് ചരിത്രകാരന് തെല്ലൊരു വിഷമം ഇല്ലാണ്ടില്ലേ എന്നു ചോദിച്ചാല് ഒട്ടുണ്ടേയ്നും എന്നും പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഷാര്യാവമ്പലത്തില് വെടിവഴിപാടുകഴിക്കുന്ന വഴിപാട് പെരച്ചന്, ഒരിക്കലൊരു ഗണ്ടേക്കന് കതിന തൊട്ടടുത്തൂന്ന് പൊട്ടിയതില് പിന്നെ, തൃശൂര് പൂരത്തിനു ഡൈനാമിറ്റ് പൊട്ടിയാലും " ദെന്താ ചാത്തപ്പാ ഒരു പൊക?" എന്നാണുപോലും ചോദിച്ചോണ്ടിരുന്നത്. ഏതാണ്ട് അപ്പരുവത്തിലായി ആജ്യാരുടെ വെടിവഴിപാടും എന്ന് പറഞ്ഞാല് കഴിഞ്ഞല്ലോ കാര്യം.
പഞ്ചവര്ണ്ണ തത്തയെ ഇട്ട കാഞ്ചനക്കൂട്ടിനു താഴെ കണ്ടന് പൂച്ച മണത്ത് നടക്കുംപോലെ ഹാജ്യാരും, പുതു ബീവി വന്നേപ്പിന്നെ തങ്ങളാജി നമ്മളെയൊന്നും തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നില്ലെന്ന മുറുമുറുപ്പുമായി തലമൂത്ത ബീവിമാരും ....കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന്റെ ലോകം ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി വടക്കേമാളികവീടിന്റെ രണ്ടാം നിലയില് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ജനവാതിലിന്റെ ചതുരത്തിനുള്ളിലോളം ഒതുങ്ങി. പകലറുതിയില് പാറപ്പള്ളിയുടെ പുരാതനമായ മിനാരങ്ങളില്നിന്നും ചിലമ്പിച്ച ഒച്ചയില് കുഞ്ഞായിന് മുക്രിയുടെ മഗ്രിബ് ബാങ്ക്വിളിയുയരുമ്പോള് കുഞ്ഞിപ്പാത്തു ആ ജനാല തുറക്കും. പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിനും അപ്പുറം നഷ്ടസ്വപ്നഗര്ഭയായി,തിരയൊഴിഞ്ഞു നിശ്ചലമായിക്കിടക്കുന്ന അറബിക്കടലിലേക്ക് നോക്കി ഒരുപാടുനേരം അങ്ങിനെ നില്ക്കും. മുന്നില് വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന പാറപ്പള്ളിയിലെ കുഴിമാടങ്ങളില് ചൂടും ചൂരുമുയരുന്ന തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെയാണ് ഖബറടക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് വെറുതെയോര്ക്കും. എണ്ണിപ്പറഞ്ഞാല് നാലുവര്ഷം അങ്ങിനെ കടന്നുപോയി.
ആയിടക്കാണ് വടക്കേമാളികവീട്ടിന്റെ, കുഞ്ഞിപ്പാത്തു തന്റെ ലോകം ഒടിച്ചുമടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ജനവാതിലിനരികില് പടര്ന്നു പന്തലിച്ചിരുന്ന മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ ഉച്ചിയിലൊരുകൊമ്പില് പുലിക്കടന്നലുകള് കൂടുവെച്ചത്. കൂടെന്നുപറഞ്ഞാല്, കാര്യെസ്സന് ബാപ്പൂട്ടിയുടെ ഭാഷയില് പറഞ്ഞാല് "ഒരുസുപ്രയോളം ബട്ടത്തിലുള്ള കടന്നക്കൂട്"! ഹള്ളാ...തങ്ങളാജിക്ക് ചങ്ക് പെടച്ചു. "തൊട്ട് താഴെക്കിടക്കുന്നത് നല്ല കോഴിക്കോടന് നെയ്യലുവ കണ്ണാടിക്കടലാസില് പൊതിഞ്ഞുവെച്ചപോലുള്ള തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഹൂറിയാണ്.തനിക്കോ പാങ്ങില്ല, ആകടന്നലുകള്ക്കെങ്ങാനും ഒരുപൂതിയിളകിയാല്....".
"മ്മളെന്താക്കും ബാപ്പ്വോ?" അദ്രുമാനാജി തലയില് കൈവെച്ചു.
"തങ്ങളാജി ബേജാറാവല്ലീം, അദിനൊക്കെ മ്മളെഡ്ത്താളില്ലേ?"
"അതാരാ ബാപ്പ്വോ അങ്ങനൊരാള്?"
"മ്മളെ കൊമ്പന് ബാലന്, അല്ലാണ്ടാര്?"
കടന്നല് കൂട് കരിക്കാന് തോട്ടിക്കൊമ്പത്തെ അഗ്നി മിസെയിലുമായി കൊമ്പന് ബാലന് നാലകം തറവാട്ടിലെ പടിപ്പുര കടക്കുമ്പോള് അയാള്ക്കത് വെറുമൊരു കാല്വെയ്പ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ കരിങ്കല്ക്വാറിയില് കുഴിതുരന്ന്, വെടിമരുന്ന് നിറച്ച്, തിരിനീട്ടിയിട്ടെന്നപോലെ ഒന്നു പൊട്ടിത്തെറിക്കാന് കാത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന്റെ ഉഷ്ണസ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ഒന്നാഞ്ഞുവലിച്ച ഒരു ബീഡിക്കുറ്റിയും!
മൂവാണ്ടന് മാഞ്ചോട്ടില് കൊമ്പന് ബാലന് വാന നിരീക്ഷകനായി. നിരീക്ഷണത്തിനൊടുവില് അങ്ങു തുഞ്ചത്തൊരു കൊമ്പില് ചക്കൊളം ഷാപ്പിലെ കള്ളും കുടുക്ക കെട്ടിത്തൂക്കിയ പോലെ കടന്നല് കൂടും ഒരിത്തിരിത്താഴെ കിളിവാതിലിന്റെ ചതുരത്തില് പതിനാലാം രാവ് ഫ്രെയിം ചെയ്തുവച്ചപോലൊരു മുഖവും ബാലന്റെ അന്തരാളത്തിന്റെ ഫോക്കല് പ്ലെയിനില് തലകീഴായി പ്രതിഫലിച്ചു. ബാലന് ഒന്നിരുത്തിമൂളി.
"ബാപ്പുട്ടിക്കാ ഇദിനു തീക്കൊടുക്കാന് ച്ചിരെ പാടാണല്ലോ? പെണ്ണുങ്ങളോടും കുട്ട്യോളോടും പൊരയ്ക്കാത്ത് കേറി വാതിലടച്ചോളാന് പറ, കടന്നലെങ്ങാന് എളക്യാ പിന്നെ പിടിച്ചാ കിട്ടൂലാ"
നാദാപുരത്തങ്ങാടീല് ഹര്ത്താല് പ്രഖ്യാപിച്ച പോലെ രംഗവേദി ശൂന്യമായി. പുലിക്കടന്നലിന്റെ കുത്ത് വെറുതെയൊന്നു കൊള്ളാന് അത്ര രസമുള്ള സംഗതിയൊന്നുമല്ലല്ലോ? കടന്നല് കൂട് നിര്മാര്ജനായുധവുമായി കൊമ്പന് ബാലന് മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ തായ്ത്തടി ചവിട്ടി മുകളിലേക്ക് അനായാസം വലിഞ്ഞു കയറാന് തുടങ്ങി. കയറ്റം പാതിവഴിയില്, മാളികവീട്ടിന്റെ രണ്ടാം നിലയുടെ ഇനിയുമടയ്ക്കാത്ത ജനവാതിലിനു നേരെയെത്തിയതോടെ ഒന്നു ബ്രേക്കായി, ഒരു കൊമ്മേര്സ്യല് ബ്രേക്ക്. തെരുതെരെ ചിമ്മുന്ന, കടകോണില് കനവുള്ള മാന്മിഴിയിണകളും, പട്ടയടിച്ച ചെമ്പോത്തിന് ചെങ്കണ്ണും പിടിച്ചപോലുള്ള കൊമ്പന്ബാലചകോരദൃഷ്ടികളും ഒന്നു കൂട്ടിമുട്ടി. കറന്റു ലീക്കുള്ള ഇലക്ട്രിക് സ്റ്റേ വയറില് അറിയാതൊന്ന് മൂത്രമൊഴിച്ചാലെന്നപോലെ കൊമ്പന്ബാലന്റെ എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു ഝഡിനവിദ്യുത്കാന്തികപ്രഭാവം ഉടലെടുത്തു.
ദൂരെ കൊയിലാണ്ടി ബോയ്സ് ഹൈസ്കൂളിലെ പത്താം ക്ലാസില് കുമാരന് മാഷ് ഫിസിക്സ് പഠിപ്പിച്ചു. "രണ്ടു ട്യൂണിംഗ് ഫോര്ക്കുകള് ഒരുമിച്ചു ഒരേ തരംഗ ദൈര്ഘ്യത്തില് കമ്പനം ചെയ്യുന്നതിനെ പ്രണോദിത കമ്പനം എന്നു പറയുന്നു."
"ജനാലയടച്ചോളിന്, പുലിക്കടന്നലാ മോളില്"
ബാലന് മോളിലേക്കുള്ള കയറ്റം തുടര്ന്നു. പക്ഷേ ആ ജനവാതില് അടഞ്ഞതേയില്ല.
തോട്ടിക്കൊമ്പത്ത് കെട്ടിയുറപ്പിച്ച, വൈക്കോല് നിറച്ച് മണ്ണെണ്ണയില് കുതിര്ത്തിയെടുത്ത കുട്ട കടന്നല് കൂടിനു തൊട്ടു താഴെ വരും വിധം ബാലന് മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ കൊമ്പില് കെട്ടിയുറപ്പിച്ചു. ചാക്കുനൂല് പിരിച്ചുണ്ടാക്കിയ ഒരു നീളന് തിരി ആ കുട്ടയില് നിന്നും താഴേക്ക് ഞാത്തിയിട്ടിരുന്നു. അങ്ങ് താഴെ വരെ. മിസെയില് വിക്ഷേപണത്തിനു കൗണ്ട്ഡൗണ് തുടങ്ങിയ ബാലന് തിരിച്ചിറങ്ങി. അപ്പോഴും ഇനിയും അടഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ആ ജനവാതിലില് ബാലന് വീണ്ടും ഹാള്ട്ടായി.
പന്തലായിനിയുടെ ചരിത്രത്താളുകളിലേക്ക് നേരെ നടന്നു കയറിയ ആ വാക്യം അന്നേരം ബാലന് പറഞ്ഞു. ദുരെ അലയൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അറബിക്കടലിലേക്ക് അലസം നോക്കിക്കൊണ്ട്.
"ഇപ്പളാ ജനാലയടച്ചോളിന്, പാതിരാ കഴിഞ്ഞിട്ട് പൊറത്തേക്കുള്ള വാതില് തുറന്നിട്ടാമതി"
ജനാലയടഞ്ഞു. ബാലന് ഭൂമിതൊട്ടു. പിന്നെ ചാക്കുനൂല് തിരിക്ക് തീകൊളുത്തി. പടര്ന്നു പടര്ന്നു കയറിയ തീ ഒടുവില് ആളിക്കത്താന് കാത്തുനില്ക്കുന്ന വൈക്കോല് കൂടയെ തൊട്ടു. "ബ്ഭും" ഒരൊറ്റപാളല്, ഒരു പൊട്ടല്. കടന്നല് കൂടും അതിലാവാസക്കാരായിരുന്ന പുലിയന്മാരും വെന്തു കരിഞ്ഞ് വെണ്ണീറായി താഴേയ്ക്ക് ചിതറി വീണു.
അന്നു മുതല് പിന്നീട് മിക്കവാറും എല്ലാ ദിവസവും പാതിരാവില് വടക്കേമാളികവീടിന്റെ പുറത്തേക്കു തുറക്കുന്ന വാതില് അകത്തു നിന്നും തഴുതിടാറുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇന്ഡോര് ഗെയിമുകളായ ചെസ്സ്, ബാസ്കറ്റ് ബോള്, ഷട്ടില് കോക്ക്, ടേബിള് ടെന്നീസ് ഇത്യാദി കളിച്ചു കളിച്ചു മടുത്ത കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് പിന്നീട് ഔട്ഡോര് ഗെയിമുകളായ ഫുട്ബാള്, ഹോക്കി, ക്രിക്കറ്റ് ഒക്കേലും മീതെ ഗോള്ഫ് എന്നീ കളികളിലായി കമ്പം. കമ്പം ഒരു കമ്പനത്തിനകമ്പടിയായി കമ്പക്കെട്ടിന് തീകൊളുത്തുന്നേരം പാത്തു ബാലനോട് പറഞ്ഞു. ബാലനൊന്നേ ചോദിച്ചുള്ളൂ.
"നിറപാതിരാ നേരത്ത് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്കു വരാന് പേടിയാവ്വോ കുഞ്ഞാത്തൂന്?"
"ഹില്ലാ" .... കാമത്തിന്റെ തിമിരത്തിനു മധുരയിലും ചികിത്സ ഇല്ലല്ലോ!
പിറ്റേന്നു വെള്ളിയാഴ്ച, കറുത്തവാവും....പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിന്റെ അങ്ങേപ്പുറത്ത് അറബിക്കടലിനോട് ചേര്ന്നു നില്ക്കുന്ന പാറക്കെട്ടുകള്ക്കിടയില് സ്റ്റേഡിയം സജ്ജമായി. കറുത്തിരുണ്ട രാവിന്റെ മൂന്നാം യാമത്തില് സ്റ്റേഡിയത്തിലെ പുല്ത്തകിടികള്ക്ക് തീപിടിച്ചു. തൊണ്ണൂറ് മിനിട്ട് നേരിട്ടും, ഒരാറുമിനുട്ട് ഇന്ജുറി ടൈമും കഴിഞ്ഞിട്ടും തീരുമാനമാകാത്ത മത്സരം എക്സ്ട്രാ ടൈമിലേക്കു നീണ്ടു. ഒടുവിലൊരു ഗോള്ഡന് ഗോളില് മത്സരം അവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും പാതിരാക്കോഴി കൂവിയിരുന്നു. മൂന്നാം വട്ടം.
കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് ദാഹിച്ചു.
"ബാലാ, തണ്ണീ...." അവള് ഞരങ്ങി
ഛായ്, കേരവൃക്ഷങ്ങളില് ഇളനീര്ക്കുലകള് തിങ്ങിവിങ്ങി നില്ക്കുന്ന കേരളനാട്ടില് ദാഹജലത്തിനു പഞ്ഞമോ?
പാറക്കെട്ടിനു തൊട്ടു നില്ക്കുന്ന തെങ്ങിന്മേല്, ഡെസ്മണ്ട് മോറിസിന്റെ നഗ്നവാനരനെ കരിയോയിലില് കുളിപ്പിച്ചെടുത്ത ചേലില്, കൊമ്പന് ബാലന് തളപ്പുപോലുമില്ലാതെ വലിഞ്ഞുകയറി. തെങ്ങിന് തടിയെ അമര്ത്തിപ്പിടിച്ച് ചവുട്ടിക്കുതിച്ച് കയറിപ്പോയ ബാലന് ഏതാണ്ട് മുകളിലെത്താറായപ്പോള് ഒന്നാഞ്ഞു കുതിച്ചു. പക്ഷേ കേരവൃക്ഷ ഗാത്രത്തെ ആഞ്ഞുപുല്കിയ ബാലന്റെ കൈകള് ആലിംഗനം ചെയ്തത് വെറും ശുദ്ധ ശൂന്യതയെ ആയിരുന്നു അന്നേരം. കഴിഞ്ഞ തുലാവര്ഷത്തിന് ഇടിവെട്ടി,തലമണ്ടപോയ തെങ്ങിന് മോളിലേക്കായിരുന്നു കൂരാക്കൂരിരുട്ടില് പ്രണയിനിയ്ക്ക് ദാഹജലം തേടി താന് പ്രയാണം ചെയ്തെതെന്ന സത്യം പാവം ബാലന് മനസ്സിലാവുമ്പോഴേക്കും, ശൂന്യതയില് പിടിയുറയ്ക്കാതെ ബാലന് നടുവും തല്ലി പാറക്കൂട്ടങ്ങള്ക്കിടയിലേക്ക് തകര്ന്നു വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ലാന്ഡിംഗ് ഗിയര് വീഴാതെ ബാലന് നടത്തിയ ക്രാഷ്ലാന്ഡിംഗും, തുടര്ന്നുണ്ടായ അലര്ച്ചയും, അതുകേട്ട് പേടിച്ച് സ്ഥലകാലബോധം പോയ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുവിന്റെ തൊണ്ടയില് നിന്ന് മനമറിയാതെ ഉയര്ന്ന കൂവലും പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിലെ തണുത്ത നിശ്ശബ്ദതയില് പ്രതിദ്ധ്വനിച്ചലയടിച്ചുയരുകയും അതിനൊരു മറുപടിയെന്നോണം നാലകം വീട്ടിലും അയലോക്ക വീടുകളിലും വെട്ടം തെളിയുകയും ചെയ്തു. അതോടെ താന് വന്നു കെണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അപകടം കരിഞ്ഞു മണത്ത ബീവി ഫാത്തിമ, പില്ക്കാല പന്തലായിനിയിലെ വനിതകള്ക്കൊരു റോള്മോഡലായി, ധീരവനിതയായി, മരണാസന്നനായ കാമുകനെ പിന്തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നാലകം വീട്ടിലെ വടക്കേ കെട്ട് ലക്ഷ്യം വെച്ച് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിനു മുകളിലൂടെ കുന്തിരിയെടുത്തു. ഒരു നൂല് ബന്ധത്താലും ബന്ധനസ്ഥയാവാതെ. (പരിഭ്രമിച്ചോടുമ്പോള് എന്തുടുവസ്ത്രം,എന്തടിവസ്ത്രം?)
അലര്ച്ചയുടെയും രോദനത്തിന്റെയും ഉത്ഭവസ്ഥാനം ഗവേഷിച്ച് പന്തോം കത്തിച്ച് പാതിരായ്ക്കിറങ്ങിയ പന്തലായിനിയിലെ ധീരന്മാര്, തങ്ങളുപ്പാപ്പയുടെ പോരിഷപ്പെട്ട ഖബറിനു മുകളിലൂടെ അലറിക്കുതിച്ചു വരുന്ന നഗ്നസ്വരൂപിണിയെക്കണ്ട് സഡന്ബ്രേക്കിട്ടു നിന്നു. പിന്നെ ധീരതയുടെ വര്ദ്ധിതവീര്യപ്രക്ഷാളനത്തിന്റെ തിരതള്ളല് ഹേതുവായി പന്തങ്ങളുപേക്ഷിച്ച് വന്നേലും വേഗത്തില് പിന്തിരിഞ്ഞോടി പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിന്റെ താഴ്വരയില് അപ്രത്യക്ഷരായി. അവര്ക്കു പിന്നില് ആളിക്കത്തുന്ന പന്തങ്ങളും പിന്നെ പന്തലായിനിയുടെ ധീരപുരുഷന്മാരുടെ ദയനീയ നിലവിളിയും മാത്രം ബാക്കിയായി.
"ഹള്ളോ.....പാറപ്പള്ളീലെ ജിന്ന്"!!
വാല്ക്കഷ്ണം : കൊമ്പന് ബാലന് മരിച്ചില്ല. അരയ്ക്കു താഴെ തളര്ന്ന് പിന്നെയും ഒരുപാടുകാലം പന്തലായിനിയുടെ മൈക്ക് ടൈസണ് നടുവുനടിയേറ്റ പുല്ലാഞ്ഞിമൂര്ഖനെപ്പോലെ ജീവിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ പാറപ്പള്ളിയില് ജിന്നിന്റെ അടിയേറ്റ് ബോധം പോയിക്കിടന്നിരുന്ന ബാലന്റെയരികില് തന്റെ മൂന്നാം ബീടര് ഹൂറി കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാന്റെ കാച്ചിയും കസവുതട്ടവും പിന്നെ സിംഗപ്പൂര് മല്മലിന്റെ മേല്ക്കുപ്പായവും പോരാഞ്ഞ് തനിക്കിതുവരെ കാണാന് യോഗമില്ലാതിരുന്ന ഏതാനും ചില കുട്ടിക്കുപ്പായാദികളും എങ്ങിനെ വന്നുപെട്ടു എന്ന തലകാഞ്ഞ സമസ്യ പൂരിപ്പിക്കാന് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നുമ്മലേക്ക് ഒടുക്കത്തെ യാത്ര തിരിക്കുവോളവും പാവം അദ്രുമാനാജിത്തങ്ങള്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
Writer : MAGNIFIER
കറുത്തവാവിന്റന്നു രാത്രി കരിക്കട്ടകൊണ്ട് കൊമ്പന് ബാലന്റെ പുറത്ത് ചിത്രം വരച്ചാല്, കരിയോയിലില് കുളിപ്പിച്ച പീഞ്ഞപ്പലകയില് കുമ്മായം കലക്കി എഴുതിയ പോലെ തെളിഞ്ഞു വായിക്കാം എന്നാണ് അങ്ങിനെ ചില രാത്രികളില് ബാലന്റെ നടുപ്പുറത്ത് ചിത്രം വരച്ചു കളിക്കാന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച പെണ്ണായിപ്പിറന്ന ഒരു മൊതല് വായറിയാതെ അമ്പലച്ചിറക്കടവില് വെച്ച് പറഞ്ഞു പോയത്. പ്രസ്തുത സത്യവാങ്മൂലം, പെണ്ണുങ്ങളുടെ കടവിനു തൊട്ട് വളര്ന്നു പന്തലിച്ചിരുന്ന നൊച്ചിക്കാടുകളുടെയിടയില് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് "അങ്കവും കാണാം താളിയുമൊടിക്കാം" എന്ന പഴമൊഴിയുടെ സമകാലികപ്രസക്തിയെക്കുറിച്ച് കൂലങ്കഷമായി ഗവേഷണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഏതാനും ചില ഗവേഷഗണേശകന്മാര് കേള്ക്കാനിടവരികയും തുടര്ന്ന് നാട്ടില് പാട്ടാവുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ ആറേകാലടി പൊക്കത്തില് നീണ്ടുനീര്ന്ന് നിന്ന് ബാലന് വെറുതെയൊന്നു കൈവീശിയാല് പപ്പടക്കുട്ടയില് അമ്മിക്കല്ല് വീണപോലെ പൊടിഞ്ഞുനുറുങ്ങി ഭസ്മധൂളീകൃതമായിപ്പോകുന്നയത്രയും കാത്സ്യസമ്പുഷ്ടമായതായിരുന്നു പന്തലായിനിദേശത്തെ ആണായിപ്പിറന്നവന്മാരുടെ നട്ടെല്ലും നെഞ്ചിന്കൂടും അക്കാലത്ത് എന്ന ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം അക്കാര്യം പരദൂഷണം കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ചായക്കടയില് ഒരടിയന്തിരപ്രമേയമായി ചര്ച്ചയ്ക്ക് വന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
നല്ല കാതലുള്ള കരിവീട്ടിയില് കടഞ്ഞ് നല്ലെണ്ണപുരട്ടി മെഴുക്കിയെടുത്തപോലുള്ള കൊമ്പന് ബാലനെന്ന ഘനശ്യാമഗംഭീരന്റെ നെഞ്ചകത്ത് തുടിക്കുന്നത്, കാളിയാട്ടത്തിന്റന്ന് ഉത്സവപ്പറമ്പില് കാലണയ്ക്ക് കൈ നിറയെ കിട്ടുന്ന പഞ്ഞിമിഠായിപോലെ അലിഞ്ഞു പോകുന്ന ഒരു മൃദുഹൃദയമാകുന്നു എന്ന സത്യം നേര്വഴി തെറ്റിച്ചും നെഞ്ചകത്തേറ്റാന് അന്ന് പന്തലായിനി ദേശത്ത് പെണ്ണായിപ്പിറന്നവള് ഒന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. നാടുവിറപ്പിക്കുന്ന നാലകം വീട്ടില് അദ്രുമാന് ഹാജിയുടെ മൂന്നാമത്തെ ബീടര് കുഞ്ഞാത്തു എന്ന കുഞ്ഞിപ്പാത്തു എന്ന ബീവി ഫാത്തിമ!
പതിനാറാം വയസ്സില് ഫുള്ചാര്ജ് ചെയ്ത് ഒരാജീവനാന്ത കണക്ഷന് തരാക്കിയ ജീവശാസ്ത്ര സെല്ലിന്റെ ചാര്ജ് മുക്കാലേമുണ്ടാണിയും ഒഴിഞ്ഞുതീര്ന്ന്, ഇന്കമിംഗ് വിളികള് പോയിട്ട് ഒരു മിസ്സ്ഡ് കോള് പോലും നേരെ ചൊവ്വെ സ്വീകരിക്കാന് പാങ്ങില്ലാത്ത ഈ അറുപതാം വയസ്സില് അദ്രുമാനാജിത്തങ്ങള് പൂതിയിളകി സ്വന്തമാക്കിയ "നോക്കിയാ അറുപത്തൊമ്പതേപത്ത്."! നോക്കിയാലാരും കണ്ണെടുക്കാത്ത മറിമാന്മിഴി മൊഞ്ചത്തിയാള്! വയസ്സ് ഇരുപത്തിരണ്ട്..... വിളറിയവാഴക്കൂമ്പിന് ഫ്യുറഡാന് വെച്ചു പുഷ്ടിപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ചേലൊത്ത ശരീരം, പതിമുഖം മൂപ്പിച്ച വെള്ളത്തില് പട്ടച്ചാരായം ഒഴിച്ച് കലര്ത്തിയ നിറമുള്ള കവിളിണകള്...(ആ കടും റോസ് നിറം വര്ണ്ണിക്കാന് ഇതിലും നല്ല ഒരുപമ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടാണൂട്ടോ..ക്ഷമി!)നല്ല വിളഞ്ഞുപഴുത്ത അറേബ്യന് ഈത്തപ്പഴം കുരുകളഞ്ഞ് പിളര്ത്തിവെച്ചപോലുള്ള ചൊടിമലരുകള്. ഒന്നൊതുക്കിപ്പറഞ്ഞാല് ഉള്ള്യേരിക്കടവത്തെ പാപ്പര്സ്യൂട്ട് സെയ്താലിക്കുട്ടിക്ക അദ്രുമാനാജിക്ക് മരക്കച്ചോടം പൊളിഞ്ഞവകയില് കൊടുക്കാനുണ്ടായിരുന്ന ഉറുപ്പ്യ ഇരുവത്തിഅയ്യായിരത്തിനു പകരം കെട്ടിച്ചുകൊടുത്ത പുന്നാരമോള്. ഉള്ള്യേരിക്കടവത്തെ ഹൂറി! ആ മൊഞ്ചത്തിപ്പെണ്ണ് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നില് വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന ഖബര്സ്ഥാനിലെ ജിന്നായിമാറിയതെങ്ങനെ? ആ ചരിത്രമാണിത്. ഒപ്പം അവളുടെ കിനാവിലെ ദാഹങ്ങള്ക്ക് കാരിരുമ്പൊത്ത ശരീരം കൊണ്ട് സ്പ്രേപെയിന്റടിച്ചുകൊടുത്ത കൊമ്പന് ബാലന്റെയും!(ക്ഷമിക്കുക, നറുനിലാവും ഇളംകാറ്റും സാക്ഷിനില്ക്കുന്ന ഒരുദാത്ത പ്രണയകാവ്യമല്ലിത്, വെറും പച്ചയായ ജീവിതം...ചരിത്രം ചരിത്രമായി തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തണമല്ലോ)
കാറ്റിനോടും കിളിയോടും പൈക്കളോടും കിന്നാരം പറഞ്ഞ്, അകലാപ്പുഴയുടെ ഓളങ്ങള്ക്ക് പുളകം വിതറി ഉള്ള്യേരിക്കടവത്തെ പൂമ്പാറ്റയായി ഓടിനടക്കുമ്പോള് കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് വയസ്സ് പതിനെട്ട്. അദ്രുമാനാജിയുമൊത്തുള്ള കൂട്ട് കച്ചോടം പൊളിഞ്ഞ് അറ്റകണ്ണിയും വീണതലവും പോയി സെയ്താലിക്കുട്ടിക്ക കടവത്ത് തോണിയിറങ്ങിയപ്പോഴും കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് വയസ്സ് പതിനെട്ട്! കച്ചോടം പൂട്ടിയ വകയില് സെയ്താലിക്കുട്ടി, അദ്രുമാനാജിക്ക് കൊടുക്കാനുണ്ടായിരുന്ന ഇരുവത്തയ്യായിരത്തിനു പകരപ്പണയമായി പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിനു താഴ്വരയില് നാലകംവീട്ടിലെ ആനവാതില് കടന്ന് തറവാട്ടിലെ വടക്കേകെട്ടിലിലെ സപ്രമഞ്ചക്കട്ടിലില് മേല്ക്കട്ടിയും നോക്കി മലര്ന്നു കിടക്കുമ്പോഴും കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് വയസ്സ് പതിനെട്ടു തന്നെ.തിരുമണം കഴിഞ്ഞ് രാവൊന്നു മൂത്തപ്പോള് ചെറുചൂടില് തേങ്ങാപ്പാല് പിഴിഞ്ഞ് നെയ്യൊഴിച്ച കഞ്ഞിയും, വാഴയിലയില് പരത്തി എണ്ണകൂടാതെ ചുട്ടെടുത്ത ടയറ് പത്തിരി നല്ല നാടന്കോഴിക്കറി കൂട്ടി നാലെണ്ണവും തട്ടി, സുഹത്തിനൊരേമ്പക്കവും വിട്ട് അദ്രുമാനാജി മണിയറപൂകുന്നേരം പാതിരാക്കോഴി ഒന്നാം വട്ടം കൂവിയിരുന്നു. ആയതിനാല് തന്നെ പുതുമണവാട്ടി കുഞ്ഞിപ്പാത്തു "നേരത്തിനും കാലത്തിനും വന്നില്ലേല് ആദ്യരാവ് നീട്ടി നാളേയ്ക്കു വെക്കാം" എന്നൊരു മെസ്സേജും എഴുതിവെച്ച് നല്ല പൂണ്ട ഉറക്കത്തിലും.
പറയുമ്പോള് ഹാജ്യാര്ക്കിത് ആദ്യരാത്രി ലീഗലായി മൂന്നാം തവണയും ഇല്ലീഗലായി.... ഹൂശ്...അതിന്റെ കണക്ക് ശരിയാക്കാന് പരദൂഷണം കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ചായക്കടയില് ആധാരമെഴുത്ത് ഗോവിന്ദന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയില് ചേര്ന്ന കമ്മറ്റി ഇതുവരേ റിപ്പോര്ട്ട് സമര്പ്പിക്കാത്തത് കൊണ്ട് കിട്ടുന്ന മുറയ്ക്ക് ബോധിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും! എന്നിട്ടു പോലും മണിയറക്കട്ടിലില്, ചെപ്പുകുടത്തിനു മുകളില് പതിനാലാം നമ്പ്ര് വിളക്കു കത്തിച്ചു വെച്ച പോലെ വശം ചേര്ന്നലസമുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂനെക്കണ്ട് ആജ്യാരെ അടിവയറ്റില് നിന്നും ഒരു പൊട്ടല് ഉല്ഭവിക്കുകയും തദ്വാരാ ശ്വാസം വിലങ്ങി, വിലങ്ങനാജ്യാരായ അദ്രുമാനാജി തനിക്കെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ കുറ്റിയടിച്ചപോലെ കുറ്റിപ്പുറത്താജിയുമായി നിന്നു എന്നാണ് ചരിത്രം. (പണ്ടെങ്ങാണ്ട് പുതുപ്പൊന്നാനിക്കടുത്തൊരു പുതിയാപ്ലക്ക്, ആദ്യരാത്രി മണിയറക്കട്ടിലില് പുതിയേണ്ണിനെ മുഴ്വോനായും ആദ്യം പൂദ്യം കണ്ടപ്പോ ഇങ്ങനെ ഒരു പറ്റ് മനസ്സറിയാതെ പറ്റി എന്ന് പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്)അതെന്തായാലും പതിനാറാം വയസ്സില് ഫുള്ചാര്ജ് ചെയ്ത ഹാജ്യാരുടെ ബയോളജിക്കല് സെല്ലില് അന്നേരം ഒരു ഇന്കമിംഗ് കോള് വരികയും, "ക്ഷമിക്കണം, ഈ നമ്പര് താല്ക്കാലികമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നില്ല" എന്ന മറുമൊഴിയാല് സ്വയം ബന്തോസ്താവുകയും ചെയ്തു എന്നത് സത്യം.
ചരിത്രം ചരിത്രമായി പറയണമല്ലോ, സത്യം സത്യമായും. നിന്ന നില്പ്പില് വെടിതീര്ന്ന ആ സെല് വീണ്ടുമൊന്നു ചാര്ജ് ചെയ്യാന് ഹാജ്യാര് പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും അതും പോരാഞ്ഞ് കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യന്റെ തുളുനാടന് അടവ് വേറെയും പയറ്റിയിട്ടും ശിഷ്ടകാലം മുഴുവന് സ്നേക്ക് ഡോട് ഈഎക്സിയും കാര്ഡ് ഡക്ക് ഡോട് ഈഎക്സീയും മാത്രം തുറന്ന് നോക്കി സംതൃപ്തനാവേണ്ടി വന്നു എന്ന് രേഖപ്പേടുത്തേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നതില് ചരിത്രകാരന് തെല്ലൊരു വിഷമം ഇല്ലാണ്ടില്ലേ എന്നു ചോദിച്ചാല് ഒട്ടുണ്ടേയ്നും എന്നും പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഷാര്യാവമ്പലത്തില് വെടിവഴിപാടുകഴിക്കുന്ന വഴിപാട് പെരച്ചന്, ഒരിക്കലൊരു ഗണ്ടേക്കന് കതിന തൊട്ടടുത്തൂന്ന് പൊട്ടിയതില് പിന്നെ, തൃശൂര് പൂരത്തിനു ഡൈനാമിറ്റ് പൊട്ടിയാലും " ദെന്താ ചാത്തപ്പാ ഒരു പൊക?" എന്നാണുപോലും ചോദിച്ചോണ്ടിരുന്നത്. ഏതാണ്ട് അപ്പരുവത്തിലായി ആജ്യാരുടെ വെടിവഴിപാടും എന്ന് പറഞ്ഞാല് കഴിഞ്ഞല്ലോ കാര്യം.
പഞ്ചവര്ണ്ണ തത്തയെ ഇട്ട കാഞ്ചനക്കൂട്ടിനു താഴെ കണ്ടന് പൂച്ച മണത്ത് നടക്കുംപോലെ ഹാജ്യാരും, പുതു ബീവി വന്നേപ്പിന്നെ തങ്ങളാജി നമ്മളെയൊന്നും തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നില്ലെന്ന മുറുമുറുപ്പുമായി തലമൂത്ത ബീവിമാരും ....കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന്റെ ലോകം ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി വടക്കേമാളികവീടിന്റെ രണ്ടാം നിലയില് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ജനവാതിലിന്റെ ചതുരത്തിനുള്ളിലോളം ഒതുങ്ങി. പകലറുതിയില് പാറപ്പള്ളിയുടെ പുരാതനമായ മിനാരങ്ങളില്നിന്നും ചിലമ്പിച്ച ഒച്ചയില് കുഞ്ഞായിന് മുക്രിയുടെ മഗ്രിബ് ബാങ്ക്വിളിയുയരുമ്പോള് കുഞ്ഞിപ്പാത്തു ആ ജനാല തുറക്കും. പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിനും അപ്പുറം നഷ്ടസ്വപ്നഗര്ഭയായി,തിരയൊഴിഞ്ഞു നിശ്ചലമായിക്കിടക്കുന്ന അറബിക്കടലിലേക്ക് നോക്കി ഒരുപാടുനേരം അങ്ങിനെ നില്ക്കും. മുന്നില് വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന പാറപ്പള്ളിയിലെ കുഴിമാടങ്ങളില് ചൂടും ചൂരുമുയരുന്ന തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെയാണ് ഖബറടക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് വെറുതെയോര്ക്കും. എണ്ണിപ്പറഞ്ഞാല് നാലുവര്ഷം അങ്ങിനെ കടന്നുപോയി.
ആയിടക്കാണ് വടക്കേമാളികവീട്ടിന്റെ, കുഞ്ഞിപ്പാത്തു തന്റെ ലോകം ഒടിച്ചുമടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ജനവാതിലിനരികില് പടര്ന്നു പന്തലിച്ചിരുന്ന മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ ഉച്ചിയിലൊരുകൊമ്പില് പുലിക്കടന്നലുകള് കൂടുവെച്ചത്. കൂടെന്നുപറഞ്ഞാല്, കാര്യെസ്സന് ബാപ്പൂട്ടിയുടെ ഭാഷയില് പറഞ്ഞാല് "ഒരുസുപ്രയോളം ബട്ടത്തിലുള്ള കടന്നക്കൂട്"! ഹള്ളാ...തങ്ങളാജിക്ക് ചങ്ക് പെടച്ചു. "തൊട്ട് താഴെക്കിടക്കുന്നത് നല്ല കോഴിക്കോടന് നെയ്യലുവ കണ്ണാടിക്കടലാസില് പൊതിഞ്ഞുവെച്ചപോലുള്ള തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഹൂറിയാണ്.തനിക്കോ പാങ്ങില്ല, ആകടന്നലുകള്ക്കെങ്ങാനും ഒരുപൂതിയിളകിയാല്....".
"മ്മളെന്താക്കും ബാപ്പ്വോ?" അദ്രുമാനാജി തലയില് കൈവെച്ചു.
"തങ്ങളാജി ബേജാറാവല്ലീം, അദിനൊക്കെ മ്മളെഡ്ത്താളില്ലേ?"
"അതാരാ ബാപ്പ്വോ അങ്ങനൊരാള്?"
"മ്മളെ കൊമ്പന് ബാലന്, അല്ലാണ്ടാര്?"
കടന്നല് കൂട് കരിക്കാന് തോട്ടിക്കൊമ്പത്തെ അഗ്നി മിസെയിലുമായി കൊമ്പന് ബാലന് നാലകം തറവാട്ടിലെ പടിപ്പുര കടക്കുമ്പോള് അയാള്ക്കത് വെറുമൊരു കാല്വെയ്പ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ കരിങ്കല്ക്വാറിയില് കുഴിതുരന്ന്, വെടിമരുന്ന് നിറച്ച്, തിരിനീട്ടിയിട്ടെന്നപോലെ ഒന്നു പൊട്ടിത്തെറിക്കാന് കാത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന്റെ ഉഷ്ണസ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ഒന്നാഞ്ഞുവലിച്ച ഒരു ബീഡിക്കുറ്റിയും!
മൂവാണ്ടന് മാഞ്ചോട്ടില് കൊമ്പന് ബാലന് വാന നിരീക്ഷകനായി. നിരീക്ഷണത്തിനൊടുവില് അങ്ങു തുഞ്ചത്തൊരു കൊമ്പില് ചക്കൊളം ഷാപ്പിലെ കള്ളും കുടുക്ക കെട്ടിത്തൂക്കിയ പോലെ കടന്നല് കൂടും ഒരിത്തിരിത്താഴെ കിളിവാതിലിന്റെ ചതുരത്തില് പതിനാലാം രാവ് ഫ്രെയിം ചെയ്തുവച്ചപോലൊരു മുഖവും ബാലന്റെ അന്തരാളത്തിന്റെ ഫോക്കല് പ്ലെയിനില് തലകീഴായി പ്രതിഫലിച്ചു. ബാലന് ഒന്നിരുത്തിമൂളി.
"ബാപ്പുട്ടിക്കാ ഇദിനു തീക്കൊടുക്കാന് ച്ചിരെ പാടാണല്ലോ? പെണ്ണുങ്ങളോടും കുട്ട്യോളോടും പൊരയ്ക്കാത്ത് കേറി വാതിലടച്ചോളാന് പറ, കടന്നലെങ്ങാന് എളക്യാ പിന്നെ പിടിച്ചാ കിട്ടൂലാ"
നാദാപുരത്തങ്ങാടീല് ഹര്ത്താല് പ്രഖ്യാപിച്ച പോലെ രംഗവേദി ശൂന്യമായി. പുലിക്കടന്നലിന്റെ കുത്ത് വെറുതെയൊന്നു കൊള്ളാന് അത്ര രസമുള്ള സംഗതിയൊന്നുമല്ലല്ലോ? കടന്നല് കൂട് നിര്മാര്ജനായുധവുമായി കൊമ്പന് ബാലന് മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ തായ്ത്തടി ചവിട്ടി മുകളിലേക്ക് അനായാസം വലിഞ്ഞു കയറാന് തുടങ്ങി. കയറ്റം പാതിവഴിയില്, മാളികവീട്ടിന്റെ രണ്ടാം നിലയുടെ ഇനിയുമടയ്ക്കാത്ത ജനവാതിലിനു നേരെയെത്തിയതോടെ ഒന്നു ബ്രേക്കായി, ഒരു കൊമ്മേര്സ്യല് ബ്രേക്ക്. തെരുതെരെ ചിമ്മുന്ന, കടകോണില് കനവുള്ള മാന്മിഴിയിണകളും, പട്ടയടിച്ച ചെമ്പോത്തിന് ചെങ്കണ്ണും പിടിച്ചപോലുള്ള കൊമ്പന്ബാലചകോരദൃഷ്ടികളും ഒന്നു കൂട്ടിമുട്ടി. കറന്റു ലീക്കുള്ള ഇലക്ട്രിക് സ്റ്റേ വയറില് അറിയാതൊന്ന് മൂത്രമൊഴിച്ചാലെന്നപോലെ കൊമ്പന്ബാലന്റെ എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു ഝഡിനവിദ്യുത്കാന്തികപ്രഭാവം ഉടലെടുത്തു.
ദൂരെ കൊയിലാണ്ടി ബോയ്സ് ഹൈസ്കൂളിലെ പത്താം ക്ലാസില് കുമാരന് മാഷ് ഫിസിക്സ് പഠിപ്പിച്ചു. "രണ്ടു ട്യൂണിംഗ് ഫോര്ക്കുകള് ഒരുമിച്ചു ഒരേ തരംഗ ദൈര്ഘ്യത്തില് കമ്പനം ചെയ്യുന്നതിനെ പ്രണോദിത കമ്പനം എന്നു പറയുന്നു."
"ജനാലയടച്ചോളിന്, പുലിക്കടന്നലാ മോളില്"
ബാലന് മോളിലേക്കുള്ള കയറ്റം തുടര്ന്നു. പക്ഷേ ആ ജനവാതില് അടഞ്ഞതേയില്ല.
തോട്ടിക്കൊമ്പത്ത് കെട്ടിയുറപ്പിച്ച, വൈക്കോല് നിറച്ച് മണ്ണെണ്ണയില് കുതിര്ത്തിയെടുത്ത കുട്ട കടന്നല് കൂടിനു തൊട്ടു താഴെ വരും വിധം ബാലന് മൂവാണ്ടന് മാവിന്റെ കൊമ്പില് കെട്ടിയുറപ്പിച്ചു. ചാക്കുനൂല് പിരിച്ചുണ്ടാക്കിയ ഒരു നീളന് തിരി ആ കുട്ടയില് നിന്നും താഴേക്ക് ഞാത്തിയിട്ടിരുന്നു. അങ്ങ് താഴെ വരെ. മിസെയില് വിക്ഷേപണത്തിനു കൗണ്ട്ഡൗണ് തുടങ്ങിയ ബാലന് തിരിച്ചിറങ്ങി. അപ്പോഴും ഇനിയും അടഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ആ ജനവാതിലില് ബാലന് വീണ്ടും ഹാള്ട്ടായി.
പന്തലായിനിയുടെ ചരിത്രത്താളുകളിലേക്ക് നേരെ നടന്നു കയറിയ ആ വാക്യം അന്നേരം ബാലന് പറഞ്ഞു. ദുരെ അലയൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അറബിക്കടലിലേക്ക് അലസം നോക്കിക്കൊണ്ട്.
"ഇപ്പളാ ജനാലയടച്ചോളിന്, പാതിരാ കഴിഞ്ഞിട്ട് പൊറത്തേക്കുള്ള വാതില് തുറന്നിട്ടാമതി"
ജനാലയടഞ്ഞു. ബാലന് ഭൂമിതൊട്ടു. പിന്നെ ചാക്കുനൂല് തിരിക്ക് തീകൊളുത്തി. പടര്ന്നു പടര്ന്നു കയറിയ തീ ഒടുവില് ആളിക്കത്താന് കാത്തുനില്ക്കുന്ന വൈക്കോല് കൂടയെ തൊട്ടു. "ബ്ഭും" ഒരൊറ്റപാളല്, ഒരു പൊട്ടല്. കടന്നല് കൂടും അതിലാവാസക്കാരായിരുന്ന പുലിയന്മാരും വെന്തു കരിഞ്ഞ് വെണ്ണീറായി താഴേയ്ക്ക് ചിതറി വീണു.
അന്നു മുതല് പിന്നീട് മിക്കവാറും എല്ലാ ദിവസവും പാതിരാവില് വടക്കേമാളികവീടിന്റെ പുറത്തേക്കു തുറക്കുന്ന വാതില് അകത്തു നിന്നും തഴുതിടാറുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇന്ഡോര് ഗെയിമുകളായ ചെസ്സ്, ബാസ്കറ്റ് ബോള്, ഷട്ടില് കോക്ക്, ടേബിള് ടെന്നീസ് ഇത്യാദി കളിച്ചു കളിച്ചു മടുത്ത കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് പിന്നീട് ഔട്ഡോര് ഗെയിമുകളായ ഫുട്ബാള്, ഹോക്കി, ക്രിക്കറ്റ് ഒക്കേലും മീതെ ഗോള്ഫ് എന്നീ കളികളിലായി കമ്പം. കമ്പം ഒരു കമ്പനത്തിനകമ്പടിയായി കമ്പക്കെട്ടിന് തീകൊളുത്തുന്നേരം പാത്തു ബാലനോട് പറഞ്ഞു. ബാലനൊന്നേ ചോദിച്ചുള്ളൂ.
"നിറപാതിരാ നേരത്ത് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്കു വരാന് പേടിയാവ്വോ കുഞ്ഞാത്തൂന്?"
"ഹില്ലാ" .... കാമത്തിന്റെ തിമിരത്തിനു മധുരയിലും ചികിത്സ ഇല്ലല്ലോ!
പിറ്റേന്നു വെള്ളിയാഴ്ച, കറുത്തവാവും....പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിന്റെ അങ്ങേപ്പുറത്ത് അറബിക്കടലിനോട് ചേര്ന്നു നില്ക്കുന്ന പാറക്കെട്ടുകള്ക്കിടയില് സ്റ്റേഡിയം സജ്ജമായി. കറുത്തിരുണ്ട രാവിന്റെ മൂന്നാം യാമത്തില് സ്റ്റേഡിയത്തിലെ പുല്ത്തകിടികള്ക്ക് തീപിടിച്ചു. തൊണ്ണൂറ് മിനിട്ട് നേരിട്ടും, ഒരാറുമിനുട്ട് ഇന്ജുറി ടൈമും കഴിഞ്ഞിട്ടും തീരുമാനമാകാത്ത മത്സരം എക്സ്ട്രാ ടൈമിലേക്കു നീണ്ടു. ഒടുവിലൊരു ഗോള്ഡന് ഗോളില് മത്സരം അവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും പാതിരാക്കോഴി കൂവിയിരുന്നു. മൂന്നാം വട്ടം.
കുഞ്ഞിപ്പാത്തൂന് ദാഹിച്ചു.
"ബാലാ, തണ്ണീ...." അവള് ഞരങ്ങി
ഛായ്, കേരവൃക്ഷങ്ങളില് ഇളനീര്ക്കുലകള് തിങ്ങിവിങ്ങി നില്ക്കുന്ന കേരളനാട്ടില് ദാഹജലത്തിനു പഞ്ഞമോ?
പാറക്കെട്ടിനു തൊട്ടു നില്ക്കുന്ന തെങ്ങിന്മേല്, ഡെസ്മണ്ട് മോറിസിന്റെ നഗ്നവാനരനെ കരിയോയിലില് കുളിപ്പിച്ചെടുത്ത ചേലില്, കൊമ്പന് ബാലന് തളപ്പുപോലുമില്ലാതെ വലിഞ്ഞുകയറി. തെങ്ങിന് തടിയെ അമര്ത്തിപ്പിടിച്ച് ചവുട്ടിക്കുതിച്ച് കയറിപ്പോയ ബാലന് ഏതാണ്ട് മുകളിലെത്താറായപ്പോള് ഒന്നാഞ്ഞു കുതിച്ചു. പക്ഷേ കേരവൃക്ഷ ഗാത്രത്തെ ആഞ്ഞുപുല്കിയ ബാലന്റെ കൈകള് ആലിംഗനം ചെയ്തത് വെറും ശുദ്ധ ശൂന്യതയെ ആയിരുന്നു അന്നേരം. കഴിഞ്ഞ തുലാവര്ഷത്തിന് ഇടിവെട്ടി,തലമണ്ടപോയ തെങ്ങിന് മോളിലേക്കായിരുന്നു കൂരാക്കൂരിരുട്ടില് പ്രണയിനിയ്ക്ക് ദാഹജലം തേടി താന് പ്രയാണം ചെയ്തെതെന്ന സത്യം പാവം ബാലന് മനസ്സിലാവുമ്പോഴേക്കും, ശൂന്യതയില് പിടിയുറയ്ക്കാതെ ബാലന് നടുവും തല്ലി പാറക്കൂട്ടങ്ങള്ക്കിടയിലേക്ക് തകര്ന്നു വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ലാന്ഡിംഗ് ഗിയര് വീഴാതെ ബാലന് നടത്തിയ ക്രാഷ്ലാന്ഡിംഗും, തുടര്ന്നുണ്ടായ അലര്ച്ചയും, അതുകേട്ട് പേടിച്ച് സ്ഥലകാലബോധം പോയ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുവിന്റെ തൊണ്ടയില് നിന്ന് മനമറിയാതെ ഉയര്ന്ന കൂവലും പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിലെ തണുത്ത നിശ്ശബ്ദതയില് പ്രതിദ്ധ്വനിച്ചലയടിച്ചുയരുകയും അതിനൊരു മറുപടിയെന്നോണം നാലകം വീട്ടിലും അയലോക്ക വീടുകളിലും വെട്ടം തെളിയുകയും ചെയ്തു. അതോടെ താന് വന്നു കെണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അപകടം കരിഞ്ഞു മണത്ത ബീവി ഫാത്തിമ, പില്ക്കാല പന്തലായിനിയിലെ വനിതകള്ക്കൊരു റോള്മോഡലായി, ധീരവനിതയായി, മരണാസന്നനായ കാമുകനെ പിന്തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നാലകം വീട്ടിലെ വടക്കേ കെട്ട് ലക്ഷ്യം വെച്ച് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിനു മുകളിലൂടെ കുന്തിരിയെടുത്തു. ഒരു നൂല് ബന്ധത്താലും ബന്ധനസ്ഥയാവാതെ. (പരിഭ്രമിച്ചോടുമ്പോള് എന്തുടുവസ്ത്രം,എന്തടിവസ്ത്രം?)
അലര്ച്ചയുടെയും രോദനത്തിന്റെയും ഉത്ഭവസ്ഥാനം ഗവേഷിച്ച് പന്തോം കത്തിച്ച് പാതിരായ്ക്കിറങ്ങിയ പന്തലായിനിയിലെ ധീരന്മാര്, തങ്ങളുപ്പാപ്പയുടെ പോരിഷപ്പെട്ട ഖബറിനു മുകളിലൂടെ അലറിക്കുതിച്ചു വരുന്ന നഗ്നസ്വരൂപിണിയെക്കണ്ട് സഡന്ബ്രേക്കിട്ടു നിന്നു. പിന്നെ ധീരതയുടെ വര്ദ്ധിതവീര്യപ്രക്ഷാളനത്തിന്റെ തിരതള്ളല് ഹേതുവായി പന്തങ്ങളുപേക്ഷിച്ച് വന്നേലും വേഗത്തില് പിന്തിരിഞ്ഞോടി പാറപ്പള്ളിക്കുന്നിന്റെ താഴ്വരയില് അപ്രത്യക്ഷരായി. അവര്ക്കു പിന്നില് ആളിക്കത്തുന്ന പന്തങ്ങളും പിന്നെ പന്തലായിനിയുടെ ധീരപുരുഷന്മാരുടെ ദയനീയ നിലവിളിയും മാത്രം ബാക്കിയായി.
"ഹള്ളോ.....പാറപ്പള്ളീലെ ജിന്ന്"!!
വാല്ക്കഷ്ണം : കൊമ്പന് ബാലന് മരിച്ചില്ല. അരയ്ക്കു താഴെ തളര്ന്ന് പിന്നെയും ഒരുപാടുകാലം പന്തലായിനിയുടെ മൈക്ക് ടൈസണ് നടുവുനടിയേറ്റ പുല്ലാഞ്ഞിമൂര്ഖനെപ്പോലെ ജീവിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ പാറപ്പള്ളിയില് ജിന്നിന്റെ അടിയേറ്റ് ബോധം പോയിക്കിടന്നിരുന്ന ബാലന്റെയരികില് തന്റെ മൂന്നാം ബീടര് ഹൂറി കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാന്റെ കാച്ചിയും കസവുതട്ടവും പിന്നെ സിംഗപ്പൂര് മല്മലിന്റെ മേല്ക്കുപ്പായവും പോരാഞ്ഞ് തനിക്കിതുവരെ കാണാന് യോഗമില്ലാതിരുന്ന ഏതാനും ചില കുട്ടിക്കുപ്പായാദികളും എങ്ങിനെ വന്നുപെട്ടു എന്ന തലകാഞ്ഞ സമസ്യ പൂരിപ്പിക്കാന് പാറപ്പള്ളിക്കുന്നുമ്മലേക്ക് ഒടുക്കത്തെ യാത്ര തിരിക്കുവോളവും പാവം അദ്രുമാനാജിത്തങ്ങള്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
Writer : MAGNIFIER
അധികാരി കുഞ്ഞിരാമ മേനോനും നേര്ച്ചങ്ങാതി കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യര്ക്കും ഇമ്മാതിരി ഒരക്കിടിപറ്റാനുണ്ടോ? അവരങ്ങിനെ ഒരു ബ്ലീച്ച് ബ്ലീച്ചായ ആ രാത്രി വരെ കോയിപ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് ഞങ്ങള് നാട്ടുകാര്ക്ക് വെറുമൊരുഭാസ്കരന് മാത്രമായിരുന്നു. ചില മുതുക്കി മുത്തശ്ശിമാര്ക്ക് പാക്കരനും. പിന്നെ തട്ടാന് രാഘവന്റെ മോന് ഗോപാലു..ഓന് നാട്ടുകാര് കല്പ്പിച്ചു നല്കിയ ഒരു സ്ഥാനപ്പേര് പണ്ടേയുള്ളതല്ലേ.."ഇരുപ്പൂ..." എന്ന്. ച്ചാല് കണ്ടത്തില് രണ്ടുതരം കൃഷീം എറക്കാം എന്നര്ഥം. ദൈവം തമ്പുരാന് അവന്റെ സൃഷ്ടി തുടങ്ങുമ്പോള് മനസ്സില് നിരീച്ചത് ഒരാങ്കുട്ടി എന്നുതന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ പ്രോസസ്സ്സിങ്ങിനൊടുവിലെവിടെയോ വെച്ച് അദ്ദ്യത്തിനു പറ്റിയ ഒരു ഓര്മ്മപിശാചാല് സംഭവം പണിതീര്ന്നു വന്നപ്പോള് പെണ്ണിന്റെ കുണുങ്ങലായിപ്പോയി വിദ്വാന്...! ഞാറ്റുവേലയ്ക്ക് പെണ്ണുങ്ങളെ തിരുവാതിര പഠിപ്പിച്ചും, സ്ഥലം വായനശാലയുടെ വാര്ഷികങ്ങള്ക്ക് അരങ്ങേറുന്ന വെള്ളരിക്കാ നാടകത്തിന്റെ റിഹേര്സലിന് മെയിന് നടി എത്തുന്നത് വരെ ആ ഭാഗം അഭിനയിച്ചും ഒക്കെ അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു പോകുന്നു. കോയിപ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് പ്രത്യേകിച്ചു പണി എന്താന്നു ചോദിച്ചാല് എന്തേലും ഉള്ളതായി ഞങ്ങള് നാട്ടുകാര്ക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷേ എല്ലാ പണിയിലും ഭാസ്കരനുണ്ടാവും എന്നു നാട്ടുകാര്ക്കറിയാം. ചുരുക്കിയാല് നാട്ടിലെ ഒരു ഏകാംഗ ഉത്സാഹക്കമ്മിറ്റിയുടെ സെക്രട്ടറീം പ്രസിഡന്റും ഒക്കെ ഭാസ്കരന് തന്നെ എന്നു പറയാം.
അങ്ങിനെ ഇരിക്കുന്നതായിട്ടുള്ളതായിട്ടുള്ള സന്ദര്ഭത്തിങ്കലാണ് ചക്കന്കുളങ്ങര അമ്പലത്തിലെ കൊടിമരത്തില് ആറാട്ട് തളപ്പുമിട്ട് കയറുന്നത്. (ശ്രീ ശക്തന്കുളങ്ങര എന്ന ഗുരുവായൂര് കേശവന്റെ തലയെടുപ്പുള്ള പേരിനെയാണ് വിവരദോഷികളായ കൊയിലാണ്ടിക്കാര് സന്ധി തേയ്മാനിച്ച് ഒരു സാദാ വെറും ചക്കന്കുളങ്ങരയാക്കിക്കളഞ്ഞത്...അല്ലേലും കോവില്കണ്ടി എന്ന സുന്ദര നാമധേയത്തിന്റെ പപ്പും പൂടയും പറിച്ച് കൊയിലാണ്ടി എന്ന് അഭിമാനപുരസ്സരം പറഞ്ഞു നടക്കുന്നവരല്ലോളീ ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര്?) ചക്കൊളങ്ങര(ഹൂശെന്റമ്മോ അതിനിടക്ക് അതിങ്ങനീം ആയോ?) ആറാട്ടാണ് ആറാട്ട്. അല്ലെങ്കില് ഒരൊന്നന്നര ആറാട്ടാണ് ചക്കൊളങ്ങര എന്നും പറയാം. അഞ്ചെട്ട് ആനകള് നിരക്കുന്ന എഴുന്നള്ളത്ത്,("ബ്ബ്ഭ..ദെന്തൂട്ട് തള്ളിപ്പാണ്ഡ്രാ കന്നാലീ...നീ വന്നാ തൃശ്ശൂര് പൂരാ കാണ് ക്ടാവേ"...ഹതേത് തൃശ്ശൂലന്?)പൂവെടി, വെറും വെടി, കള്ളുകുടി, കമന്റടി, പെണ്ണു പിടി പിന്നെ കയ്യാങ്കളി(ആപറഞ്ഞ കളി ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാറില്ല,ഈ പ്രാവശ്യം നിറുത്തിവെച്ച സേം സ്പോട്ടില് നെക്സ്റ്റ് ടൈം ടൈറ്റില്സോങ്ങ് കണിശം തുടങ്ങും) ഇത്യാദി കലാപരിപാടികള് അരങ്ങു കൊഴുപ്പിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് എല്ലാകൊല്ലവും മുറതെറ്റാതെ ഒരു മഹത്തായ കലാസംഭവവും ചക്കൊളംമൂര്ത്തിക്ക് നേര്ച്ചവെക്കാറുണ്ട് ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര്. ദേശപോഷിണി വായനശാല ആന്റ് കലാസമിതി അഭിമാന പുരസ്സരം കാഴ്ച വെക്കുന്ന സാമൂഹ്യ സാംസ്കാരിക നാടകം..!!(ഇക്കൊല്ലം "മകനേ മാപ്പു തരൂ") രചന, സംവിധാനം, ഗാനങ്ങള്, സംഗീതം ആന്റ് നായകന് (എല്ലാ കൊല്ലവും) ബാലേന്ദ്രമേനോന്റെ ബ്ലാക്ക് ആന്ഡ് വൈറ്റ് പൂര്വികന് വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി.(നാടകമെഴുത്ത് നില്ക്കുന്ന അപൂര്വം ഇടവേളകളില് അത്യാവശ്യം തുന്നല്പണിയും ചെയ്യും)
ഈ നാടകം സ്പോണ്സര് ചെയ്യുന്നത് ശ്രീമദ് പുത്തലംവീട്ടില് കുഞ്ഞിരാമ മേനോന് അധികാരി.
"അപ്പോ ങ്ങളെ അധികാരി ഒരു സഹൃദയകലാസ്നേഹിയായ നാടകപ്രേമിയാണോളീ?"
"ച്ഛായ്...ആരവിടെ അധികാരീനെപറ്റി അനാവശ്യം പറയുന്നോ?"
"മന്സ്സിലായില്ലേ...അധികാരിക്ക് നാടകവും പദ്യവുമൊക്കെ മഞ്ഞള് പോലെ വെളുത്തിട്ടാ...പക്ഷെ അധികാരിയങ്ങത്ത ഒരു പത്തും തികഞ്ഞ നാടകനടി പ്രേമിയാവുന്നു...!"
"ഹതു ശരി അതാണല്ലേ ഈ സ്പോണ്സറന്റെ ഗുട്ടന്സ്?"
"അദന്നേ..." ന്നാപിടിച്ചോ നിന്റെ മൂന്ന് ഗ്രാം സ്വര്ണ്ണം
മേനോനധികാരീന്റെ സ്വന്തമായും ലീഗല് ആയുമുള്ള ഏകപത്നി രുഗ്മിണിയമ്മയും അവര്ക്കു വയ്യാച്ചാല് പിന്നെ ഇല്ലീഗല് ഇല്ലിമുള്ളുകളായിട്ടുള്ള വാല്യക്കാരികളും കൊല്ലത്തില് മുന്നൂറ്ററുപത്തഞ്ചീസോം വെച്ച് വിളമ്പുന്ന അവിയല്, സാമ്പാര്,പുളിശ്ശേരി,എരിശ്ശേരി കാളന്,ഓലന്,രസം, പഴം പപ്പടം, പായസം ഇത്യാദികള് തിന്നു തിന്ന് അജീര്ണ്ണനാവുമ്പോള് ഈനാംപേച്ചി അധികാരീം,കൂട്ടിന് മരപ്പട്ടി വൈദ്യരും കോയ്ക്കോട്ടങ്ങാടിക്ക് രാവിലത്തെ ലോക്കല് പിടിക്കും. ഉച്ചക്ക് വല്യങ്ങാടീല് ബോംബെ ഹോട്ടലില് കയറി നല്ലപോത്തും ബിരിയാണിക്കുട്ടീനെ അവസ്ഥയ്ക്ക് തട്ടി മോളില് ഒരു ഷോഡയും നില്പനടിച്ച് വൈന്നേരം ലോക്കലന് കോയമ്പത്തൂര്ന്ന് തിര്യെ വരുമ്പോള് കൊയിലാണ്ടീല് വന്നിറങ്ങും. ജസ്റ്റ് ഫോര് എ ചേയ്ഞ്ച്...!! അപ്പോപ്പിന്നെ ആറാട്ട് വന്നാല് സ്പെഷ്യല് ചില്ലിചിക്കന് ചൈനീസ് തന്നെ വേണ്ടോളീ അന്തിക്കള്ളിന് ടച്ചപ്പാക്കാന്...? സോ, വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ട് തപ്പിക്കൊണ്ടുവരുന്ന നടിമാരെ (അന്തക്കാലം നാടകത്തിലഭിനയിക്കുന്ന പെണ്ജാതി ഇരട്ടക്കൊമ്പുള്ള കാണ്ടാമൃഗര് പോലെ വളരെ വിശേഷപ്പെട്ട ഒരിനമായിരുന്നു)നാടകം കഴിഞ്ഞാല് ഓടിച്ചിട്ട് പിടിച്ച്, നല്ല നാടന് വെളിച്ചെണ്ണേല് കോഴിയെ മുഴോനെ പൊരിച്ച്, കളപ്പുരേല് വെട്ടിയിട്ട ഫുള് തൂശനിലയില് വിളമ്പി, നല്ല അവസ്ഥയ്ക്ക് ഒരൂണും, ഉണ്ടൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ ഒരു വിളീം ഉപായത്തില് തരാക്കുന്ന കലാവിദ്യയും ആറാട്ടിന്റെ കലാശക്കൊട്ടായി മേനോന് ആന്ഡ് വൈദ്യര് അസ്സോഷ്യേറ്റ്സ് എല്ലാ കുംഭം പത്തിനും വിഘ്നലേശമന്യേ സംഘാടിച്ചിരുന്നു. (പ്രസ്തുത കലാവിദ്യ കത്തീം മുള്ളും ഒക്കെ തരാതരം പ്രയോഗിച്ചുള്ള ഒരു വെസ്റ്റേണ് സ്റ്റൈല് ബുഫ്ഫെ ആയിരുന്നുവെന്നും, ആക്രാന്താനന്തരം നടികര്തിലകത്തിന്റേതായി വല്ല എല്ലോ പല്ലോ മുടിയോ നഖമോ മിച്ചം വന്നാല് മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടി കമ്മീഷന് വ്യവസ്ഥയില് ഉഛിഷ്ടം പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി ക്കൊണ്ടുപോയിരുന്നു എന്നും നാട്ടില് ചിലര് കുളിമുറിയില് കയറിയാല് ഒരു പാട്ടായും പാടിയിരുന്നു) മ്മളെ ജോണ് ബെയേര്ഡ് സായിപ്പ് മെഗാസീര്യല് കളിക്കാന് വേണ്ടികണ്ടുപിടിച്ച ടെല്വിഷന് അന്ന് നടപ്പുപ്രചാരത്തില് വന്നിട്ടില്ലാഞ്ഞത് ഞങ്ങള് നാട്ടുകാരുടെ ഭാഗ്യദോഷം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്? അല്ലേല് എത്രയെത്ര വെളിച്ചംകാണാ മെഗോന്മാരുടെ പതിനഞ്ചുമിനിറ്റ് നീളുന്ന അവതരണപ്പാട്ടിനൊടുവില്, പ്രോഡ്യൂസിച്ചത് പുത്തലം വീട്ടില് കുഞ്ഞിരാമമേനോന് എന്ന് കണ്ട് പുളകിക്കാന് ഈ ഭാഗ്യം കെട്ട കൊയിലാണ്ടിക്കാര്ക്ക് യോഗമുണ്ടാവില്ലായിരുന്നു?
ആറാട്ടു കണ്ടത്തില് ആറാട്ട് പ്രമാണിച്ച് പന്തല്കെട്ടി ഉല്ഘാടിച്ച ഫൈവ്സ്റ്റാര് ചായപ്പീടികയുടെ പ്രൊപ്രൈറ്റര് കം ഷെഫ് പരദൂഷണം കുഞ്ഞിക്കാദറിന് പക്ഷെ തീരെ ശങ്കയില്ല. മൂടുകീറിയ വള്ളിട്രസറും ഇട്ട്, മൂക്കിളയും ഒലിപ്പിച്ച് സൈക്കിള് ടയറും ഉരുട്ടി നാടിനുചുറ്റും മണ്ടിനടക്കുന്ന ചെക്കന്മാരുടേയും അവരുടെ വാലില്തൂങ്ങിനടക്കുന്ന ചെക്കികളുടെയും മുഖത്തിന്റെ ഒരു സൂപറിംപോസ് ലാബ് ടെസ്റ്റും, നരവംശശാസ്ത്രത്തില് പി.എച്ഛ്.ഡി എടുത്ത വയറ്റാട്ടി നാണിത്തള്ളേടെ ഒരുതാരതമ്യ പഠനപ്രബന്ധവും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി സ്വന്തം ചായപ്പീടികയിലും, ആല്ത്തറയിലും,പുഴക്കരെ പന്നിമലര്ത്തുന്നിടത്തും ഒക്കെയായി കുഞ്ഞിക്കാദര് ഖണ്ഡശ: പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തുവരുന്ന പ്രഭാഷണ പരമ്പരയില്,പ്രസ്തുത ചെക്കീചെക്കന്മാരില് 41.86 ശതമാനത്തിന്റെയും നെറ്റിയില്, മേല്പറഞ്ഞ "പ്രൊഡ്യുസ്ഡ് ബൈ കുഞ്ഞിരാമമേനോന്" എന്ന ക്രെഡിറ്റ് ലൈന് കണിശമായും വിലങ്ങനെ സ്ക്രോള് ചെയ്യിക്കാം എന്ന് ശരിയായിത്തന്നെ നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതെന്തൊക്കെയായാലും ഇക്കൊല്ലത്തെ ആറാട്ട് നാടക നോട്ടീസ് കയ്യില്കിട്ടിയതോടെ നാട്ടുകാര് ഞെട്ടി...മേനോന് ഏന്ഡ് വൈദ്യേഴ്സ് ഞെഠിത്തെറിച്ചു.
നാടകത്തിന്റെ പേര് : മകനേമാപ്പുതരൂ (അതില് ഞെട്ടാന് വകുപ്പില്ല)
രചന, സംവിധാനം,ഗാനങ്ങള്,സംഗീതം : വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി (ദെത്രകണ്ടതാ...)അഭിനയിക്കുന്നവര്:വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി (അഭിനയം തുടങ്ങുമ്പോള് ഞെട്ടിക്കോളാം)
കുമരകം വാസന്തി....(ഢിം...ദാണ്ടെ കിടക്കണ് താഴെ)
അകലാപ്പുഴയുടെ പടിഞ്ഞാറെക്കരയില് ഒരു വെറും "ഠ" വരച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ മുറിമൂക്കന് രാജ്യത്തെ മൂക്കില്ലാ സാമുവേല് ബക്കിറ്റ് കം വില്യംഷേക്സ്പിയര് മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടന്റെ വെള്ളരിനാഡകമേഉലകത്തില് കുമരകം വാസന്തിയോ...? ച്ഛായ്..ഒന്നുകില് വാസന്തിക്ക് പിലാക്കണ്ടനെ തെറ്റി അല്ലെങ്കില് പിലാക്കണ്ടന് വാസന്തിയെ തെറ്റി...ഇതൊന്നുമല്ലെങ്കില് നോട്ടീസിന് പേരു തെറ്റി. എന്തോ എവിടെയോ തെറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അതുറപ്പ്. ഈ വാസന്തിയാരാ മോള്? ആരാ...ന്ന്? ഹതെന്നെ കിട്ടിപ്പോയ്, ടെറിയോക്വിന്...മലയാളനാടകവേദിയുടെ അന്നത്തെ ടെറിയോക്വിന് അല്ലേ വാസന്തി. ആ മിസ്സ്. ടെറിയോ(നാടന്) കൊയിലാണ്ടിലോ? അതും ഒരു വെറും സിംപിള് സാദാ വാസുക്കുട്ടന്റെ....!! അസംഭാവ്യം, അസംഭാവ്യം.. കൊയിലാണ്ടിയിലെ തര്ക്കീസ് ആന്ഡ് വര്ക്കീസ് ചേരിതിരിഞ്ഞ് തര്ക്കം തുടങ്ങി എന്നുപറഞ്ഞാല് കഴിഞ്ഞല്ലോ!! തര്ക്കം മൂത്ത് വെല്ലുവിളിയായി. പിന്നെ അതു പഴുത്ത് കയ്യാങ്കളിയായി, കയ്യും കാലും ഉപയോഗിച്ചുള്ള കളിയായി, അടിയായി പിടിയായി ഒടുക്കം കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ആറാട്ട് സ്പെഷ്യല്ചായക്കട ഉല്ഘാടിച്ച ദിവസം തന്നെ കെട്ടിമറിഞ്ഞുവീണ് മയ്യത്തായി....
പക്ഷേ അധികാരീ വൈദ്യന്മാര്ക്ക് ഇരുന്നിട്ട് ഇരുപ്പുറയ്ക്കുന്നില്ല, പച്ചയ്ക്ക് നടന്നിട്ട് കാലുറയ്ക്കുന്നില്ല, കിടന്നിട്ട് കിടപ്പും ഉറക്കോമില്ല..അസ്സലാകപ്പാടെ ഒരു പരവേശം..... ഒരു വെപ്രാളം...ഒരു മണിപ്രവാളം. "വാസന്തി വരുമോ...?" കണ്ണടച്ചാല് മുന്നില് കളപ്പുരയിലെ തൂശനിലയില് മുഴുവന് പൊരിച്ചു കിടത്തിയ വാസന്തിയുടെ പൂര്ണ്ണകായ രൂപം മാത്രം...!! പര്വേഷ് സഹിയാഞ്ഞ് വാസൂട്ടന് തിട്ടൂരം പോയി. വിളിക്കുന്നത് സ്പോണ്സറധികാരിയല്ലേ..വാസൂട്ടന് പറന്നുവന്ന് അധികാരീമുറ്റത്ത് ലാന്ഡ്ചെയ്തു. അധികാരി കറുത്ത വക്കീല്കോട്ടണിഞ്ഞ് വാസൂനെ ലെവല്ക്രോസ്സാക്കി. (ന്ന് ച്ചാല് ക്രോസ്സ് ചെയ്ത് ലവലാക്കി.)
"ഡാ..വാസ്വോനേ വാസന്തി വരോ...?"
"വരും" ഗൂള് ഗൂഗ്ളായി വാസൂന്റെ ഉത്തരം
"ഒറപ്പായും...?"
“ഒറപ്പായും..പക്ഷേ..."
"ഊം..ന്താ ഒരു പക്ഷേ..?"
"ചെലവിന്റെ കാര്യം...." വാസു തലചൊറിഞ്ഞു
"ചെലവിന്റെ കാര്യം ങ്ങ് ബേജാറാവണ്ട..കാര്യെസ്സന് ചാത്തൂനോട് പറഞ്ഞ് എന്താ വേണ്ടേച്ചാല് വാങ്ങിക്കോ..."
പിശുക്കന്മാരുടെ മാര്പ്പാപ്പയായ അധികാരി പൊടുന്നനെ ഉദാരന്മാരുടെ അപ്പോസ്തലനായ മെറ്റാമോര്ഫിസം കണ്ട് കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യര് കണ്ണു മിഴിച്ചു.
ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര് ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് ഒടിവിദ്യ ഓടിച്ച് പഠിച്ച് ഷെര്ലക് ഹോംസുമാരും ഡോക്ടര് വാട്സന്മാരുമായി രൂപം മാറി. നാടകത്തിന്റെ റിഹേര്സല് തകര്ത്തുപൊടിച്ച് തവിടുപൊടിയായി നടക്കുന്ന അധികാരിയുടെ കളപ്പുരയുടെ ജനാല്ക്കലും തട്ടുംപുറത്തും ഒക്കെ ചാരക്കണ്ണുകള് ഫിറ്റ് ചെയ്ത് ഞങ്ങള് ഉറക്കമിളച്ച് കാവലിരുന്നു. എന്തേലും ഒരു ക്ലൂ കിട്ടിയാലോ...(ബിന്ലാദനെതപ്പിനടക്കുന്ന അമേരിക്കന് സൈന്യത്തിനു പോലും ഇത്രേം ടെന്ഷന് ഉണ്ടായിക്കാണാനിടയില്ല.)ഫലം...വാസന്തീനടനചരിതരഹസ്യം ചോര്ന്നൊലിച്ചില്ലെങ്കിലും, കൊക്കോകോളയുടെ നിര്മ്മാണരഹസ്യം പോലെ വാസൂട്ടന് എല്ലാക്കൊല്ലവും ബന്തോസ്താക്കി വെക്കാറുള്ള നാടകത്തിന്റെ കഥ തിരക്കഥ സംഭാഷണം വിത് ക്ലൈമാക്സ് നാട്ടിലാകെ പൊട്ടിയൊലിച്ച് പരന്ന് ദുര്ഗന്ധം വമിച്ചു. എന്നിട്ടും കുമരകംവാസന്തിയുടെ ഒരു മുടിയിഴ പോലും തപ്പിയെടുക്കാന് ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര് പതിനെട്ടടവും ശേഷം ഓതിരം കടകം വീണ്ടും മറഞ്ഞിട്ടും നടന്നില്ലെന്ന് ചുരുക്കാം ഈ കഥയുടെ ഒന്നാംഭാഗം. പതിവുപോലെ തട്ടാന് ഗോപാലു(ഓന് തന്നെ, മ്മളെ ഇരുപ്പൂ...) വാസന്തിയായി നടിച്ച് റിഹേഴ്സല് ഉഷഉഷാറായി നടക്കുന്നത് കാണാനുള്ള യോഗം മാത്രമേ ഞങ്ങള് നാട്ടുകാര്ക്കുണ്ടായുള്ളൂ....
അങ്ങനെ കുംഭം പത്തും തികഞ്ഞ് പെറ്റു...(കുംഭം പത്തിനല്ലോ ചക്കൊളം മൂര്ത്തിക്ക് തിരുവാറാട്ട്!) പകല്പൂരം കലാശം കൊട്ടി, രാപ്പൂരത്തിന് അമിട്ട് പൊട്ടി, കൂടെ അടിയും പൊട്ടി..(അടിയില്ലാണ്ട് എന്താറാട്ട്, എന്താഘോഷം!)കള്ളന് ചാത്തുട്ടിയുടെ തലപൊട്ടി, നൊട്ടന് കുഞ്ഞീഷ്ണന്റെ കാലും പൊട്ടി. പിന്നെ ചക്കൊളം മൂര്ത്തി ആചാരപ്രകാരം പുറത്തെഴുന്നള്ളി,പുറത്തെ അടികണ്ട് പേടിച്ച് വന്നേലും സ്പീഡില് തിരിച്ച് ശ്രീകോവിലില് കയറി വാതിലടച്ചു...അതോടെ പൂവെടിയും പൊട്ടി. അങ്ങിനെ ഇക്കൊല്ലത്തെ ആറാട്ട്, "ഇതി ആറാട്ടാഹാ..!" ..സ്വാഹാാ....! (മീന്സ് കട്ടേം പടോം മടക്കിക്കെട്ടി.)
അതോടെ സര്വ്വമാന കൊയിലാണ്ടിക്കാരും, കൂടെ അയലോക്കനാട്ടുകാരും വിത് കുഞ്ഞുകുട്ടിപരാധീനംസ് അധികാരീന്റെ കളപ്പുരയുടെ സൈഡിലെ ഉയര്ന്ന കണ്ടത്തില് ഉയര്ത്തിക്കെട്ടിയ സ്റ്റേജിന്റെ മുന്നിലേക്ക് കൂലമായി കുത്തിയൊഴുകിയെത്തി...പിന്നെ ക്ഷമ നശിച്ച് അക്ഷമന്മാരും അക്ഷമികളും അഷ്ടമികളുമായി മാറി സ്റ്റേജിനു മുന്നിലും അധികാരീന്റെ പറമ്പിലും അവിടെയും കൊള്ളാതെ ആറാട്ട് കണ്ടത്തിലും ഒക്കെ വാസന്തീ മന്ത്രം മര്മ്മരമാക്കി കാത്തുകെട്ടിയിരുന്നു. ഒടുക്കം ക്ഷമ നെല്ലിപ്പടിയില് നിന്ന് തലയും കുത്തി വീഴാന് നേരം, പുറത്ത് കുംഭ, നെഞ്ഞത്ത് വെടിക്കല, കഷണ്ടിക്ക് കീഴെ രോമം എന്നീ ലക്ഷണയുക്തനും, സിങ്കപ്പൂര് മല്മല്മുണ്ട് വിത് കസവു വേഷ്ടീ ധാരിയായി, കുഞ്ഞീഷ്ണ വൈദ്യോ സമേതനായി, അധികാരി എഴുന്നള്ളി വന്ന് തന്റെ ഭദ്രാസനം കളപ്പുരയുടെ വരാന്തയില് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ആനക്കസേരയില് അമര്ത്തി വെച്ചു. അതോടെ മൂന്നാം ബെല്ലും മുഴങ്ങി...സൈഡ് കര്ട്ടന്റെ പിറകില്നിന്ന് ഇടക്കിടെ പൊട്ടക്കുളത്തിലെ നീര്ക്കോലിയെന്നപോലെ തലനീട്ടി സ്വസാന്നിദ്ധ്യം അറിയിച്ചിരുന്ന കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് കര്ട്ടന് കയര് ആഞ്ഞുവലിച്ചു....ദേശപോഷിണീ വായനശാലയ്ക്കുവേണ്ടി കുഞ്ഞിരാമാധികാരിയാല് സ്പോണ്സര്ചെയ്യപ്പെട്ട് മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടന് സാക്ഷാല് തീയിട്ട് കരിച്ച നാടകം "മകനേ മാപ്പു തരൂ" വിന്റെ ഒന്നാം അങ്കക്കളരി ഇരുളില് മുങ്ങിക്കുളിച്ച്തോര്ത്തി സ്റ്റേജില് നിറഞ്ഞു പരന്നു.
"ഡാ വാസ്വോ...കത്തിക്കെടാ പാനൂസ്....ഇരുട്ടത്താഡാ വാസന്തീന്റെ കളി?.." ജനക്കൂട്ടം കോറസ് പാടാന് തുടങ്ങിയത് കേട്ട് പേടിച്ച് ഇരുട്ടത്ത് വെളിച്ചം കത്തി. കത്തിയ വെളിച്ചത്തില് സ്റ്റേജവന് ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷനായി പ്രത്യക്ഷനായി. ലോക്കപ്പിന്റെ നടുവില് വളഞ്ഞ് കൂനിയിരിക്കുന്ന ഒരു പേക്കോലം മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടനാണെന്ന് ഗവേഷണം നടത്തി കണ്ടുപിടിച്ച കാണീജനങ്ങള് തൊണ്ട പൊട്ടുമാറുച്ചത്തില് കൂക്കി വിളിച്ചു.
"വാസ്വോ..വാസന്തീനെ വിളീഡാ......ഓള് വരട്ടെ..എന്നിട്ട് മതി നാടഹം...." പൊട്ടിയതലയില് കെട്ടുംകെട്ടി കള്ളന് ചാത്തൂട്ടി സ്റ്റേജിനുമുന്നില് ഡിസ്കോശാന്തിയായി കാബറേ തുടങ്ങി. (ചാത്തൂട്ടിയുടെ ട്രൗസറിന് ഡിസ്കോശാന്തിയുടെ ട്രൗസറിനേക്കാള് കൃത്യം ഒരിഞ്ചു നീളക്കൂടുതല് ഉള്ളതിനാല് തല്ക്കാലം സംഭവസ്ഥലത്തു നിന്നും അനിഷ്ട സംഭവങ്ങളൊന്നും റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല)
പണ്ടത്തെ, കുളവും വേറേതോ ഒരു അവയവവും ഉള്പെട്ടിട്ടുള്ള ആ പഴേ പഴം ചൊല്ലു പോലെ " വാസ്വെത്ര കൂക്ക് കേട്ടതാ...? (ഹൂശ്.... എന്നിട്ടും ഈ പണിക്ക് പിന്നേം വരുന്നുണ്ടല്ലോ എന്റെ ചക്കൊളം മൂര്ത്തീ...)ഈ കേട്ട കൂക്കിനൊക്കെയുണ്ടോ മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടന്റെ അന്തരാത്മാവില് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സര്വകലാവല്ലഭന്റെ അസ്ഥിക്കൂടത്തെ ഗളഹസ്തം ചെയ്യാന് മാത്രമുള്ള ഒച്ച?..നെവര്! ദേര്ഫോര് വെള്ളരിനാടകത്തെ കൂവിത്തോല്പിക്കാന് ലോകത്ത് ഇനിയും കാണികള് വേറെ ജനിക്കണം എന്ന സ്റ്റേറ്റ്മെന്റോടെ നാടകം പൂര്വാധികം തീവ്രമായ മാനസിക സംഘര്ഷങ്ങളിലേക്ക് വളര്ന്നു പന്തലിക്കാന് തുടങ്ങി. ഒന്നാം അങ്കം പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് ലോക്കപ്പിലായി. ഇനി രണ്ടാം അങ്കം ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലാണ് മിന്നാന് പോണതെന്ന് മനസ്സിലായ കാണികള് കൂവലിന്റെ സ്വരസ്ഥാനം ഒരു രണ്ടുരണ്ടരക്കട്ടയ്ക്ക് താഴ്ത്തി പിടിച്ചു. വാസവനാടകങ്ങളുടെ രൂപഭാവഹാവാദികള് എഞ്ചുവടിപോലെ മന:പാഠമായ കാണികള്ക്ക്, ഫ്ലാഷ്ബാക്കാണെങ്കില് അതില് മിനിമം ഒരു പ്രണയമെങ്കിലും കാണുമെന്നും, പ്രണയമുണ്ടെങ്കില് അതില് മിനിമം ഒരു നായികയെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമെന്നും, ഈ നായിക ഇന്നത്തെ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില് വാസന്തിയല്ലാതെ വേറൊരു ഉരുപ്പടിയാവാന് യാതൊരു ന്യായവും ഇല്ലെന്നും ഗണിച്ചു കണ്ടുപിടിക്കാന് പാഴൂര്പടിപ്പുര വരെ പോവേണ്ടകാര്യമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? കയ്യാലപ്പുറത്ത് വെട്ടിയിട്ട കൂഴച്ചക്ക പോലെ ആനക്കസേരയില് മലര്ന്നടിച്ചു വീണുകിടന്നിരുന്ന അധികാരി നല്ലോരു സിന്ധിപ്പയ്യിന്റെ മണം പിടിച്ച മൂരിക്കുട്ടന് കണക്ക് പിടഞ്ഞെണീറ്റ് നിവര്ന്നിരുന്നു. ഒരു താരാട്ടിന്റെ ഈണത്തില് നിര്ത്താതെ ഉയര്ന്നിരുന്ന കൂവല് കേട്ട് രസം പിടിച്ച് മയങ്ങിയിരുന്ന വൈദ്യരും കൂക്ക് നിന്നതോടെ മൂടും തട്ടി എഴുനേറ്റു തന്റെ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളാകുന്ന ആന്റിന പതിനെട്ട് ഡിഗ്രി കിഴക്കോട്ട് തിരിച്ച്, സ്റ്റേജവര്കളുടെ ഫൂട്പ്രിന്റിനുള്ളില് ഫോക്കസ് ചെയ്തു വെച്ചു.സ്റ്റേജില് പ്രണയമനോജ്ഞമധുരമനോഹരമായ ഒരു രംഗപടത്തിന്റെ പാശ്ചാത്തലത്തില് ഡോ. പ്രതാപനായി പരകായപ്രവേശം നടത്തിയ വാസവന് അണിയറയിലേക്ക് നോക്കി, സ്റ്റേജിനു നടുവില് കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ചായപ്പീടികയിലെ ഉണ്ടംപൊരി കെട്ടിത്തൂക്കിയിട്ട പോലുള്ള മൈക്രൊഫോണ് എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സാധനത്തിനു നേര്ക്ക് ജിറാഫിനെപ്പോലെ കഴുത്തു നീട്ടി, പ്രണയപരോശം കൊണ്ട് വിയര്ത്തു വിളിച്ചു... "സരോജിനീ....!!"
പിന്നു വീണാല് വെടിപൊട്ടുന്ന നിശ്ശബ്ദതയില് കാണികളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് മാത്രം പാസിങ്ങ്ഔട് പരേഡിന് പൊറത്തോട്ട് മാര്ച്ച് ചെയ്യുന്ന പോലീസേമാന്മാരുടെ ബൂട്ട് നിലത്തു പതിയുന്ന താളത്തില് മുഴങ്ങി...അണിയറയില് നിന്നും അരങ്ങത്തെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിലേക്ക് നളന്റെ പോസ്റ്റ്മാന് ഡ്യൂട്ടി പണ്ടു ചെയ്തിരുന്ന അരയന്നം അന്നനടനടന്ന് വരുന്നപോലെ, അല്ലെങ്കില് ഫാഷന് ടീവീല് നട്ടപ്പാതിരയ്ക്കു കുറച്ചുമുന്നേയുള്ള കളികളില് തുണിയുടുത്ത് വരുന്ന കിടിലന് മങ്കാസ് പൂച്ചനടനടന്ന് വരുന്ന പോലെ, വന്നുനിന്ന മുഗ്ധസൗന്ദര്യത്തിന് മൂര്ത്തീഭാവനിറകുടസൗന്ദര്യാധാമത്തെ കണ്ട് ദൂരെ ശ്രീകോവിലിനുള്ളില് നിന്ന് സാക്ഷാല് ചക്കൊളത്തപ്പന് വരെ ഒന്നു മുന്നോട്ടാഞ്ഞു എന്ന് ശാന്തിക്കാരന് തിരുമേനി പിന്നീട് വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ("പീടീചാക്കോനീലലോഹികുഞ്ഞാലിക്കുട്ടീജോസഫായ...."എന്ന മന്ത്രം നൂറ്റൊന്നാവര്ത്തി കടുപ്പിച്ച് ചൊല്ലിയാണ് ഒരുവിധം മൂര്ത്തിയെ പീഠത്തില് പിടിച്ചിരുത്തിയതെന്ന് അദ്ദേഹം സ്വകാര്യമായി ചിലരോടൊക്കെ പറഞ്ഞതായും അറിയാന് കഴിഞ്ഞു - ചരിത്രകാരന്).സ്റ്റേജിനുമുകളില് വാസവനരികില് പ്രണയപരവശയായി വന്നു നില്ക്കുന്ന "ഉഡുരാജമുഖിയും മൃഗരാജകടിയും ഗജരാജവിരാജിത മന്ദഗതി" യുമായ പെണ്മണീരത്നം സത്യമോ മിഥ്യയോ മായയോ മായാവിയോ ഇനി വല്ല ഡാകിനിയോ എന്നൊന്നും തീര്ച്ചപ്പെടുത്താന് കഴിയാതെ കാണീജനങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പരേഡ് ഠപ്പേ ന്ന് നിന്നുപോയി. നല്ല ചീനിപ്പറങ്കിമുളക് അബദ്ധത്തില് കടിച്ചപോലെ മുന് നിരയിലിരിക്കുന്ന കല്യാണിയാദി കളവാണീ നാരീജനങ്ങള് മാത്രം ശൂ....ശൂ...എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി നിശ്ശബ്ദതയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ആശ്ചര്യ ചിഹ്നങ്ങള് വിക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു!
രംഗത്ത് നില്ക്കുന്നത് ഒറിജിനല് കുമരകം വാസന്തി തന്നെയാണോ അതോ ഒരു മെയിഡിന് കുന്നംകുളം മത്രമാണോ എന്നൊരു തര്ക്കം ആറാട്ട് കണ്ടത്തിന്റെ ബാല്ക്കണി സൈഡില് നിന്ന തര്ക്കിമാര് ഉന്നയിക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും "മിസ്സ് കുമരകത്തിനെ പച്ച ജീവനോടെ കണ്ടവര് നിങ്ങളിലാരുണ്ട്?" എന്ന മറുചോദ്യത്താല് അതിനെ അരിഞ്ഞിട്ടു, എതിര്ഭാഗം വര്ക്കിമാര്!ഇന്നേരമത്രയും ആനക്കസേരയുടെ കയ്യിലും അതും പോരാഞ്ഞ് കളപ്പുരയുടെ ഉമ്മറത്തൂണിലും മുറുകെപ്പിടിച്ച് "ഈ നാടകം തീരണവരെയെങ്കിലും കണ്ട്രോള് തരണേ എന്റെ ആഞ്ജനേയാ" എന്ന് കാമദേവപരോശനാവുകയായിരുന്നു കുഞ്ഞിരാമന് അധികാരി. അധികാരിയുടെ തിക്കുമുട്ടും വിയര്ത്തൊഴുകലും കണ്ട് ഒരു കിടിലന് കടുക്കക്കഷായത്തിനുള്ള ഉശിരന് കുറിപ്പടി കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യര് മനസ്സില് കുറിച്ചിടുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ വാസവനാടക ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഒരു നാടകം ഗില്ലറ്റിന്റെ കത്തി കൊണ്ട് താടിവടിക്കുന്ന പോലെ നല്ല സ്മൂത് സ്മൂത്തനായി നീങ്ങവേ....!
സൈഡ് കര്ട്ടന് മറഞ്ഞു നിന്ന് വാസന്തീലാസ്യനടനതാളം ക്ലോസപ്പില് കണ്ടു ഭ്രമിച്ച കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് "എന്റെചക്കുളത്തപ്പാ" എന്നു നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ച് മുകളിലേക്ക് നോക്കി. മുകളിലേക്കു നോക്കിയഭാസ്കരന് ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന, രക്തം മരവിപ്പിക്കുന്ന ആ കാഴ്ചകണ്ട് നെഞ്ചത്ത് വെച്ച കൈ കീഴൊട്ടെടുക്കാന് മറന്ന് മരവിച്ച് നിന്നു. സ്റ്റേജില് ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് കര്ട്ടന് കെട്ടിയ മുളവടി, കുത്തനെ നാട്ടിയ പ്രധാന കാലനവര്കളുമായുള്ള കെട്ടുബന്ധത്തിന് ഡൈവോഴ്സ് നോട്ടീസ് കൊടുത്ത്, കെട്ടഴിഞ്ഞു വീഴാന് പാകത്തില് തൂങ്ങിനില്ക്കുന്ന ദയനീയകാഴ്ചയാണ് മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങിയ ഭാസ്കരോനയനങ്ങള്ക്ക് വിഷയീഭവിച്ചത്. പിന്നാമ്പുറത്ത് പശ്ചാത്തലം തൂക്കിയ തുണിയെങ്ങാനും അഴിഞ്ഞുവീണാല് നാടകത്തിന്റെ നാണോം മാനോം കടല്കടക്കുമല്ലോ എന്റെ ദൈവങ്ങളേ എന്നുള്ള കരാള കഠോര ചിന്തയാല് ഭാസ്കരനിലെ എമര്ജന്സീ സര്വീസ് വിംഗ് കൂട്ടമണി മുഴക്കി സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. ചക്കുളം മൂര്ത്തിയെ മനസ്സില്ധ്യാനിച്ച്, വല്ലപ്പോഴും അന്തിമയങ്ങിയാല് അധികാരീന്റെ പറമ്പിലെതെങ്ങില് ഇളനീര്കക്കാന് കയറുന്ന പരിചയവും, സൈഡ്കര്ട്ടന്റെ മറവും മാത്രം ആയുധമാക്കി ഭാസ്കരഭട്ടന് മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി സ്റ്റേജിന്റെ ഹെഡ് ഒഫ് പോസ്റ്റില് തളപ്പുപോലുമില്ലാതെ വലിഞ്ഞു കയറി റെസ്ക്യൂ ഒപറേഷന് യുദ്ധകാലാടിസ്ഥനത്തില് ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു!
സൂക്ഷം ഈയൊരു ടേണിംഗ് പോയന്റില് വെച്ചാണ് ഭാസ്കരനു കീഴെ, അരങ്ങില്, വാസവനാടകത്തിന്റെ പ്രണയമധുരമനോഹരമായ ഒരു രംഗം ഇതള്വിരിഞ്ഞു പുഷ്പിക്കാന് തുടങ്ങിയത്. ഇടംകയ്യാല് നായികയെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ച്, ദൃഷ്ടികള് അവളുടെ മുഖത്തുറപ്പിച്ച്, ഒരു റഷ്യന് ബാലെ നര്ത്തകന്റെ വടിവില് സ്റ്റഡിയായി നിന്ന് വാസവന് ഡയലോഗ് കാച്ചി.
"പ്രിയേ, അങ്ങകലെ നീലാകാശത്തു നിന്നും നമ്മെ നോക്കിച്ചിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ നീ കാണുന്നില്ലേ..."
കിണ്ണന് ഡയലോഗിനോടൊപ്പം ആകാശത്തേക്കു ചൂണ്ടിയ നായകന്റെ വലംകൈയിലെ ചൂണ്ടാണി വിരല് കണിശം കണിശം പോയിന്റ് ചെയ്തത്, കള്ളുചെത്തുന്ന കുഞ്ഞാപ്പു തെങ്ങിന് മണ്ടേല് ബാലന്സ് ചെയ്ത് നില്ക്കുന്ന പോസില് രംഗവേദിയുടെ പ്രധാന കാലനവര്കളുടെ മോളില് അള്ളിപ്പിടിച്ചുനിന്ന് ഡൈവോഴ്സ് കേസ് ഒത്തുതീര്പ്പാക്കാന് പെടാപ്പാടുപെടുന്ന ഭാസ്കരനു നേര്ക്കാണ്!ഭാസ്കരന്റെ വിധിപ്പകര്പ്പവകാശ രേഖയില് ഇന്നത്തെ കുംഭം പത്ത് കരിപോലെ കറുത്ത ലിപികളാല് കുറിക്കപ്പെടണമെന്ന് ഒന്നാം നംബ്ര് അടിയാധാരം നേരത്തെ എഴുതിയ ദൈവം തമ്പുരാന് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നെങ്കില് പിന്നെ കീഴ്കോടതികളില് സിവിലായും ക്രിമിനലായും നാം മര്ത്ത്യന്മാര് കേസ് ഫയല് ചെയ്തിട്ട് കിം ഫലം? ആറാട്ട് പ്രമാണിച്ച് പൊക്കന് കണാരന് സ്പെഷ്യലായി വാറ്റിയെടുത്ത് മൊത്തമായും ചില്ലറയായും വിതരണം ചെയ്ത വാറ്റ് അറുപത്തൊമ്പതില് അസാരം അളവ് കൂടിപ്പോയ നവസാരം ഹേതുവായി, നാടകം സംഘാടിക്കുന്ന തിരക്കിനിടയിലും തെറ്റ്യേടത്ത് വിശാലത്തിന്റെ പറമ്പിന്നതിരിടുന്ന പൊട്ടക്കുളത്തിന് കരയില് അര്ജന്റായി രണ്ടുതവണ രണ്ടാംക്ലാസ്സില് പോകേണ്ട അടിയന്തിരാവശ്യം ഭാസ്കരന്കുട്ടിക്ക് നേരത്തെ വന്നു പെട്ടിരുന്നു. ഇതില് രണ്ടാം തവണ തിടുക്കത്തില് കാര്യം കഴിച്ച് ഓടിപ്പിടഞ്ഞു വരുന്നതിനിടയില് കുളക്കരയിലെ മാവിന് കൊമ്പില് കാര്യം കാണാന് തോരണം തൂക്കിയിരുന്ന അണ്ടര്വെയര് തിര്യെ യഥസ്ഥാനത്തെടുത്ത് ഫിറ്റ് ചെയ്യാന് ഭാസ്കരന് മറന്നുപോയിരുന്നു എന്ന നഗ്നവും, പച്ചയും, പരമാര്ത്ഥവുമായ സത്യം ഈ കൈ ചൂണ്ടപ്പെട്ട ഒരു നിര്ണ്ണായക നിമിഷം വരെ മുകളിലിരിക്കുന്ന ഭാസ്കരനോ, താഴെ ചൂണ്ടിനില്ക്കുന്ന വാസുവോ, വാസന്തിയാല് മെസ്മറൈസ് ചെയ്യപ്പെട്ട ഞങ്ങള് കാണികളോ, സാക്ഷാല് വാസന്തി തന്നെയുമോ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല!! (അല്ലെങ്കില് മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി ഭസ്കരന് പോസ്റ്റില് കയറാന് മിനക്കെടുമോ..? നിങ്ങള് പറ)
"പ്രാണനാഥാ..." എന്നു തുടങ്ങുന്ന മറുമൊഴി തിരിച്ചുവിടുന്നതിനു മുന്നോടിയായി, ചൂണ്ടിനില്ക്കുന്ന വാസുദേവാ ചൂണ്ടന്വിരലിനെ പിന്തുടര്ന്ന് ചിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണാന് കൊതിച്ച നായികയുടെ നളിനമനോഹരാക്ഷികള് രണ്ടും സ്റ്റേജിന്റെ വലത്തേ നീലാകാശത്ത് ഭാസ്കരന് തൂക്കിയിട്ട കരിഞ്ഞ ശുക്രനക്ഷത്രത്തില് സൂക്ഷം ചെന്നു ഫോക്കസ് ചെയ്തു നിന്നു...! പറയാന് വന്ന ഡയലോഗ് നായികയുടെ തൊണ്ടയില് പാണ്ടിലോറി സഡന് ബ്രേക്ക് ഇടുന്നപോലെ "പ്രാ.." എന്ന് ഡെഡ് സ്റ്റോപ്പായി. വെള്ളിനക്ഷത്രത്തിളക്കത്താല് തല്ക്ഷണം സ്ഥലകാലബോധം പോയ നായികാമണി "ഹൂശ്..ഹയ്യേ" എന്ന സുമാര് ഒരു ഏഴ്ഏഴരക്കട്ടയിലുള്ള അലര്ച്ചയോടെ നായകവാസവനെ തള്ളിമാറ്റി ഒറ്റയോട്ടത്തിന് അണിയറയില് കയറി വാതിലടച്ചുകളഞ്ഞു ..!
രാപകല് ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് തട്ടിക്കൂട്ടി, വെട്ടിത്തൈച്ച്, തുന്നിക്കൂട്ടിയെടുത്ത നാടകാന്തത്തില് മുന്കൂര് നോട്ടീസ് തരാതെ കടന്നുവന്ന തല്സമയ തിരക്കഥാമാറ്റം കണ്ട്, താന് അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നാടകനിലോ മെഗാസീര്യനിലോ എന്ന അട്ടര് കണ്ഫൂഷവിഭ്രമത്താല് വാസുക്കുട്ടന്, അരങ്ങില്, കൈചൂണ്ടിപ്പോസില് മൃതനായി വെറുങ്ങലിച്ചു നിന്നു; പൊടുന്നനെ, ചൂണ്ടിയിരിക്കുന്ന വലതുകൈ വിരലിലാണ് മറിമായമ്മയുടെ മര്മ്മം കിടക്കുന്നതെന്ന് വെളിപാടുണ്ടായ വാസൂട്ടന് തലയൊട്ടു ചരിച്ച്, നക്ഷത്രാവൃത സ്റ്റേജാകാശം ഒളികണ്ണാലൊന്നു പാളി നോക്കി. വാ..ഹ്! വാ..ഹ്! വാസൂട്ടന്റെ മുഖത്തെ വിപ്രലംഭ ശൃംഗാരരസം ഭീബല്സത്തിലേക്കും തുടര്ന്ന് രൗദ്രത്തിലേക്കും അനായാസം ഗിയര് മാറ്റിക്കയറുന്നത്, പതിറ്റാണ്ടു നീണ്ട വാസുനായകത്തിന്റെ അഭിനയസപര്യക്കിടയില് ആദ്യമായും അവസാനമായും ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര് ഹര്ഷോന്മാദസഹര്ഷം കണ്ടു രോമാഞ്ചകുഞ്ചുകിതരായി!
“ഡാ ഭസ്കരാ....കഴ്വേര്ടെ മോനേ...നിന്റെ..!%$&**##$%&*...ഇറങ്ങെടാ താഴെ...!!”
രൗദ്രഭീമന്റെ സ്ക്രിപ്റ്റിലെഴുതാത്ത അലര്ച്ചകേട്ട് അഷ്ടദിക്പാലകന്മാരില് ഒരു മൂന്നാലെണ്ണമെങ്കിലും ഞെട്ടിവിറച്ചിരിക്കണം. ഏതായാലും ഭാസ്കരന് ഞെട്ടി എന്നതുറപ്പ്...ഹൈ പിച്ച് അലര്ച്ചയുടെ ഉച്ഛാടന ശക്തിയാല് ഭാസ്കരന്റെ കൈകളും രംഗവേദിയുടെ പ്രധാന കാലനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം തല്ക്ഷണം വിഛേദിക്കപ്പെടുകയും, തുടര്ന്ന് അങ്കക്കളരിയുടെ നടുത്തട്ടിലേക്ക് നടുവും തല്ലിവീണ ഭാസ്കരന്നു പിറകേ "ഡാ നില്ക്കെടാ, ഞാനുംവരുന്നു" എന്നുള്ള നിശ്ശബ്ദനിലവിളിയോടെ ഡൈവോഴ്സ് കേസ് ജയിച്ച ബാക്ക്കര്ട്ടനും ക്രാഷ്ലാന്ഡ് ചെയ്തതോടെ നാടകത്തിന്റെ രണ്ടാം അങ്കത്തിനു തിരശ്ശീല വീഴുകയും ചെയ്തു!
നായിക കണ്ടു ഭ്രമിച്ചു വിയര്ത്ത ഭാസ്കര നക്ഷത്രത്തിന്റെ തേജോപുഞ്ജങ്ങള് ദര്ശിച്ചു സായൂജ്യമടയാനുള്ള സൗഭാഗ്യം മുന്നിരയില് തറടിക്കറ്റില് നാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ചില ലലനാമണികള്ക്കുമുണ്ടായിരുന്നു. അതോടെ നക്ഷത്രസുവിശേഷം കര്ണ്ണാകര്ണ്ണികയാ കയറിയിറങ്ങി നടന്നും ഓടിയും സെക്കന്റുകള്ക്കകം ആറാട്ടുകണ്ടം മുഴുക്കെ പ്രദക്ഷിണം വെച്ചു. കൊയിലാണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാന സര്നേം വിതരണകമ്മറ്റിയുടെ ഏകാംഗ മെംബര് ആധാരമെഴുത്ത് ഗോവിന്ദന് നിന്ന നില്പ്പില് കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് ഒരു സ്ഥാനപ്പേര് ചാര്ത്തി നല്കുകയും ചെയ്തു. "നക്ഷത്രം തൂക്കിയ ഭാസ്കരന്"! (ഇതാണ് കാലക്രമേണ രൂപം മാറി കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് പിന്നീടറിയപ്പെട്ട "ക്രിസ്മസ് ഭാസ്കരന്" എന്നപേരായി മാറിയത് എന്നാണ് വിനീതനായ ഈ ചരിത്രകാരന്റെ പില്ക്കാല ഗവേഷണം തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത്!)
"അവിചാരിതമായി വന്നുപെട്ട സാങ്കേതിക തടസ്സം" ഹേതുവാക്കി നാടകത്തിന്റെ മൂന്നാം അങ്കം വെളിച്ചപ്പെടാന് വൈകിയതൊടെ കളപ്പുരയുടെ ഉമ്മറത്ത് അധികാരിയുടെ ഉള്ള കണ്ട്രോളും ആഞ്ജനേയ സഹായത്താല് അണ്കണ്ട്ട്രോളബിള് ആയി മാറി...
" വൈദ്യരേ മ്മക്കൊന്ന് ഓളെ പരിജയപ്പെട്ടാലോ...?“
"ആരെ..?"
"ഓളെ, വാസന്തീനെ!"
"പ്പൊത്തന്നെ വേണോ മേന്ന്നേ, കളികഴിഞ്ഞിട്ട് പോരേ.."?
"കളികഴിയാന് നിന്നാല് എന്റെ കഥ അതിനും മുന്നേ ഫുള്സ്റ്റോപ് ഇടുമെടാ ശപ്പന് വൈദ്യരേ" എന്നു വ്യംഗ്യത്തിലും "താന് വരണുണ്ടോ?" എന്ന് വാച്യത്തിലും മെസ്സേജ് പാസ്സ് ചെയ്യലും അധികാരി ആനക്കസേരവിട്ടുയര്ന്ന് നാടകക്കമ്പനിക്കാര് പച്ചകുത്താനിരിക്കുന്ന പച്ചമുറിയായി രൂപം മാറിയ കളപ്പുരയുടെ സ്റ്റോര്മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി തൃപ്പാദങ്ങള് ചലിപ്പിക്കലും ഒരുമിച്ചുകഴിഞ്ഞു! "കമോണ്, ഫൊളോ മീ", എന്നൊരു ഓര്ഡര് ആ പോക്കില് വായിച്ചെടുത്ത് വൈദ്യരും അധികാരീ പാദങ്ങള് പിന്തുടര്ന്നു. മൂന്നാമങ്കത്തിനുള്ള പോര്വിളി ഇതിനകം മുഴങ്ങിക്കഴിഞ്ഞതിനാല് അധികാരീവൈദ്യ തിരോധാനം ഒരു സെന്സേഷനല് ന്യൂസ് ആക്കാന് ഒരു പ്രാദേശിക മഞ്ഞപ്പത്രലേഖകന്റെ പേനത്തുമ്പിലും ഈ കൂടുമാറ്റവിദ്യ തല്ക്കാലം മഷിനോട്ടത്തില് തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല!
മൂന്നാമങ്കത്തിന് വെളിച്ചപ്പെടാന് അണിയറലക്ഷ്യമാക്കി ഗ്രീന്റൂം വിട്ടിറങ്ങിയ നായികാതിലകത്തെ ബലിഷ്ഠങ്ങളായ രണ്ടു കൈകള് തൂക്കിയെടുത്തു! അലറിക്കരയാനാഞ്ഞ അവളുടെ വായ മറ്റു രണ്ടുകരങ്ങളാല് സീല്ചെയ്യപ്പെട്ടു...ഒറ്റക്കുതിക്ക് നായികയേയും കൊണ്ട് കളപ്പുരയുടെ ഡൈനിംഗ് ഹാളില് കയറി കതകുകുറ്റിയിട്ടു, നിഷാദമനസ്കരായ കിരാത വില്ലന്മാര്! പിന്നീടവിടെ അരങ്ങേറിയത്, ഒരു രണ്ടുപതിറ്റാണ്ടുമുന്നെ, ജി. രാജശേഖരന്, ഐ.വി ശശിക്ക് വേണ്ടി എഴുതിയ ഒരുതിരക്കഥയില് സത്താറിന്റെയോ, ടി.ജി. രവിയുടെയോമുന്നില് അബദ്ധത്തിലെങ്ങാന് സീമയോ, ജയഭാരതിയോ വന്നുപെട്ടാല്പിന്നെ തിരക്കഥയില്ലാതെ തന്നെ അവിടെ നടക്കേണ്ട ചില അനുഷ്ഠാനകലകളാണ്!
കട്ടിലിനുചുറ്റും മരംചുറ്റിയോട്ടം പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്ന നായിക..,"ദാ തൊട്ടേ, ദാ പിടിച്ചേ" ന്നും പറഞ്ഞ് നായികയ്ക്കു പിന്നാലെ "പുലീ,പുലീ" കളിക്കുന്ന വില്ലന് നംബര് വണ്! "ദേ ഞാനിപ്പ വരാവേ" എന്ന ഭാവത്തില് വാതിലിനു നേര്ക്ക് കുതിക്കുന്ന നായിക...! "നില്ലിബളേ ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോയാപ്പോരെ" എന്നും പറഞ്ഞ് വാതിലിനു വിലങ്ങി കൈയ്യും കെട്ടിനില്ക്കുന്ന സഹവില്ലന് തലമുറിയന്!...ഒടുക്കം ഒറ്റചാട്ടത്തിന് ഓട്ടം പഠിക്കുന്ന നായികയുടെ സാരിത്തലപ്പില് അധികാര്യദ്യം പിടുത്തമിട്ടു. ഒറ്റചുറ്റലിന് ഒരുമീറ്റര് എന്ന കണക്കിന് നായിക അഞ്ച് പ്രാവശ്യം പമ്പരം കറക്കിയതോടെ അഞ്ച് മീറ്റര് തുണി ശോഭനാജോര്ജ്ജിനു പിറകേ നായികയുടെ ഡിഐസീന്ന് രാജിവെച്ച് അധികാരിയുടെ കോണ്ഗ്രസ്സില്ചേര്ന്നു! "ഒരു ബലാല്സംഗം വിജയകരമായി പൂര്ത്തീകരിക്കാനുള്ള സ്റ്റെപ് ബൈ സ്റ്റെപ് ഇന്സ്ട്രക്ഷന്സ്" എന്നൊരു പുസ്തകം തന്നെ എഴുതിയാലോ എന്നാലോചിക്കുന്ന കുഞ്ഞിരാമനുണ്ടോ അടുത്തതെന്ത് എന്നാലോചിച്ചു നില്ക്കേണ്ട കാര്യം? ("പ്രതാപചന്ദ്രനെയാണോ ബലാല്സംഗം പഠിപ്പിക്കുന്നെ?" നോണ്സെന്സ്!) അടുത്ത കുതിപ്പിന് വാസന്തനായികയുടെ ചെമ്പട്ട് റവുക്ക അഥവാ ചുവന്ന ബ്ലൗസിന്റെ മര്മ്മവേധിയായ ഭാഗം മാരീ ബിസ്കറ്റിന്റെ റാപ്പര് പൊളിക്കുന്ന ചേലില് കീറിപ്പറിഞ്ഞ് അധികാരിയുടെ കൈയിലിരുന്നു! പിന്നീടെവിടെയാണ് കയറിപ്പിടിച്ചതെന്ന് പിടിച്ച അധികാരിക്കോ, കണ്ടുനിന്ന വൈദ്യര്ക്കോ കൃത്യമായി ഓര്മ്മയില്ല...."ഹെന്റയ്യോ..." എന്ന് കളപ്പുരയുടെ തട്ട് തകര്ക്കുന്ന ഒരലര്ച്ചയാണ് പിന്നെ കേട്ടത്. അലര്ച്ചയുടെ ഉറവിടം വാസവനായികയുടെ മൃദുകളകണ്ഠം ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അധികാരീ വൈദ്യന്മാരുടെ കരാളകഠോര കണ്ഠങ്ങള് ഒരുമിച്ചായിരുന്നു നിറയൊഴിച്ചത്! തങ്ങളുടെ ബലാല്സംഗ പരീക്ഷണങ്ങളില് നാളിതുവരെ കേട്ട്കേള്വി പോലുമില്ലാത്ത ഒരു ഭീകരഭയങ്കര ദൃശ്യമായിരുന്നു അപ്പോള് അവരെ എതിരേറ്റത്! "രണ്ട് മലതമ്മില് ചേരും, പക്ഷേ നാല് വേറെന്തോ തമ്മില് ചേരില്ല" എന്ന പഴംചൊല്ലുണ്ടാക്കാന് വേണ്ടിമാത്രം, ദൈവം തമ്പുരാന് നാരീലലനാമണികളുടെ നെഞ്ഞത്ത് ഇരട്ടയ്ക്ക് ഫിറ്റ്ചെയ്തുകൊടുത്ത സ്പെയര്പാര്ട്ടില് നായികയുടെ ഒരെണ്ണം, അടിയോടെ, മൂടോടെ,വേരോടെ പറിഞ്ഞുവന്ന് ആക്രാന്താധികാരി കുഞ്ഞിരാമന്റെ വലം കൈയിലിരുന്നു വിറച്ചു. (ചങ്ങായി ഇതുവരെ 'ചിലപ്പതികാരം' വായിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് കളപ്പുരയ്ക്ക് തീ പിടിച്ചില്ല എന്നു മാത്രം!)
വലംകൈയില് കുചവുമായി,സ്റ്റാച്ച്യൂ ഒഫ് ലിബേര്ട്ടിയായി, വെറുങ്ങലിച്ചുനില്ക്കുന്ന സംഗമവീരകട്ടബൊമ്മനെ ഒറ്റമൂച്ചിന് തള്ളിമാറ്റി, സ്പെയര്പാര്ട്സ്പോയ നായിക വാതില് ലക്ഷ്യം വെച്ച് കുതിച്ചു. ധിക്കൃതശക്രപരാക്രമിയായ വൈദ്യരുണ്ടോ വിടുന്നു? ഓതിരം മറിഞ്ഞ് കടകം തിരിഞ്ഞമര്ന്ന വൈദ്യര് വാതിലുനോക്കി കുന്തിരിയെടുക്കുന്ന പെണ്മണിയുടെ കെട്ടഴിഞ്ഞു ചിതറിയ കാര്കൂന്തല് ഭാരത്തില് പിടുത്തമിട്ടു. ഹാ..എന്തതിശയം! "മുന്പേ ഗമിക്കുന്ന ഗോവു തന്റെ, പിന്പേ ഗമിക്കും ബഹു ഗോക്കളെല്ലാം" എന്ന കുഞ്ചന് കവിത ഈണത്തിലൊന്നു ചൊല്ലി, നായികാമണിയുടെ നിതംബചുംബിനിയായ പനംകുലത്തലമുടിയും, അധികാരിയുടെ കൈയിലിരിക്കുന്ന മറ്റേ സാധനത്തോട് ഐക്യദാര്ഡ്യം പ്രഖ്യപിക്കനെന്നോണം, നടികര്തിലകത്തിന്റെ തലയോട്ടിയോട് സലാം പറഞ്ഞ് വൈദ്യരുടെ കൂടെപോന്നു! സംഭവിച്ചതെന്ത്? സംഭവിക്കുന്നതെന്ത്?ഇനിസംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതെന്ത്?മുന്നില് കാണുന്നത് സത്യമോ മിഥ്യയോ അതോ കലാശക്കൊട്ടിന് അസ്ഥിവാരമിട്ട കുഞ്ഞ്യേക്കന് സ്പെഷ്യല് പൈനാപ്പിള് വിത് നെല്ല് വാറ്റിന്റെ അളവു തെറ്റിപ്പോയ മായിക വിഭ്രമമോ? പാതിയീര്ന്നുവെച്ച മരപ്പാളികള്ക്കിടയില് അണ്ഡകഠാഹം കൊണ്ടുവെച്ച് ആപ്പു വലിച്ചൂരിയ കുരങ്ങന് പണ്ടുനിന്നപോലെ നിശ്ചലനിശ്ചേഷ്ട ജഢങ്ങളായി, കുചമുടീധാരികന്മാരായി, നിലക്കൊള്ളുന്ന ഭൈമീകാമുകന്മാരെ, പുറത്തേക്ക് പറക്കുന്നതിനിടയില് ഹാന്റീകാപ്പ്ഡ് നായികാരത്നം അവസാനമായൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ കുമരകം വാസന്തിയുടെ ചന്ദ്രികാചര്ച്ചിതനീലകളേഭര മുഖം കണ്ട് അധികാരീവൈദ്യശിരോമണികള് നിന്ന നില്പ്പില് വടിവേല്മുരുകന്മാരായിപ്പോയി. കാരണം, ആഘോഷപൂര്വം തൂക്കിയെടുത്ത് അമ്മാനമാടിയ കുമരകം വാസന്തിയുടെ മൃദുലമനോഹരവദനകുസുമത്തിനുപകരം അവരെ പല്ലിളിച്ചു നോക്കിയത് സാക്ഷാല് ഇരുപ്പൂ ഗോപാലുവിന്റെ ചാന്തുപൊട്ടണിഞ്ഞ ശിഖണ്ഡീ മോന്തായമായിരുന്നു!!!!
(കുമരകം വാസന്തിയെ നേരിട്ടുപോയിട്ട് ഒന്നു സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും കണ്ട് സായൂജിക്കാന് ഇതുവരെ സൗഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പിലാക്കണ്ടവാസവദത്തന്, ആര്പ്പൂക്കര ഉണ്ണികൃഷ്ണപ്പണിക്കര് എന്ന വസ്ത്രാലങ്കാര വിദഗ്ധന് കം മേക്കപ് മാനെ ചാക്കിട്ട് പിടിച്ച്, കൃശശരീരിയായ ഗോപാലുവിന്റെ ഗാത്രഭാഗങ്ങളില് മുടികളും, മുഴകളും, തടിപ്പുകളും ഫിറ്റ് ചെയ്ത്, ഒരു തല്സമയ ലിംഗമാറ്റശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി, കുമരകം വാസന്തിയാക്കി തട്ടില്കയറ്റി നടനമാടിച്ച ഒരു മാസ്സീവ് കോണ്സ്പിരേഷന്റെ ദയനീയമായ ഓപെറേഷന് ക്ലൈമാക്സ് ആയിരുന്നു ഇക്കണ്ട ചാക്ക്യാര്കൂത്തൊക്കെ എന്ന നെല്ലും പുല്ലും വേര്തിരിഞ്ഞുകിട്ടാന് ഉണ്ണാമനധികാരിക്കും, മര്മ്മാണിവൈദ്യര്ക്കും പിന്നെയും കോഴി ഒരുപാടു കൂവേണ്ടിവന്നു!)
കയ്യില്കിട്ടിയ നല്ലജീവനുമായി കുതികുതിച്ച ഗോപാലു സ്ട്രേറ്റ് ഫോര്വേഡായി ഓടിക്കയറിയത് മുന്നില് തുറന്നുകിടന്ന അണിയറവാതില് വഴി നേരെ സ്റ്റേജിന്റെമോളിലേക്കയിരുന്നു. അരങ്ങത്ത് അപ്പോള് വികാരനിര്ഭരമായ ഒരുമൂന്നാമങ്കത്തിന്റെ കണ്ണീരണിഞ്ഞ മദ്ധ്യഭാഗത്തായിരുന്നു വാസവനാടകം. ക്ഷയരോഗിയായ നായികയുടെ അച്ഛന് (ക്ഷയരോഗം പിടിക്കാത്ത പിലാക്കണ്ടനാടകമോ?), മകള് ഒരന്യജാതിക്കരനുമായി സ്നേഹത്തിലാണെന്നറിഞ്ഞ് അരങ്ങില് ഹൃദയം പൊട്ടിവിളിച്ചു...
"എന്റെമോളേ...സരോജിനീ...."
കിറുകൃത്യം വിളിതീര്ന്നതും, പി.റ്റി ഉഷച്ചേച്ചി ഹണ്ഡ്രഡ് മീറ്റര് ഹര്ഡില്സിന്റെ ഫിനിഷിംഗ് പോയന്റില് എത്തിയപോലെ, നായികസരോജിനി അഥവാ കുമരകം വാസന്തി അഥവാ ഇരുപ്പൂ ഗോപാലന്, പാണ്ടിലോറിയിടിച്ച് ഹെഡ്ലൈറ്റും ബമ്പറും പോയ മാരുതിക്കാറിന്റെ പരുവത്തില് സ്റ്റേജിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തേക്ക് കുതിച്ചെത്തി സഡന്ബ്രേക്കിട്ടതും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞു! കെ.എസ്. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ തിരക്കഥയില് നിന്നും നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നപോലെ സ്റ്റേജില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടനായികയെക്കണ്ട്, 'ബലാല്സംഗരംഗം എപ്പക്കഴിഞ്ഞു?' എന്നകണ്ഫൂഷനില് കൂവാന്പോലും മറന്ന കാണീജനങ്ങള് അന്ധാളിച്ചുനിന്നു! രാമനെ കല്യാണമാലോചിക്കാന് പോയ രാവണന്റെ നേര്പെങ്ങള് ശൂര്പ്പണഖയ്ക്ക് പറ്റിയപോലെ, മൂക്കിനു പകരം മുടിയും, ദ്വയങ്ങളിലൊരു കുചനും പോയി അരങ്ങില് ദിഗ്വിഭ്രമിച്ചു നില്ക്കുന്ന വിചിത്ര ജന്തൂനെ ആദ്യം ഐഡന്റ്റിഫൈ ചെയ്ത് സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇഷ്യൂ ചെയ്തത്, പടിഞ്ഞാറേലെ ഭവാനിയമ്മയുടെ മടിയിലിരുന്ന് നാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെ നാലുവയസ്സുകാരന് ചെക്കനാണ്!! നിശ്ശബ്ദത കളിയാടിനിന്നിരുന്ന ആറാട്ട് കണ്ടത്തെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് ഭവാനീപുത്രന്റെ നിലവിളി അന്തരീക്ഷത്തില് മുഴങ്ങി...
"...അമ്മാ...ഒറ്റമുലച്ചി..."!!!!
Writer : MAGNIFIER
അങ്ങിനെ ഇരിക്കുന്നതായിട്ടുള്ളതായിട്ടുള്ള സന്ദര്ഭത്തിങ്കലാണ് ചക്കന്കുളങ്ങര അമ്പലത്തിലെ കൊടിമരത്തില് ആറാട്ട് തളപ്പുമിട്ട് കയറുന്നത്. (ശ്രീ ശക്തന്കുളങ്ങര എന്ന ഗുരുവായൂര് കേശവന്റെ തലയെടുപ്പുള്ള പേരിനെയാണ് വിവരദോഷികളായ കൊയിലാണ്ടിക്കാര് സന്ധി തേയ്മാനിച്ച് ഒരു സാദാ വെറും ചക്കന്കുളങ്ങരയാക്കിക്കളഞ്ഞത്...അല്ലേലും കോവില്കണ്ടി എന്ന സുന്ദര നാമധേയത്തിന്റെ പപ്പും പൂടയും പറിച്ച് കൊയിലാണ്ടി എന്ന് അഭിമാനപുരസ്സരം പറഞ്ഞു നടക്കുന്നവരല്ലോളീ ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര്?) ചക്കൊളങ്ങര(ഹൂശെന്റമ്മോ അതിനിടക്ക് അതിങ്ങനീം ആയോ?) ആറാട്ടാണ് ആറാട്ട്. അല്ലെങ്കില് ഒരൊന്നന്നര ആറാട്ടാണ് ചക്കൊളങ്ങര എന്നും പറയാം. അഞ്ചെട്ട് ആനകള് നിരക്കുന്ന എഴുന്നള്ളത്ത്,("ബ്ബ്ഭ..ദെന്തൂട്ട് തള്ളിപ്പാണ്ഡ്രാ കന്നാലീ...നീ വന്നാ തൃശ്ശൂര് പൂരാ കാണ് ക്ടാവേ"...ഹതേത് തൃശ്ശൂലന്?)പൂവെടി, വെറും വെടി, കള്ളുകുടി, കമന്റടി, പെണ്ണു പിടി പിന്നെ കയ്യാങ്കളി(ആപറഞ്ഞ കളി ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാറില്ല,ഈ പ്രാവശ്യം നിറുത്തിവെച്ച സേം സ്പോട്ടില് നെക്സ്റ്റ് ടൈം ടൈറ്റില്സോങ്ങ് കണിശം തുടങ്ങും) ഇത്യാദി കലാപരിപാടികള് അരങ്ങു കൊഴുപ്പിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് എല്ലാകൊല്ലവും മുറതെറ്റാതെ ഒരു മഹത്തായ കലാസംഭവവും ചക്കൊളംമൂര്ത്തിക്ക് നേര്ച്ചവെക്കാറുണ്ട് ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര്. ദേശപോഷിണി വായനശാല ആന്റ് കലാസമിതി അഭിമാന പുരസ്സരം കാഴ്ച വെക്കുന്ന സാമൂഹ്യ സാംസ്കാരിക നാടകം..!!(ഇക്കൊല്ലം "മകനേ മാപ്പു തരൂ") രചന, സംവിധാനം, ഗാനങ്ങള്, സംഗീതം ആന്റ് നായകന് (എല്ലാ കൊല്ലവും) ബാലേന്ദ്രമേനോന്റെ ബ്ലാക്ക് ആന്ഡ് വൈറ്റ് പൂര്വികന് വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി.(നാടകമെഴുത്ത് നില്ക്കുന്ന അപൂര്വം ഇടവേളകളില് അത്യാവശ്യം തുന്നല്പണിയും ചെയ്യും)
ഈ നാടകം സ്പോണ്സര് ചെയ്യുന്നത് ശ്രീമദ് പുത്തലംവീട്ടില് കുഞ്ഞിരാമ മേനോന് അധികാരി.
"അപ്പോ ങ്ങളെ അധികാരി ഒരു സഹൃദയകലാസ്നേഹിയായ നാടകപ്രേമിയാണോളീ?"
"ച്ഛായ്...ആരവിടെ അധികാരീനെപറ്റി അനാവശ്യം പറയുന്നോ?"
"മന്സ്സിലായില്ലേ...അധികാരിക്ക് നാടകവും പദ്യവുമൊക്കെ മഞ്ഞള് പോലെ വെളുത്തിട്ടാ...പക്ഷെ അധികാരിയങ്ങത്ത ഒരു പത്തും തികഞ്ഞ നാടകനടി പ്രേമിയാവുന്നു...!"
"ഹതു ശരി അതാണല്ലേ ഈ സ്പോണ്സറന്റെ ഗുട്ടന്സ്?"
"അദന്നേ..." ന്നാപിടിച്ചോ നിന്റെ മൂന്ന് ഗ്രാം സ്വര്ണ്ണം
മേനോനധികാരീന്റെ സ്വന്തമായും ലീഗല് ആയുമുള്ള ഏകപത്നി രുഗ്മിണിയമ്മയും അവര്ക്കു വയ്യാച്ചാല് പിന്നെ ഇല്ലീഗല് ഇല്ലിമുള്ളുകളായിട്ടുള്ള വാല്യക്കാരികളും കൊല്ലത്തില് മുന്നൂറ്ററുപത്തഞ്ചീസോം വെച്ച് വിളമ്പുന്ന അവിയല്, സാമ്പാര്,പുളിശ്ശേരി,എരിശ്ശേരി കാളന്,ഓലന്,രസം, പഴം പപ്പടം, പായസം ഇത്യാദികള് തിന്നു തിന്ന് അജീര്ണ്ണനാവുമ്പോള് ഈനാംപേച്ചി അധികാരീം,കൂട്ടിന് മരപ്പട്ടി വൈദ്യരും കോയ്ക്കോട്ടങ്ങാടിക്ക് രാവിലത്തെ ലോക്കല് പിടിക്കും. ഉച്ചക്ക് വല്യങ്ങാടീല് ബോംബെ ഹോട്ടലില് കയറി നല്ലപോത്തും ബിരിയാണിക്കുട്ടീനെ അവസ്ഥയ്ക്ക് തട്ടി മോളില് ഒരു ഷോഡയും നില്പനടിച്ച് വൈന്നേരം ലോക്കലന് കോയമ്പത്തൂര്ന്ന് തിര്യെ വരുമ്പോള് കൊയിലാണ്ടീല് വന്നിറങ്ങും. ജസ്റ്റ് ഫോര് എ ചേയ്ഞ്ച്...!! അപ്പോപ്പിന്നെ ആറാട്ട് വന്നാല് സ്പെഷ്യല് ചില്ലിചിക്കന് ചൈനീസ് തന്നെ വേണ്ടോളീ അന്തിക്കള്ളിന് ടച്ചപ്പാക്കാന്...? സോ, വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ട് തപ്പിക്കൊണ്ടുവരുന്ന നടിമാരെ (അന്തക്കാലം നാടകത്തിലഭിനയിക്കുന്ന പെണ്ജാതി ഇരട്ടക്കൊമ്പുള്ള കാണ്ടാമൃഗര് പോലെ വളരെ വിശേഷപ്പെട്ട ഒരിനമായിരുന്നു)നാടകം കഴിഞ്ഞാല് ഓടിച്ചിട്ട് പിടിച്ച്, നല്ല നാടന് വെളിച്ചെണ്ണേല് കോഴിയെ മുഴോനെ പൊരിച്ച്, കളപ്പുരേല് വെട്ടിയിട്ട ഫുള് തൂശനിലയില് വിളമ്പി, നല്ല അവസ്ഥയ്ക്ക് ഒരൂണും, ഉണ്ടൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ ഒരു വിളീം ഉപായത്തില് തരാക്കുന്ന കലാവിദ്യയും ആറാട്ടിന്റെ കലാശക്കൊട്ടായി മേനോന് ആന്ഡ് വൈദ്യര് അസ്സോഷ്യേറ്റ്സ് എല്ലാ കുംഭം പത്തിനും വിഘ്നലേശമന്യേ സംഘാടിച്ചിരുന്നു. (പ്രസ്തുത കലാവിദ്യ കത്തീം മുള്ളും ഒക്കെ തരാതരം പ്രയോഗിച്ചുള്ള ഒരു വെസ്റ്റേണ് സ്റ്റൈല് ബുഫ്ഫെ ആയിരുന്നുവെന്നും, ആക്രാന്താനന്തരം നടികര്തിലകത്തിന്റേതായി വല്ല എല്ലോ പല്ലോ മുടിയോ നഖമോ മിച്ചം വന്നാല് മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടി കമ്മീഷന് വ്യവസ്ഥയില് ഉഛിഷ്ടം പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി ക്കൊണ്ടുപോയിരുന്നു എന്നും നാട്ടില് ചിലര് കുളിമുറിയില് കയറിയാല് ഒരു പാട്ടായും പാടിയിരുന്നു) മ്മളെ ജോണ് ബെയേര്ഡ് സായിപ്പ് മെഗാസീര്യല് കളിക്കാന് വേണ്ടികണ്ടുപിടിച്ച ടെല്വിഷന് അന്ന് നടപ്പുപ്രചാരത്തില് വന്നിട്ടില്ലാഞ്ഞത് ഞങ്ങള് നാട്ടുകാരുടെ ഭാഗ്യദോഷം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്? അല്ലേല് എത്രയെത്ര വെളിച്ചംകാണാ മെഗോന്മാരുടെ പതിനഞ്ചുമിനിറ്റ് നീളുന്ന അവതരണപ്പാട്ടിനൊടുവില്, പ്രോഡ്യൂസിച്ചത് പുത്തലം വീട്ടില് കുഞ്ഞിരാമമേനോന് എന്ന് കണ്ട് പുളകിക്കാന് ഈ ഭാഗ്യം കെട്ട കൊയിലാണ്ടിക്കാര്ക്ക് യോഗമുണ്ടാവില്ലായിരുന്നു?
ആറാട്ടു കണ്ടത്തില് ആറാട്ട് പ്രമാണിച്ച് പന്തല്കെട്ടി ഉല്ഘാടിച്ച ഫൈവ്സ്റ്റാര് ചായപ്പീടികയുടെ പ്രൊപ്രൈറ്റര് കം ഷെഫ് പരദൂഷണം കുഞ്ഞിക്കാദറിന് പക്ഷെ തീരെ ശങ്കയില്ല. മൂടുകീറിയ വള്ളിട്രസറും ഇട്ട്, മൂക്കിളയും ഒലിപ്പിച്ച് സൈക്കിള് ടയറും ഉരുട്ടി നാടിനുചുറ്റും മണ്ടിനടക്കുന്ന ചെക്കന്മാരുടേയും അവരുടെ വാലില്തൂങ്ങിനടക്കുന്ന ചെക്കികളുടെയും മുഖത്തിന്റെ ഒരു സൂപറിംപോസ് ലാബ് ടെസ്റ്റും, നരവംശശാസ്ത്രത്തില് പി.എച്ഛ്.ഡി എടുത്ത വയറ്റാട്ടി നാണിത്തള്ളേടെ ഒരുതാരതമ്യ പഠനപ്രബന്ധവും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി സ്വന്തം ചായപ്പീടികയിലും, ആല്ത്തറയിലും,പുഴക്കരെ പന്നിമലര്ത്തുന്നിടത്തും ഒക്കെയായി കുഞ്ഞിക്കാദര് ഖണ്ഡശ: പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തുവരുന്ന പ്രഭാഷണ പരമ്പരയില്,പ്രസ്തുത ചെക്കീചെക്കന്മാരില് 41.86 ശതമാനത്തിന്റെയും നെറ്റിയില്, മേല്പറഞ്ഞ "പ്രൊഡ്യുസ്ഡ് ബൈ കുഞ്ഞിരാമമേനോന്" എന്ന ക്രെഡിറ്റ് ലൈന് കണിശമായും വിലങ്ങനെ സ്ക്രോള് ചെയ്യിക്കാം എന്ന് ശരിയായിത്തന്നെ നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതെന്തൊക്കെയായാലും ഇക്കൊല്ലത്തെ ആറാട്ട് നാടക നോട്ടീസ് കയ്യില്കിട്ടിയതോടെ നാട്ടുകാര് ഞെട്ടി...മേനോന് ഏന്ഡ് വൈദ്യേഴ്സ് ഞെഠിത്തെറിച്ചു.
നാടകത്തിന്റെ പേര് : മകനേമാപ്പുതരൂ (അതില് ഞെട്ടാന് വകുപ്പില്ല)
രചന, സംവിധാനം,ഗാനങ്ങള്,സംഗീതം : വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി (ദെത്രകണ്ടതാ...)അഭിനയിക്കുന്നവര്:വാസുക്കുട്ടന് പിലാക്കണ്ടി (അഭിനയം തുടങ്ങുമ്പോള് ഞെട്ടിക്കോളാം)
കുമരകം വാസന്തി....(ഢിം...ദാണ്ടെ കിടക്കണ് താഴെ)
അകലാപ്പുഴയുടെ പടിഞ്ഞാറെക്കരയില് ഒരു വെറും "ഠ" വരച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ മുറിമൂക്കന് രാജ്യത്തെ മൂക്കില്ലാ സാമുവേല് ബക്കിറ്റ് കം വില്യംഷേക്സ്പിയര് മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടന്റെ വെള്ളരിനാഡകമേഉലകത്തില് കുമരകം വാസന്തിയോ...? ച്ഛായ്..ഒന്നുകില് വാസന്തിക്ക് പിലാക്കണ്ടനെ തെറ്റി അല്ലെങ്കില് പിലാക്കണ്ടന് വാസന്തിയെ തെറ്റി...ഇതൊന്നുമല്ലെങ്കില് നോട്ടീസിന് പേരു തെറ്റി. എന്തോ എവിടെയോ തെറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അതുറപ്പ്. ഈ വാസന്തിയാരാ മോള്? ആരാ...ന്ന്? ഹതെന്നെ കിട്ടിപ്പോയ്, ടെറിയോക്വിന്...മലയാളനാടകവേദിയുടെ അന്നത്തെ ടെറിയോക്വിന് അല്ലേ വാസന്തി. ആ മിസ്സ്. ടെറിയോ(നാടന്) കൊയിലാണ്ടിലോ? അതും ഒരു വെറും സിംപിള് സാദാ വാസുക്കുട്ടന്റെ....!! അസംഭാവ്യം, അസംഭാവ്യം.. കൊയിലാണ്ടിയിലെ തര്ക്കീസ് ആന്ഡ് വര്ക്കീസ് ചേരിതിരിഞ്ഞ് തര്ക്കം തുടങ്ങി എന്നുപറഞ്ഞാല് കഴിഞ്ഞല്ലോ!! തര്ക്കം മൂത്ത് വെല്ലുവിളിയായി. പിന്നെ അതു പഴുത്ത് കയ്യാങ്കളിയായി, കയ്യും കാലും ഉപയോഗിച്ചുള്ള കളിയായി, അടിയായി പിടിയായി ഒടുക്കം കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ആറാട്ട് സ്പെഷ്യല്ചായക്കട ഉല്ഘാടിച്ച ദിവസം തന്നെ കെട്ടിമറിഞ്ഞുവീണ് മയ്യത്തായി....
പക്ഷേ അധികാരീ വൈദ്യന്മാര്ക്ക് ഇരുന്നിട്ട് ഇരുപ്പുറയ്ക്കുന്നില്ല, പച്ചയ്ക്ക് നടന്നിട്ട് കാലുറയ്ക്കുന്നില്ല, കിടന്നിട്ട് കിടപ്പും ഉറക്കോമില്ല..അസ്സലാകപ്പാടെ ഒരു പരവേശം..... ഒരു വെപ്രാളം...ഒരു മണിപ്രവാളം. "വാസന്തി വരുമോ...?" കണ്ണടച്ചാല് മുന്നില് കളപ്പുരയിലെ തൂശനിലയില് മുഴുവന് പൊരിച്ചു കിടത്തിയ വാസന്തിയുടെ പൂര്ണ്ണകായ രൂപം മാത്രം...!! പര്വേഷ് സഹിയാഞ്ഞ് വാസൂട്ടന് തിട്ടൂരം പോയി. വിളിക്കുന്നത് സ്പോണ്സറധികാരിയല്ലേ..വാസൂട്ടന് പറന്നുവന്ന് അധികാരീമുറ്റത്ത് ലാന്ഡ്ചെയ്തു. അധികാരി കറുത്ത വക്കീല്കോട്ടണിഞ്ഞ് വാസൂനെ ലെവല്ക്രോസ്സാക്കി. (ന്ന് ച്ചാല് ക്രോസ്സ് ചെയ്ത് ലവലാക്കി.)
"ഡാ..വാസ്വോനേ വാസന്തി വരോ...?"
"വരും" ഗൂള് ഗൂഗ്ളായി വാസൂന്റെ ഉത്തരം
"ഒറപ്പായും...?"
“ഒറപ്പായും..പക്ഷേ..."
"ഊം..ന്താ ഒരു പക്ഷേ..?"
"ചെലവിന്റെ കാര്യം...." വാസു തലചൊറിഞ്ഞു
"ചെലവിന്റെ കാര്യം ങ്ങ് ബേജാറാവണ്ട..കാര്യെസ്സന് ചാത്തൂനോട് പറഞ്ഞ് എന്താ വേണ്ടേച്ചാല് വാങ്ങിക്കോ..."
പിശുക്കന്മാരുടെ മാര്പ്പാപ്പയായ അധികാരി പൊടുന്നനെ ഉദാരന്മാരുടെ അപ്പോസ്തലനായ മെറ്റാമോര്ഫിസം കണ്ട് കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യര് കണ്ണു മിഴിച്ചു.
ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര് ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് ഒടിവിദ്യ ഓടിച്ച് പഠിച്ച് ഷെര്ലക് ഹോംസുമാരും ഡോക്ടര് വാട്സന്മാരുമായി രൂപം മാറി. നാടകത്തിന്റെ റിഹേര്സല് തകര്ത്തുപൊടിച്ച് തവിടുപൊടിയായി നടക്കുന്ന അധികാരിയുടെ കളപ്പുരയുടെ ജനാല്ക്കലും തട്ടുംപുറത്തും ഒക്കെ ചാരക്കണ്ണുകള് ഫിറ്റ് ചെയ്ത് ഞങ്ങള് ഉറക്കമിളച്ച് കാവലിരുന്നു. എന്തേലും ഒരു ക്ലൂ കിട്ടിയാലോ...(ബിന്ലാദനെതപ്പിനടക്കുന്ന അമേരിക്കന് സൈന്യത്തിനു പോലും ഇത്രേം ടെന്ഷന് ഉണ്ടായിക്കാണാനിടയില്ല.)ഫലം...വാസന്തീനടനചരിതരഹസ്യം ചോര്ന്നൊലിച്ചില്ലെങ്കിലും, കൊക്കോകോളയുടെ നിര്മ്മാണരഹസ്യം പോലെ വാസൂട്ടന് എല്ലാക്കൊല്ലവും ബന്തോസ്താക്കി വെക്കാറുള്ള നാടകത്തിന്റെ കഥ തിരക്കഥ സംഭാഷണം വിത് ക്ലൈമാക്സ് നാട്ടിലാകെ പൊട്ടിയൊലിച്ച് പരന്ന് ദുര്ഗന്ധം വമിച്ചു. എന്നിട്ടും കുമരകംവാസന്തിയുടെ ഒരു മുടിയിഴ പോലും തപ്പിയെടുക്കാന് ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര് പതിനെട്ടടവും ശേഷം ഓതിരം കടകം വീണ്ടും മറഞ്ഞിട്ടും നടന്നില്ലെന്ന് ചുരുക്കാം ഈ കഥയുടെ ഒന്നാംഭാഗം. പതിവുപോലെ തട്ടാന് ഗോപാലു(ഓന് തന്നെ, മ്മളെ ഇരുപ്പൂ...) വാസന്തിയായി നടിച്ച് റിഹേഴ്സല് ഉഷഉഷാറായി നടക്കുന്നത് കാണാനുള്ള യോഗം മാത്രമേ ഞങ്ങള് നാട്ടുകാര്ക്കുണ്ടായുള്ളൂ....
അങ്ങനെ കുംഭം പത്തും തികഞ്ഞ് പെറ്റു...(കുംഭം പത്തിനല്ലോ ചക്കൊളം മൂര്ത്തിക്ക് തിരുവാറാട്ട്!) പകല്പൂരം കലാശം കൊട്ടി, രാപ്പൂരത്തിന് അമിട്ട് പൊട്ടി, കൂടെ അടിയും പൊട്ടി..(അടിയില്ലാണ്ട് എന്താറാട്ട്, എന്താഘോഷം!)കള്ളന് ചാത്തുട്ടിയുടെ തലപൊട്ടി, നൊട്ടന് കുഞ്ഞീഷ്ണന്റെ കാലും പൊട്ടി. പിന്നെ ചക്കൊളം മൂര്ത്തി ആചാരപ്രകാരം പുറത്തെഴുന്നള്ളി,പുറത്തെ അടികണ്ട് പേടിച്ച് വന്നേലും സ്പീഡില് തിരിച്ച് ശ്രീകോവിലില് കയറി വാതിലടച്ചു...അതോടെ പൂവെടിയും പൊട്ടി. അങ്ങിനെ ഇക്കൊല്ലത്തെ ആറാട്ട്, "ഇതി ആറാട്ടാഹാ..!" ..സ്വാഹാാ....! (മീന്സ് കട്ടേം പടോം മടക്കിക്കെട്ടി.)
അതോടെ സര്വ്വമാന കൊയിലാണ്ടിക്കാരും, കൂടെ അയലോക്കനാട്ടുകാരും വിത് കുഞ്ഞുകുട്ടിപരാധീനംസ് അധികാരീന്റെ കളപ്പുരയുടെ സൈഡിലെ ഉയര്ന്ന കണ്ടത്തില് ഉയര്ത്തിക്കെട്ടിയ സ്റ്റേജിന്റെ മുന്നിലേക്ക് കൂലമായി കുത്തിയൊഴുകിയെത്തി...പിന്നെ ക്ഷമ നശിച്ച് അക്ഷമന്മാരും അക്ഷമികളും അഷ്ടമികളുമായി മാറി സ്റ്റേജിനു മുന്നിലും അധികാരീന്റെ പറമ്പിലും അവിടെയും കൊള്ളാതെ ആറാട്ട് കണ്ടത്തിലും ഒക്കെ വാസന്തീ മന്ത്രം മര്മ്മരമാക്കി കാത്തുകെട്ടിയിരുന്നു. ഒടുക്കം ക്ഷമ നെല്ലിപ്പടിയില് നിന്ന് തലയും കുത്തി വീഴാന് നേരം, പുറത്ത് കുംഭ, നെഞ്ഞത്ത് വെടിക്കല, കഷണ്ടിക്ക് കീഴെ രോമം എന്നീ ലക്ഷണയുക്തനും, സിങ്കപ്പൂര് മല്മല്മുണ്ട് വിത് കസവു വേഷ്ടീ ധാരിയായി, കുഞ്ഞീഷ്ണ വൈദ്യോ സമേതനായി, അധികാരി എഴുന്നള്ളി വന്ന് തന്റെ ഭദ്രാസനം കളപ്പുരയുടെ വരാന്തയില് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ആനക്കസേരയില് അമര്ത്തി വെച്ചു. അതോടെ മൂന്നാം ബെല്ലും മുഴങ്ങി...സൈഡ് കര്ട്ടന്റെ പിറകില്നിന്ന് ഇടക്കിടെ പൊട്ടക്കുളത്തിലെ നീര്ക്കോലിയെന്നപോലെ തലനീട്ടി സ്വസാന്നിദ്ധ്യം അറിയിച്ചിരുന്ന കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് കര്ട്ടന് കയര് ആഞ്ഞുവലിച്ചു....ദേശപോഷിണീ വായനശാലയ്ക്കുവേണ്ടി കുഞ്ഞിരാമാധികാരിയാല് സ്പോണ്സര്ചെയ്യപ്പെട്ട് മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടന് സാക്ഷാല് തീയിട്ട് കരിച്ച നാടകം "മകനേ മാപ്പു തരൂ" വിന്റെ ഒന്നാം അങ്കക്കളരി ഇരുളില് മുങ്ങിക്കുളിച്ച്തോര്ത്തി സ്റ്റേജില് നിറഞ്ഞു പരന്നു.
"ഡാ വാസ്വോ...കത്തിക്കെടാ പാനൂസ്....ഇരുട്ടത്താഡാ വാസന്തീന്റെ കളി?.." ജനക്കൂട്ടം കോറസ് പാടാന് തുടങ്ങിയത് കേട്ട് പേടിച്ച് ഇരുട്ടത്ത് വെളിച്ചം കത്തി. കത്തിയ വെളിച്ചത്തില് സ്റ്റേജവന് ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷനായി പ്രത്യക്ഷനായി. ലോക്കപ്പിന്റെ നടുവില് വളഞ്ഞ് കൂനിയിരിക്കുന്ന ഒരു പേക്കോലം മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടനാണെന്ന് ഗവേഷണം നടത്തി കണ്ടുപിടിച്ച കാണീജനങ്ങള് തൊണ്ട പൊട്ടുമാറുച്ചത്തില് കൂക്കി വിളിച്ചു.
"വാസ്വോ..വാസന്തീനെ വിളീഡാ......ഓള് വരട്ടെ..എന്നിട്ട് മതി നാടഹം...." പൊട്ടിയതലയില് കെട്ടുംകെട്ടി കള്ളന് ചാത്തൂട്ടി സ്റ്റേജിനുമുന്നില് ഡിസ്കോശാന്തിയായി കാബറേ തുടങ്ങി. (ചാത്തൂട്ടിയുടെ ട്രൗസറിന് ഡിസ്കോശാന്തിയുടെ ട്രൗസറിനേക്കാള് കൃത്യം ഒരിഞ്ചു നീളക്കൂടുതല് ഉള്ളതിനാല് തല്ക്കാലം സംഭവസ്ഥലത്തു നിന്നും അനിഷ്ട സംഭവങ്ങളൊന്നും റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല)
പണ്ടത്തെ, കുളവും വേറേതോ ഒരു അവയവവും ഉള്പെട്ടിട്ടുള്ള ആ പഴേ പഴം ചൊല്ലു പോലെ " വാസ്വെത്ര കൂക്ക് കേട്ടതാ...? (ഹൂശ്.... എന്നിട്ടും ഈ പണിക്ക് പിന്നേം വരുന്നുണ്ടല്ലോ എന്റെ ചക്കൊളം മൂര്ത്തീ...)ഈ കേട്ട കൂക്കിനൊക്കെയുണ്ടോ മിസ്റ്റര് പിലാക്കണ്ടന്റെ അന്തരാത്മാവില് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സര്വകലാവല്ലഭന്റെ അസ്ഥിക്കൂടത്തെ ഗളഹസ്തം ചെയ്യാന് മാത്രമുള്ള ഒച്ച?..നെവര്! ദേര്ഫോര് വെള്ളരിനാടകത്തെ കൂവിത്തോല്പിക്കാന് ലോകത്ത് ഇനിയും കാണികള് വേറെ ജനിക്കണം എന്ന സ്റ്റേറ്റ്മെന്റോടെ നാടകം പൂര്വാധികം തീവ്രമായ മാനസിക സംഘര്ഷങ്ങളിലേക്ക് വളര്ന്നു പന്തലിക്കാന് തുടങ്ങി. ഒന്നാം അങ്കം പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് ലോക്കപ്പിലായി. ഇനി രണ്ടാം അങ്കം ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലാണ് മിന്നാന് പോണതെന്ന് മനസ്സിലായ കാണികള് കൂവലിന്റെ സ്വരസ്ഥാനം ഒരു രണ്ടുരണ്ടരക്കട്ടയ്ക്ക് താഴ്ത്തി പിടിച്ചു. വാസവനാടകങ്ങളുടെ രൂപഭാവഹാവാദികള് എഞ്ചുവടിപോലെ മന:പാഠമായ കാണികള്ക്ക്, ഫ്ലാഷ്ബാക്കാണെങ്കില് അതില് മിനിമം ഒരു പ്രണയമെങ്കിലും കാണുമെന്നും, പ്രണയമുണ്ടെങ്കില് അതില് മിനിമം ഒരു നായികയെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമെന്നും, ഈ നായിക ഇന്നത്തെ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില് വാസന്തിയല്ലാതെ വേറൊരു ഉരുപ്പടിയാവാന് യാതൊരു ന്യായവും ഇല്ലെന്നും ഗണിച്ചു കണ്ടുപിടിക്കാന് പാഴൂര്പടിപ്പുര വരെ പോവേണ്ടകാര്യമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? കയ്യാലപ്പുറത്ത് വെട്ടിയിട്ട കൂഴച്ചക്ക പോലെ ആനക്കസേരയില് മലര്ന്നടിച്ചു വീണുകിടന്നിരുന്ന അധികാരി നല്ലോരു സിന്ധിപ്പയ്യിന്റെ മണം പിടിച്ച മൂരിക്കുട്ടന് കണക്ക് പിടഞ്ഞെണീറ്റ് നിവര്ന്നിരുന്നു. ഒരു താരാട്ടിന്റെ ഈണത്തില് നിര്ത്താതെ ഉയര്ന്നിരുന്ന കൂവല് കേട്ട് രസം പിടിച്ച് മയങ്ങിയിരുന്ന വൈദ്യരും കൂക്ക് നിന്നതോടെ മൂടും തട്ടി എഴുനേറ്റു തന്റെ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളാകുന്ന ആന്റിന പതിനെട്ട് ഡിഗ്രി കിഴക്കോട്ട് തിരിച്ച്, സ്റ്റേജവര്കളുടെ ഫൂട്പ്രിന്റിനുള്ളില് ഫോക്കസ് ചെയ്തു വെച്ചു.സ്റ്റേജില് പ്രണയമനോജ്ഞമധുരമനോഹരമായ ഒരു രംഗപടത്തിന്റെ പാശ്ചാത്തലത്തില് ഡോ. പ്രതാപനായി പരകായപ്രവേശം നടത്തിയ വാസവന് അണിയറയിലേക്ക് നോക്കി, സ്റ്റേജിനു നടുവില് കുഞ്ഞിക്കാദറിന്റെ ചായപ്പീടികയിലെ ഉണ്ടംപൊരി കെട്ടിത്തൂക്കിയിട്ട പോലുള്ള മൈക്രൊഫോണ് എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സാധനത്തിനു നേര്ക്ക് ജിറാഫിനെപ്പോലെ കഴുത്തു നീട്ടി, പ്രണയപരോശം കൊണ്ട് വിയര്ത്തു വിളിച്ചു... "സരോജിനീ....!!"
പിന്നു വീണാല് വെടിപൊട്ടുന്ന നിശ്ശബ്ദതയില് കാണികളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് മാത്രം പാസിങ്ങ്ഔട് പരേഡിന് പൊറത്തോട്ട് മാര്ച്ച് ചെയ്യുന്ന പോലീസേമാന്മാരുടെ ബൂട്ട് നിലത്തു പതിയുന്ന താളത്തില് മുഴങ്ങി...അണിയറയില് നിന്നും അരങ്ങത്തെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിലേക്ക് നളന്റെ പോസ്റ്റ്മാന് ഡ്യൂട്ടി പണ്ടു ചെയ്തിരുന്ന അരയന്നം അന്നനടനടന്ന് വരുന്നപോലെ, അല്ലെങ്കില് ഫാഷന് ടീവീല് നട്ടപ്പാതിരയ്ക്കു കുറച്ചുമുന്നേയുള്ള കളികളില് തുണിയുടുത്ത് വരുന്ന കിടിലന് മങ്കാസ് പൂച്ചനടനടന്ന് വരുന്ന പോലെ, വന്നുനിന്ന മുഗ്ധസൗന്ദര്യത്തിന് മൂര്ത്തീഭാവനിറകുടസൗന്ദര്യാധാമത്തെ കണ്ട് ദൂരെ ശ്രീകോവിലിനുള്ളില് നിന്ന് സാക്ഷാല് ചക്കൊളത്തപ്പന് വരെ ഒന്നു മുന്നോട്ടാഞ്ഞു എന്ന് ശാന്തിക്കാരന് തിരുമേനി പിന്നീട് വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ("പീടീചാക്കോനീലലോഹികുഞ്ഞാലിക്കുട്ടീജോസഫായ...."എന്ന മന്ത്രം നൂറ്റൊന്നാവര്ത്തി കടുപ്പിച്ച് ചൊല്ലിയാണ് ഒരുവിധം മൂര്ത്തിയെ പീഠത്തില് പിടിച്ചിരുത്തിയതെന്ന് അദ്ദേഹം സ്വകാര്യമായി ചിലരോടൊക്കെ പറഞ്ഞതായും അറിയാന് കഴിഞ്ഞു - ചരിത്രകാരന്).സ്റ്റേജിനുമുകളില് വാസവനരികില് പ്രണയപരവശയായി വന്നു നില്ക്കുന്ന "ഉഡുരാജമുഖിയും മൃഗരാജകടിയും ഗജരാജവിരാജിത മന്ദഗതി" യുമായ പെണ്മണീരത്നം സത്യമോ മിഥ്യയോ മായയോ മായാവിയോ ഇനി വല്ല ഡാകിനിയോ എന്നൊന്നും തീര്ച്ചപ്പെടുത്താന് കഴിയാതെ കാണീജനങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പരേഡ് ഠപ്പേ ന്ന് നിന്നുപോയി. നല്ല ചീനിപ്പറങ്കിമുളക് അബദ്ധത്തില് കടിച്ചപോലെ മുന് നിരയിലിരിക്കുന്ന കല്യാണിയാദി കളവാണീ നാരീജനങ്ങള് മാത്രം ശൂ....ശൂ...എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി നിശ്ശബ്ദതയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ആശ്ചര്യ ചിഹ്നങ്ങള് വിക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു!
രംഗത്ത് നില്ക്കുന്നത് ഒറിജിനല് കുമരകം വാസന്തി തന്നെയാണോ അതോ ഒരു മെയിഡിന് കുന്നംകുളം മത്രമാണോ എന്നൊരു തര്ക്കം ആറാട്ട് കണ്ടത്തിന്റെ ബാല്ക്കണി സൈഡില് നിന്ന തര്ക്കിമാര് ഉന്നയിക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും "മിസ്സ് കുമരകത്തിനെ പച്ച ജീവനോടെ കണ്ടവര് നിങ്ങളിലാരുണ്ട്?" എന്ന മറുചോദ്യത്താല് അതിനെ അരിഞ്ഞിട്ടു, എതിര്ഭാഗം വര്ക്കിമാര്!ഇന്നേരമത്രയും ആനക്കസേരയുടെ കയ്യിലും അതും പോരാഞ്ഞ് കളപ്പുരയുടെ ഉമ്മറത്തൂണിലും മുറുകെപ്പിടിച്ച് "ഈ നാടകം തീരണവരെയെങ്കിലും കണ്ട്രോള് തരണേ എന്റെ ആഞ്ജനേയാ" എന്ന് കാമദേവപരോശനാവുകയായിരുന്നു കുഞ്ഞിരാമന് അധികാരി. അധികാരിയുടെ തിക്കുമുട്ടും വിയര്ത്തൊഴുകലും കണ്ട് ഒരു കിടിലന് കടുക്കക്കഷായത്തിനുള്ള ഉശിരന് കുറിപ്പടി കുഞ്ഞീഷ്ണന് വൈദ്യര് മനസ്സില് കുറിച്ചിടുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ വാസവനാടക ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഒരു നാടകം ഗില്ലറ്റിന്റെ കത്തി കൊണ്ട് താടിവടിക്കുന്ന പോലെ നല്ല സ്മൂത് സ്മൂത്തനായി നീങ്ങവേ....!
സൈഡ് കര്ട്ടന് മറഞ്ഞു നിന്ന് വാസന്തീലാസ്യനടനതാളം ക്ലോസപ്പില് കണ്ടു ഭ്രമിച്ച കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് "എന്റെചക്കുളത്തപ്പാ" എന്നു നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ച് മുകളിലേക്ക് നോക്കി. മുകളിലേക്കു നോക്കിയഭാസ്കരന് ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന, രക്തം മരവിപ്പിക്കുന്ന ആ കാഴ്ചകണ്ട് നെഞ്ചത്ത് വെച്ച കൈ കീഴൊട്ടെടുക്കാന് മറന്ന് മരവിച്ച് നിന്നു. സ്റ്റേജില് ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് കര്ട്ടന് കെട്ടിയ മുളവടി, കുത്തനെ നാട്ടിയ പ്രധാന കാലനവര്കളുമായുള്ള കെട്ടുബന്ധത്തിന് ഡൈവോഴ്സ് നോട്ടീസ് കൊടുത്ത്, കെട്ടഴിഞ്ഞു വീഴാന് പാകത്തില് തൂങ്ങിനില്ക്കുന്ന ദയനീയകാഴ്ചയാണ് മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങിയ ഭാസ്കരോനയനങ്ങള്ക്ക് വിഷയീഭവിച്ചത്. പിന്നാമ്പുറത്ത് പശ്ചാത്തലം തൂക്കിയ തുണിയെങ്ങാനും അഴിഞ്ഞുവീണാല് നാടകത്തിന്റെ നാണോം മാനോം കടല്കടക്കുമല്ലോ എന്റെ ദൈവങ്ങളേ എന്നുള്ള കരാള കഠോര ചിന്തയാല് ഭാസ്കരനിലെ എമര്ജന്സീ സര്വീസ് വിംഗ് കൂട്ടമണി മുഴക്കി സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. ചക്കുളം മൂര്ത്തിയെ മനസ്സില്ധ്യാനിച്ച്, വല്ലപ്പോഴും അന്തിമയങ്ങിയാല് അധികാരീന്റെ പറമ്പിലെതെങ്ങില് ഇളനീര്കക്കാന് കയറുന്ന പരിചയവും, സൈഡ്കര്ട്ടന്റെ മറവും മാത്രം ആയുധമാക്കി ഭാസ്കരഭട്ടന് മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി സ്റ്റേജിന്റെ ഹെഡ് ഒഫ് പോസ്റ്റില് തളപ്പുപോലുമില്ലാതെ വലിഞ്ഞു കയറി റെസ്ക്യൂ ഒപറേഷന് യുദ്ധകാലാടിസ്ഥനത്തില് ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു!
സൂക്ഷം ഈയൊരു ടേണിംഗ് പോയന്റില് വെച്ചാണ് ഭാസ്കരനു കീഴെ, അരങ്ങില്, വാസവനാടകത്തിന്റെ പ്രണയമധുരമനോഹരമായ ഒരു രംഗം ഇതള്വിരിഞ്ഞു പുഷ്പിക്കാന് തുടങ്ങിയത്. ഇടംകയ്യാല് നായികയെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ച്, ദൃഷ്ടികള് അവളുടെ മുഖത്തുറപ്പിച്ച്, ഒരു റഷ്യന് ബാലെ നര്ത്തകന്റെ വടിവില് സ്റ്റഡിയായി നിന്ന് വാസവന് ഡയലോഗ് കാച്ചി.
"പ്രിയേ, അങ്ങകലെ നീലാകാശത്തു നിന്നും നമ്മെ നോക്കിച്ചിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ നീ കാണുന്നില്ലേ..."
കിണ്ണന് ഡയലോഗിനോടൊപ്പം ആകാശത്തേക്കു ചൂണ്ടിയ നായകന്റെ വലംകൈയിലെ ചൂണ്ടാണി വിരല് കണിശം കണിശം പോയിന്റ് ചെയ്തത്, കള്ളുചെത്തുന്ന കുഞ്ഞാപ്പു തെങ്ങിന് മണ്ടേല് ബാലന്സ് ചെയ്ത് നില്ക്കുന്ന പോസില് രംഗവേദിയുടെ പ്രധാന കാലനവര്കളുടെ മോളില് അള്ളിപ്പിടിച്ചുനിന്ന് ഡൈവോഴ്സ് കേസ് ഒത്തുതീര്പ്പാക്കാന് പെടാപ്പാടുപെടുന്ന ഭാസ്കരനു നേര്ക്കാണ്!ഭാസ്കരന്റെ വിധിപ്പകര്പ്പവകാശ രേഖയില് ഇന്നത്തെ കുംഭം പത്ത് കരിപോലെ കറുത്ത ലിപികളാല് കുറിക്കപ്പെടണമെന്ന് ഒന്നാം നംബ്ര് അടിയാധാരം നേരത്തെ എഴുതിയ ദൈവം തമ്പുരാന് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നെങ്കില് പിന്നെ കീഴ്കോടതികളില് സിവിലായും ക്രിമിനലായും നാം മര്ത്ത്യന്മാര് കേസ് ഫയല് ചെയ്തിട്ട് കിം ഫലം? ആറാട്ട് പ്രമാണിച്ച് പൊക്കന് കണാരന് സ്പെഷ്യലായി വാറ്റിയെടുത്ത് മൊത്തമായും ചില്ലറയായും വിതരണം ചെയ്ത വാറ്റ് അറുപത്തൊമ്പതില് അസാരം അളവ് കൂടിപ്പോയ നവസാരം ഹേതുവായി, നാടകം സംഘാടിക്കുന്ന തിരക്കിനിടയിലും തെറ്റ്യേടത്ത് വിശാലത്തിന്റെ പറമ്പിന്നതിരിടുന്ന പൊട്ടക്കുളത്തിന് കരയില് അര്ജന്റായി രണ്ടുതവണ രണ്ടാംക്ലാസ്സില് പോകേണ്ട അടിയന്തിരാവശ്യം ഭാസ്കരന്കുട്ടിക്ക് നേരത്തെ വന്നു പെട്ടിരുന്നു. ഇതില് രണ്ടാം തവണ തിടുക്കത്തില് കാര്യം കഴിച്ച് ഓടിപ്പിടഞ്ഞു വരുന്നതിനിടയില് കുളക്കരയിലെ മാവിന് കൊമ്പില് കാര്യം കാണാന് തോരണം തൂക്കിയിരുന്ന അണ്ടര്വെയര് തിര്യെ യഥസ്ഥാനത്തെടുത്ത് ഫിറ്റ് ചെയ്യാന് ഭാസ്കരന് മറന്നുപോയിരുന്നു എന്ന നഗ്നവും, പച്ചയും, പരമാര്ത്ഥവുമായ സത്യം ഈ കൈ ചൂണ്ടപ്പെട്ട ഒരു നിര്ണ്ണായക നിമിഷം വരെ മുകളിലിരിക്കുന്ന ഭാസ്കരനോ, താഴെ ചൂണ്ടിനില്ക്കുന്ന വാസുവോ, വാസന്തിയാല് മെസ്മറൈസ് ചെയ്യപ്പെട്ട ഞങ്ങള് കാണികളോ, സാക്ഷാല് വാസന്തി തന്നെയുമോ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല!! (അല്ലെങ്കില് മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി ഭസ്കരന് പോസ്റ്റില് കയറാന് മിനക്കെടുമോ..? നിങ്ങള് പറ)
"പ്രാണനാഥാ..." എന്നു തുടങ്ങുന്ന മറുമൊഴി തിരിച്ചുവിടുന്നതിനു മുന്നോടിയായി, ചൂണ്ടിനില്ക്കുന്ന വാസുദേവാ ചൂണ്ടന്വിരലിനെ പിന്തുടര്ന്ന് ചിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണാന് കൊതിച്ച നായികയുടെ നളിനമനോഹരാക്ഷികള് രണ്ടും സ്റ്റേജിന്റെ വലത്തേ നീലാകാശത്ത് ഭാസ്കരന് തൂക്കിയിട്ട കരിഞ്ഞ ശുക്രനക്ഷത്രത്തില് സൂക്ഷം ചെന്നു ഫോക്കസ് ചെയ്തു നിന്നു...! പറയാന് വന്ന ഡയലോഗ് നായികയുടെ തൊണ്ടയില് പാണ്ടിലോറി സഡന് ബ്രേക്ക് ഇടുന്നപോലെ "പ്രാ.." എന്ന് ഡെഡ് സ്റ്റോപ്പായി. വെള്ളിനക്ഷത്രത്തിളക്കത്താല് തല്ക്ഷണം സ്ഥലകാലബോധം പോയ നായികാമണി "ഹൂശ്..ഹയ്യേ" എന്ന സുമാര് ഒരു ഏഴ്ഏഴരക്കട്ടയിലുള്ള അലര്ച്ചയോടെ നായകവാസവനെ തള്ളിമാറ്റി ഒറ്റയോട്ടത്തിന് അണിയറയില് കയറി വാതിലടച്ചുകളഞ്ഞു ..!
രാപകല് ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് തട്ടിക്കൂട്ടി, വെട്ടിത്തൈച്ച്, തുന്നിക്കൂട്ടിയെടുത്ത നാടകാന്തത്തില് മുന്കൂര് നോട്ടീസ് തരാതെ കടന്നുവന്ന തല്സമയ തിരക്കഥാമാറ്റം കണ്ട്, താന് അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നാടകനിലോ മെഗാസീര്യനിലോ എന്ന അട്ടര് കണ്ഫൂഷവിഭ്രമത്താല് വാസുക്കുട്ടന്, അരങ്ങില്, കൈചൂണ്ടിപ്പോസില് മൃതനായി വെറുങ്ങലിച്ചു നിന്നു; പൊടുന്നനെ, ചൂണ്ടിയിരിക്കുന്ന വലതുകൈ വിരലിലാണ് മറിമായമ്മയുടെ മര്മ്മം കിടക്കുന്നതെന്ന് വെളിപാടുണ്ടായ വാസൂട്ടന് തലയൊട്ടു ചരിച്ച്, നക്ഷത്രാവൃത സ്റ്റേജാകാശം ഒളികണ്ണാലൊന്നു പാളി നോക്കി. വാ..ഹ്! വാ..ഹ്! വാസൂട്ടന്റെ മുഖത്തെ വിപ്രലംഭ ശൃംഗാരരസം ഭീബല്സത്തിലേക്കും തുടര്ന്ന് രൗദ്രത്തിലേക്കും അനായാസം ഗിയര് മാറ്റിക്കയറുന്നത്, പതിറ്റാണ്ടു നീണ്ട വാസുനായകത്തിന്റെ അഭിനയസപര്യക്കിടയില് ആദ്യമായും അവസാനമായും ഞങ്ങള് കൊയിലാണ്ടിക്കാര് ഹര്ഷോന്മാദസഹര്ഷം കണ്ടു രോമാഞ്ചകുഞ്ചുകിതരായി!
“ഡാ ഭസ്കരാ....കഴ്വേര്ടെ മോനേ...നിന്റെ..!%$&**##$%&*...ഇറങ്ങെടാ താഴെ...!!”
രൗദ്രഭീമന്റെ സ്ക്രിപ്റ്റിലെഴുതാത്ത അലര്ച്ചകേട്ട് അഷ്ടദിക്പാലകന്മാരില് ഒരു മൂന്നാലെണ്ണമെങ്കിലും ഞെട്ടിവിറച്ചിരിക്കണം. ഏതായാലും ഭാസ്കരന് ഞെട്ടി എന്നതുറപ്പ്...ഹൈ പിച്ച് അലര്ച്ചയുടെ ഉച്ഛാടന ശക്തിയാല് ഭാസ്കരന്റെ കൈകളും രംഗവേദിയുടെ പ്രധാന കാലനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം തല്ക്ഷണം വിഛേദിക്കപ്പെടുകയും, തുടര്ന്ന് അങ്കക്കളരിയുടെ നടുത്തട്ടിലേക്ക് നടുവും തല്ലിവീണ ഭാസ്കരന്നു പിറകേ "ഡാ നില്ക്കെടാ, ഞാനുംവരുന്നു" എന്നുള്ള നിശ്ശബ്ദനിലവിളിയോടെ ഡൈവോഴ്സ് കേസ് ജയിച്ച ബാക്ക്കര്ട്ടനും ക്രാഷ്ലാന്ഡ് ചെയ്തതോടെ നാടകത്തിന്റെ രണ്ടാം അങ്കത്തിനു തിരശ്ശീല വീഴുകയും ചെയ്തു!
നായിക കണ്ടു ഭ്രമിച്ചു വിയര്ത്ത ഭാസ്കര നക്ഷത്രത്തിന്റെ തേജോപുഞ്ജങ്ങള് ദര്ശിച്ചു സായൂജ്യമടയാനുള്ള സൗഭാഗ്യം മുന്നിരയില് തറടിക്കറ്റില് നാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ചില ലലനാമണികള്ക്കുമുണ്ടായിരുന്നു. അതോടെ നക്ഷത്രസുവിശേഷം കര്ണ്ണാകര്ണ്ണികയാ കയറിയിറങ്ങി നടന്നും ഓടിയും സെക്കന്റുകള്ക്കകം ആറാട്ടുകണ്ടം മുഴുക്കെ പ്രദക്ഷിണം വെച്ചു. കൊയിലാണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാന സര്നേം വിതരണകമ്മറ്റിയുടെ ഏകാംഗ മെംബര് ആധാരമെഴുത്ത് ഗോവിന്ദന് നിന്ന നില്പ്പില് കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് ഒരു സ്ഥാനപ്പേര് ചാര്ത്തി നല്കുകയും ചെയ്തു. "നക്ഷത്രം തൂക്കിയ ഭാസ്കരന്"! (ഇതാണ് കാലക്രമേണ രൂപം മാറി കോയിമ്പറമ്പത്ത് ഭാസ്കരന് പിന്നീടറിയപ്പെട്ട "ക്രിസ്മസ് ഭാസ്കരന്" എന്നപേരായി മാറിയത് എന്നാണ് വിനീതനായ ഈ ചരിത്രകാരന്റെ പില്ക്കാല ഗവേഷണം തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത്!)
"അവിചാരിതമായി വന്നുപെട്ട സാങ്കേതിക തടസ്സം" ഹേതുവാക്കി നാടകത്തിന്റെ മൂന്നാം അങ്കം വെളിച്ചപ്പെടാന് വൈകിയതൊടെ കളപ്പുരയുടെ ഉമ്മറത്ത് അധികാരിയുടെ ഉള്ള കണ്ട്രോളും ആഞ്ജനേയ സഹായത്താല് അണ്കണ്ട്ട്രോളബിള് ആയി മാറി...
" വൈദ്യരേ മ്മക്കൊന്ന് ഓളെ പരിജയപ്പെട്ടാലോ...?“
"ആരെ..?"
"ഓളെ, വാസന്തീനെ!"
"പ്പൊത്തന്നെ വേണോ മേന്ന്നേ, കളികഴിഞ്ഞിട്ട് പോരേ.."?
"കളികഴിയാന് നിന്നാല് എന്റെ കഥ അതിനും മുന്നേ ഫുള്സ്റ്റോപ് ഇടുമെടാ ശപ്പന് വൈദ്യരേ" എന്നു വ്യംഗ്യത്തിലും "താന് വരണുണ്ടോ?" എന്ന് വാച്യത്തിലും മെസ്സേജ് പാസ്സ് ചെയ്യലും അധികാരി ആനക്കസേരവിട്ടുയര്ന്ന് നാടകക്കമ്പനിക്കാര് പച്ചകുത്താനിരിക്കുന്ന പച്ചമുറിയായി രൂപം മാറിയ കളപ്പുരയുടെ സ്റ്റോര്മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി തൃപ്പാദങ്ങള് ചലിപ്പിക്കലും ഒരുമിച്ചുകഴിഞ്ഞു! "കമോണ്, ഫൊളോ മീ", എന്നൊരു ഓര്ഡര് ആ പോക്കില് വായിച്ചെടുത്ത് വൈദ്യരും അധികാരീ പാദങ്ങള് പിന്തുടര്ന്നു. മൂന്നാമങ്കത്തിനുള്ള പോര്വിളി ഇതിനകം മുഴങ്ങിക്കഴിഞ്ഞതിനാല് അധികാരീവൈദ്യ തിരോധാനം ഒരു സെന്സേഷനല് ന്യൂസ് ആക്കാന് ഒരു പ്രാദേശിക മഞ്ഞപ്പത്രലേഖകന്റെ പേനത്തുമ്പിലും ഈ കൂടുമാറ്റവിദ്യ തല്ക്കാലം മഷിനോട്ടത്തില് തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല!
മൂന്നാമങ്കത്തിന് വെളിച്ചപ്പെടാന് അണിയറലക്ഷ്യമാക്കി ഗ്രീന്റൂം വിട്ടിറങ്ങിയ നായികാതിലകത്തെ ബലിഷ്ഠങ്ങളായ രണ്ടു കൈകള് തൂക്കിയെടുത്തു! അലറിക്കരയാനാഞ്ഞ അവളുടെ വായ മറ്റു രണ്ടുകരങ്ങളാല് സീല്ചെയ്യപ്പെട്ടു...ഒറ്റക്കുതിക്ക് നായികയേയും കൊണ്ട് കളപ്പുരയുടെ ഡൈനിംഗ് ഹാളില് കയറി കതകുകുറ്റിയിട്ടു, നിഷാദമനസ്കരായ കിരാത വില്ലന്മാര്! പിന്നീടവിടെ അരങ്ങേറിയത്, ഒരു രണ്ടുപതിറ്റാണ്ടുമുന്നെ, ജി. രാജശേഖരന്, ഐ.വി ശശിക്ക് വേണ്ടി എഴുതിയ ഒരുതിരക്കഥയില് സത്താറിന്റെയോ, ടി.ജി. രവിയുടെയോമുന്നില് അബദ്ധത്തിലെങ്ങാന് സീമയോ, ജയഭാരതിയോ വന്നുപെട്ടാല്പിന്നെ തിരക്കഥയില്ലാതെ തന്നെ അവിടെ നടക്കേണ്ട ചില അനുഷ്ഠാനകലകളാണ്!
കട്ടിലിനുചുറ്റും മരംചുറ്റിയോട്ടം പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്ന നായിക..,"ദാ തൊട്ടേ, ദാ പിടിച്ചേ" ന്നും പറഞ്ഞ് നായികയ്ക്കു പിന്നാലെ "പുലീ,പുലീ" കളിക്കുന്ന വില്ലന് നംബര് വണ്! "ദേ ഞാനിപ്പ വരാവേ" എന്ന ഭാവത്തില് വാതിലിനു നേര്ക്ക് കുതിക്കുന്ന നായിക...! "നില്ലിബളേ ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോയാപ്പോരെ" എന്നും പറഞ്ഞ് വാതിലിനു വിലങ്ങി കൈയ്യും കെട്ടിനില്ക്കുന്ന സഹവില്ലന് തലമുറിയന്!...ഒടുക്കം ഒറ്റചാട്ടത്തിന് ഓട്ടം പഠിക്കുന്ന നായികയുടെ സാരിത്തലപ്പില് അധികാര്യദ്യം പിടുത്തമിട്ടു. ഒറ്റചുറ്റലിന് ഒരുമീറ്റര് എന്ന കണക്കിന് നായിക അഞ്ച് പ്രാവശ്യം പമ്പരം കറക്കിയതോടെ അഞ്ച് മീറ്റര് തുണി ശോഭനാജോര്ജ്ജിനു പിറകേ നായികയുടെ ഡിഐസീന്ന് രാജിവെച്ച് അധികാരിയുടെ കോണ്ഗ്രസ്സില്ചേര്ന്നു! "ഒരു ബലാല്സംഗം വിജയകരമായി പൂര്ത്തീകരിക്കാനുള്ള സ്റ്റെപ് ബൈ സ്റ്റെപ് ഇന്സ്ട്രക്ഷന്സ്" എന്നൊരു പുസ്തകം തന്നെ എഴുതിയാലോ എന്നാലോചിക്കുന്ന കുഞ്ഞിരാമനുണ്ടോ അടുത്തതെന്ത് എന്നാലോചിച്ചു നില്ക്കേണ്ട കാര്യം? ("പ്രതാപചന്ദ്രനെയാണോ ബലാല്സംഗം പഠിപ്പിക്കുന്നെ?" നോണ്സെന്സ്!) അടുത്ത കുതിപ്പിന് വാസന്തനായികയുടെ ചെമ്പട്ട് റവുക്ക അഥവാ ചുവന്ന ബ്ലൗസിന്റെ മര്മ്മവേധിയായ ഭാഗം മാരീ ബിസ്കറ്റിന്റെ റാപ്പര് പൊളിക്കുന്ന ചേലില് കീറിപ്പറിഞ്ഞ് അധികാരിയുടെ കൈയിലിരുന്നു! പിന്നീടെവിടെയാണ് കയറിപ്പിടിച്ചതെന്ന് പിടിച്ച അധികാരിക്കോ, കണ്ടുനിന്ന വൈദ്യര്ക്കോ കൃത്യമായി ഓര്മ്മയില്ല...."ഹെന്റയ്യോ..." എന്ന് കളപ്പുരയുടെ തട്ട് തകര്ക്കുന്ന ഒരലര്ച്ചയാണ് പിന്നെ കേട്ടത്. അലര്ച്ചയുടെ ഉറവിടം വാസവനായികയുടെ മൃദുകളകണ്ഠം ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അധികാരീ വൈദ്യന്മാരുടെ കരാളകഠോര കണ്ഠങ്ങള് ഒരുമിച്ചായിരുന്നു നിറയൊഴിച്ചത്! തങ്ങളുടെ ബലാല്സംഗ പരീക്ഷണങ്ങളില് നാളിതുവരെ കേട്ട്കേള്വി പോലുമില്ലാത്ത ഒരു ഭീകരഭയങ്കര ദൃശ്യമായിരുന്നു അപ്പോള് അവരെ എതിരേറ്റത്! "രണ്ട് മലതമ്മില് ചേരും, പക്ഷേ നാല് വേറെന്തോ തമ്മില് ചേരില്ല" എന്ന പഴംചൊല്ലുണ്ടാക്കാന് വേണ്ടിമാത്രം, ദൈവം തമ്പുരാന് നാരീലലനാമണികളുടെ നെഞ്ഞത്ത് ഇരട്ടയ്ക്ക് ഫിറ്റ്ചെയ്തുകൊടുത്ത സ്പെയര്പാര്ട്ടില് നായികയുടെ ഒരെണ്ണം, അടിയോടെ, മൂടോടെ,വേരോടെ പറിഞ്ഞുവന്ന് ആക്രാന്താധികാരി കുഞ്ഞിരാമന്റെ വലം കൈയിലിരുന്നു വിറച്ചു. (ചങ്ങായി ഇതുവരെ 'ചിലപ്പതികാരം' വായിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് കളപ്പുരയ്ക്ക് തീ പിടിച്ചില്ല എന്നു മാത്രം!)
വലംകൈയില് കുചവുമായി,സ്റ്റാച്ച്യൂ ഒഫ് ലിബേര്ട്ടിയായി, വെറുങ്ങലിച്ചുനില്ക്കുന്ന സംഗമവീരകട്ടബൊമ്മനെ ഒറ്റമൂച്ചിന് തള്ളിമാറ്റി, സ്പെയര്പാര്ട്സ്പോയ നായിക വാതില് ലക്ഷ്യം വെച്ച് കുതിച്ചു. ധിക്കൃതശക്രപരാക്രമിയായ വൈദ്യരുണ്ടോ വിടുന്നു? ഓതിരം മറിഞ്ഞ് കടകം തിരിഞ്ഞമര്ന്ന വൈദ്യര് വാതിലുനോക്കി കുന്തിരിയെടുക്കുന്ന പെണ്മണിയുടെ കെട്ടഴിഞ്ഞു ചിതറിയ കാര്കൂന്തല് ഭാരത്തില് പിടുത്തമിട്ടു. ഹാ..എന്തതിശയം! "മുന്പേ ഗമിക്കുന്ന ഗോവു തന്റെ, പിന്പേ ഗമിക്കും ബഹു ഗോക്കളെല്ലാം" എന്ന കുഞ്ചന് കവിത ഈണത്തിലൊന്നു ചൊല്ലി, നായികാമണിയുടെ നിതംബചുംബിനിയായ പനംകുലത്തലമുടിയും, അധികാരിയുടെ കൈയിലിരിക്കുന്ന മറ്റേ സാധനത്തോട് ഐക്യദാര്ഡ്യം പ്രഖ്യപിക്കനെന്നോണം, നടികര്തിലകത്തിന്റെ തലയോട്ടിയോട് സലാം പറഞ്ഞ് വൈദ്യരുടെ കൂടെപോന്നു! സംഭവിച്ചതെന്ത്? സംഭവിക്കുന്നതെന്ത്?ഇനിസംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതെന്ത്?മുന്നില് കാണുന്നത് സത്യമോ മിഥ്യയോ അതോ കലാശക്കൊട്ടിന് അസ്ഥിവാരമിട്ട കുഞ്ഞ്യേക്കന് സ്പെഷ്യല് പൈനാപ്പിള് വിത് നെല്ല് വാറ്റിന്റെ അളവു തെറ്റിപ്പോയ മായിക വിഭ്രമമോ? പാതിയീര്ന്നുവെച്ച മരപ്പാളികള്ക്കിടയില് അണ്ഡകഠാഹം കൊണ്ടുവെച്ച് ആപ്പു വലിച്ചൂരിയ കുരങ്ങന് പണ്ടുനിന്നപോലെ നിശ്ചലനിശ്ചേഷ്ട ജഢങ്ങളായി, കുചമുടീധാരികന്മാരായി, നിലക്കൊള്ളുന്ന ഭൈമീകാമുകന്മാരെ, പുറത്തേക്ക് പറക്കുന്നതിനിടയില് ഹാന്റീകാപ്പ്ഡ് നായികാരത്നം അവസാനമായൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ കുമരകം വാസന്തിയുടെ ചന്ദ്രികാചര്ച്ചിതനീലകളേഭര മുഖം കണ്ട് അധികാരീവൈദ്യശിരോമണികള് നിന്ന നില്പ്പില് വടിവേല്മുരുകന്മാരായിപ്പോയി. കാരണം, ആഘോഷപൂര്വം തൂക്കിയെടുത്ത് അമ്മാനമാടിയ കുമരകം വാസന്തിയുടെ മൃദുലമനോഹരവദനകുസുമത്തിനുപകരം അവരെ പല്ലിളിച്ചു നോക്കിയത് സാക്ഷാല് ഇരുപ്പൂ ഗോപാലുവിന്റെ ചാന്തുപൊട്ടണിഞ്ഞ ശിഖണ്ഡീ മോന്തായമായിരുന്നു!!!!
(കുമരകം വാസന്തിയെ നേരിട്ടുപോയിട്ട് ഒന്നു സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും കണ്ട് സായൂജിക്കാന് ഇതുവരെ സൗഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പിലാക്കണ്ടവാസവദത്തന്, ആര്പ്പൂക്കര ഉണ്ണികൃഷ്ണപ്പണിക്കര് എന്ന വസ്ത്രാലങ്കാര വിദഗ്ധന് കം മേക്കപ് മാനെ ചാക്കിട്ട് പിടിച്ച്, കൃശശരീരിയായ ഗോപാലുവിന്റെ ഗാത്രഭാഗങ്ങളില് മുടികളും, മുഴകളും, തടിപ്പുകളും ഫിറ്റ് ചെയ്ത്, ഒരു തല്സമയ ലിംഗമാറ്റശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി, കുമരകം വാസന്തിയാക്കി തട്ടില്കയറ്റി നടനമാടിച്ച ഒരു മാസ്സീവ് കോണ്സ്പിരേഷന്റെ ദയനീയമായ ഓപെറേഷന് ക്ലൈമാക്സ് ആയിരുന്നു ഇക്കണ്ട ചാക്ക്യാര്കൂത്തൊക്കെ എന്ന നെല്ലും പുല്ലും വേര്തിരിഞ്ഞുകിട്ടാന് ഉണ്ണാമനധികാരിക്കും, മര്മ്മാണിവൈദ്യര്ക്കും പിന്നെയും കോഴി ഒരുപാടു കൂവേണ്ടിവന്നു!)
കയ്യില്കിട്ടിയ നല്ലജീവനുമായി കുതികുതിച്ച ഗോപാലു സ്ട്രേറ്റ് ഫോര്വേഡായി ഓടിക്കയറിയത് മുന്നില് തുറന്നുകിടന്ന അണിയറവാതില് വഴി നേരെ സ്റ്റേജിന്റെമോളിലേക്കയിരുന്നു. അരങ്ങത്ത് അപ്പോള് വികാരനിര്ഭരമായ ഒരുമൂന്നാമങ്കത്തിന്റെ കണ്ണീരണിഞ്ഞ മദ്ധ്യഭാഗത്തായിരുന്നു വാസവനാടകം. ക്ഷയരോഗിയായ നായികയുടെ അച്ഛന് (ക്ഷയരോഗം പിടിക്കാത്ത പിലാക്കണ്ടനാടകമോ?), മകള് ഒരന്യജാതിക്കരനുമായി സ്നേഹത്തിലാണെന്നറിഞ്ഞ് അരങ്ങില് ഹൃദയം പൊട്ടിവിളിച്ചു...
"എന്റെമോളേ...സരോജിനീ...."
കിറുകൃത്യം വിളിതീര്ന്നതും, പി.റ്റി ഉഷച്ചേച്ചി ഹണ്ഡ്രഡ് മീറ്റര് ഹര്ഡില്സിന്റെ ഫിനിഷിംഗ് പോയന്റില് എത്തിയപോലെ, നായികസരോജിനി അഥവാ കുമരകം വാസന്തി അഥവാ ഇരുപ്പൂ ഗോപാലന്, പാണ്ടിലോറിയിടിച്ച് ഹെഡ്ലൈറ്റും ബമ്പറും പോയ മാരുതിക്കാറിന്റെ പരുവത്തില് സ്റ്റേജിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തേക്ക് കുതിച്ചെത്തി സഡന്ബ്രേക്കിട്ടതും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞു! കെ.എസ്. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ തിരക്കഥയില് നിന്നും നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നപോലെ സ്റ്റേജില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടനായികയെക്കണ്ട്, 'ബലാല്സംഗരംഗം എപ്പക്കഴിഞ്ഞു?' എന്നകണ്ഫൂഷനില് കൂവാന്പോലും മറന്ന കാണീജനങ്ങള് അന്ധാളിച്ചുനിന്നു! രാമനെ കല്യാണമാലോചിക്കാന് പോയ രാവണന്റെ നേര്പെങ്ങള് ശൂര്പ്പണഖയ്ക്ക് പറ്റിയപോലെ, മൂക്കിനു പകരം മുടിയും, ദ്വയങ്ങളിലൊരു കുചനും പോയി അരങ്ങില് ദിഗ്വിഭ്രമിച്ചു നില്ക്കുന്ന വിചിത്ര ജന്തൂനെ ആദ്യം ഐഡന്റ്റിഫൈ ചെയ്ത് സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇഷ്യൂ ചെയ്തത്, പടിഞ്ഞാറേലെ ഭവാനിയമ്മയുടെ മടിയിലിരുന്ന് നാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെ നാലുവയസ്സുകാരന് ചെക്കനാണ്!! നിശ്ശബ്ദത കളിയാടിനിന്നിരുന്ന ആറാട്ട് കണ്ടത്തെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് ഭവാനീപുത്രന്റെ നിലവിളി അന്തരീക്ഷത്തില് മുഴങ്ങി...
"...അമ്മാ...ഒറ്റമുലച്ചി..."!!!!
Writer : MAGNIFIER
വെബ്സ്റ്റേഴ്സിന്റെ "ഡിക്ഷ്ണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സ്' നവിന് പോളിന്റെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങിക്കുമ്പോള് കണ്ണു കലങ്ങുകയോ ചുണ്ടു വിറയ്ക്കുകയോ ഒന്നും ചെയ്തിരുന്നില്ല. ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നല് കടന്നുപോയി അത് നിലച്ചതുപോലെ ഒരു തോന്നല് ..അത്രമാത്രമേ തോന്നിയിരുന്നുള്ളു.
നവീന്പോളിന്റെ പ്രണയം ശൂട്ടേന്ന് പൊട്ടി അവസാനിക്കുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. പുസ്തകപ്പുഴുവായിരുന്ന പാവം ചെറുക്കന് താനൊരു ബോറനാണെന്ന് നിരന്തരം രേഖപ്പെടുത്തി.. അവള്ക്കിഷ്ടമുള്ള കളറിലുള്ള കുപ്പായമണിഞ്ഞു,നിരന്തരം സമ്മാനങ്ങള് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു,അവധി ദിനങ്ങളില് കാണാതിരിക്കുമ്പോള് പട്ടിയെപ്പോലെയിരുന്നു മോങ്ങി.
അവസാന വര്ഷം പിരിയാന് നേരത്ത് അവന്റെ ചാച്ചന് അമേരിക്കയില് നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന "ഡിക്ഷണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സ്' എന്ന പുസ്തകം കൈയ്യില് തന്ന് പിന്നേയും പിന്നേയും മോങ്ങി.
'നീയില്ലാത്ത എന്റെ ജീവിതം വ്യര്ത്ഥമാണെന്ന്' പറഞ്ഞ് മൂക്കു ചീറ്റി.. ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ മുടിയും താടിയും നീട്ടി ,ബീഡി വലിച്ച്, റോഡുവക്കിലെ പെപ്പു വെള്ളം കുടിച്ച് അല്പമാത്രമായ ജീവന് നിലനിര്ത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ കൈവിരല് തുമ്പുകൊണ്ട് സ്പര്ശിക്കുക പോലുമില്ലെന്ന് കടുപ്പം പിടിച്ച മറ്റൊരു ശപഥവും ചെയ്തു.
പാവം പിടിച്ച ചെറുക്കന് മൂന്നു വര്ഷത്തിനുള്ളില് അമേരിക്കയിലെ ഫിലാഡല്ഫിയയിലേക്ക് പറന്ന് ഒരു ഡോക്ടറു പെണ്കുട്ടിയെ കെട്ടി മൂന്നു പിള്ളാരെയും ജനിപ്പിച്ചു സുഖമായി ജീവിച്ചു.
കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം അവനെ 'ഓര്ക്കൂട്ടില്' വെച്ചു കണ്ടപ്പോള് ഭയങ്കരമായ സന്തോഷം തോന്നി. നൂലുപോലെയിരുന്ന ചെറുക്കന് പെട്ടതലയനായതും,കുടവയറനായതുമായ ഫോട്ടോകള് ഒളിഞ്ഞിരുന്നുനോക്കി ചിരിച്ചു. സന്തോഷം സഹിക്കാന് വയ്യാതായപ്പോഴാണ് ഒരു സ്ക്രാപ്പിട്ടത്. അവനതിനെ നിഷ്കരുണം നിരാകരിച്ചു. അവന്റെ കയ്യില് നിന്നും നേരിട്ട ആദ്യത്തെ തിരസ്കാരം.... വീണ്ടും ഒന്നിട്ടു, വീണ്ടും വീണ്ടും തിരസ്കാരത്തോട് തിരസ്കാരം. അവനിപ്പോള് വിഷാദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളേയും,കുലകുലയായുള്ള പറന്ന മുടിയേയുംചെവിയില് കടുകു വറുക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള പെണ്കുട്ടികളേയും വെറുക്കുന്നുണ്ടാകും.
കമ്പ്യൂട്ടര് ഓഫ് ചെയ്ത് പൊടിപിടിച്ച കീബോര്ഡില് നോക്കിയപ്പോള് ശെടാാ.. ജീവിതം ആകപ്പാടെ മാറാല പിടിച്ചല്ലോ എന്നോര്ത്തു. നഖങ്ങള് മഞ്ഞ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു,തലയില് എണ്ണ തേച്ച് കുളിച്ചിട്ട് കാലങ്ങളായി കണ്ണാടി എടുത്തുകൊണ്ടു വന്ന് മുഖത്തെ മൊത്തത്തില് ഒന്നു പരിശോധിച്ചു. മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സിന്റെ വരകള് ചുണ്ടിനോടു ചേര്ന്നു വന്നു തുടങ്ങിയതിന്റെ ചെറിയ ലക്ഷണമുണ്ട്. കണ്തടത്തിനു ചുറ്റും ബ്ലാക്ക് സര്ക്കിള് ഉണ്ട്,കൈവിരലുകള് പരു പരുത്ത് ഞെരമ്പ് പൊന്തി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പത്താം ക്ലാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് ഈ കൈകളെക്കുറിച്ചല്ലെ അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിലെ വിവരം കെട്ട ചെറുക്കന് കവിതയെഴുതിയത്.
മുടികളെ തൊട്ടപ്പോള് പ്രീഡിഗ്രിയിലെ രാജേഷിനെ ഓര്മ്മ വന്നു. 'ആമസോണ് നദിയിലെ ഓളങ്ങള് എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗമണ്ടന് പ്രേമ ലേഖനത്തിന്റെ മണം.. അവന്റെ പോക്കറ്റില് നിന്ന് ബ്രൂട്ട്സ് സ്പ്രേയുടേയും പോണ്സ് പൗഡറിന്റേയും ഇടകലര്ന്ന മണം ഓരോ വരികളേയും പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. അവനെ അടിമുടി അവള് തിരസ്കരിച്ചു. അവന്റെ ആമസോണ് നദിയെ തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കി അവന്റെ ഡെസ്കിനു മുകളിലേക്കു വലിച്ചെറിഞ്ഞു എത്രമാത്രം അവനന്ന് യാചിച്ചു. 'പ്രണയമെന്ന മൂന്നക്ഷരം' എന്ന പേരില് കോളേജ് മാഗസിനില് അവന് അവളെക്കുറിച്ച് കവിത അടിച്ചു വിട്ടു (നിര്ഭാഗ്യവശാല് കുറച്ചെങ്കിലും കവിത്വമുള്ളവരേ അവളെ പ്രേമിച്ചിട്ടുള്ളു. ഒരായിരം പ്രാവശ്യം അവളുടെ പേരിനെ അവര് കുത്തികൊന്നു
ഇന്ന് ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അവരൊടൊക്കെ മനസ്താപം തോന്നുന്നു. പൊട്ടിപൊട്ടിക്കരയണമെന്നു തോന്നുന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഇനി മോങ്ങിയിട്ടു കാര്യമില്ല. എങ്ങി നെ കരയാതിരിക്കും മുപ്പത്തിയഞ്ചു കഴിഞ്ഞ ഒരു കോളേജു ടീച്ചര്,രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മ,മുരടനായ ഭര്ത്താവ് ..ഇവര്ക്കൊക്കെ ഇടയില് പെട്ട് വയസ്സന് പേരപോലെ തോലുരിഞ്ഞ്,ഒരു തുള്ളി സ്നേഹത്തിനായ് ദാഹിച്ച് ,അവസാനം മരിച്ച് തീവെച്ച് കുറച്ച് ചാരമായിപോകും. ഭീകരം...അതി ഭീകരമെന്നു പറയണം.
കുട്ടികള് അപ്പുറത്തെ മുറിയില് കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട്. അനില് ഇന്നും വീട്ടില് വരാന് വെകും. അയാള് പെണ്ണുപിടിയനോ കള്ളുകുടിയനോ ഒന്നുമല്ല എങ്കിലും മൊത്തത്തില് ഒരു മുഷിഞ്ഞ സ്വഭാവമാണ്. കോലിട്ടു തോണ്ടി നോക്കണം സ്നേഹമുണ്ടോയെന്നറിയാന്. മിക്കവാറും സമയം ബിസിനസ്സിനെ പറ്റിയോര്ത്ത് മൂഡോഫ് ആണ്. ആവശ്യത്തിനു പണമുണ്ട്. 'ചാവുമ്പോ ഇതൊക്കെ കെട്ടിപ്പെറുക്കോ" അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. കുട്ടികള് മിടുക്കരാണ്. എല്ലാ വിഷയത്തിലും ഫസ്റ്റാണ്. അച്ഛന്റെ ബുദ്ധിയാണ് അമ്മയെപ്പോലെ 'ലവ് ഇന് ദ ടൈം ഓഫ് കോളറയും' 'എന്. എസ് മാധവന്റെ കഥകളും ' ഒന്നും വായിച്ച് സമയം മെനക്കെടുത്തിയില്ല. 'എ പെര്ഫെക്ട് ഫാമിലി' എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാല് ഇതാണ്. അതിനിടയിലാണ് 'ഡിക്ഷണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സും, ഒര്ക്കൂട്ടും,സ്ക്രാപ്പും ഒക്കെ ഇടയില് കയറി എടങ്ങേറാക്കിയത്.
നവീന് പോളിനു സ്ക്രാപ്പയച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കില് ,അവന് സമ്മാനിച്ച പുസ്തകം പൂര്വ്വകാല സ്മരണയോടെ മറിച്ചു നോക്കിയില്ലായിരുന്നെങ്കില് അവള്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു മുടിഞ്ഞ ചിന്ത ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അവളെ തല്ലണം എന്തിനവള് ഫിലാഡല്ഫിയയില് കിടക്കുന്ന ചെറുക്കന് സ്ക്രാപ്പയച്ചു? എന്തിനവള് സായിപ്പുമാരും മദാമമ്മാരും ജിവിതം.പ്രണയം എന്നിങ്ങനെ ലോകത്തിലെ സകല കുണ്ടാമണ്ടികളെക്കുറിച്ചും കുത്തിക്കുറിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകമെടുത്ത് മറിച്ചുനോക്കി?
പുസ്തകപ്പുഴുക്കളും, ആദര്ശ ധീരന്മാരും നേതാക്കളുമായിരുന്ന ചെറുക്കന്മ്മാര് ഇടക്കിടെ ഒരു മഹത് വചനമെടുത്ത് വിശിയെറിഞ്ഞ് പെണ്കുട്ടികളെ പുളകം കൊള്ളിച്ചിരുന്ന പുസ്തകമാണ് അവള് അബദ്ധവശാലെടുത്ത് വായിച്ച് 'കല്ല്യാണത്തിലൂടെ അപ്പാടെ മരിക്കുന്ന പ്രണയത്തെ' പ്പറ്റിയുള്ള തലതെറിച്ച ചിന്ത മനസ്സിലേക്ക് വലിച്ചുകേറ്റിയത്.
കഷ്ടകാല സമയമാണ്... കണ്ടകശനിയാണ് കൊണ്ടേ പോകുന്ന സമയമാണ് .ഇനിയിപ്പോള് പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം. ഒരു പാവം പിടിച്ച ഹൃദയത്തെ ഇങ്ങനെ പൂക്കാതെയും തളിര്ക്കാതെയും ദുഃഖിപ്പിച്ച് ഇരുത്തിക്കൂടാ..
പിറ്റേ ദിവസം കാലത്ത് അഞ്ചിന് പതിവുപോലെ എഴുന്നേറ്റ് കുട്ടികളെ സ്കൂളിലേക്ക് ഒരു വിധം ഒരുക്കി അയച്ച് ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു. ബസ്സ് വരാന് പതിനഞ്ചു മിനുട്ടുകൂടിയുണ്ട്. മൂന്നു നാലു ഇഡലി വാരിവിഴുങ്ങി. പിന്നെയുള്ള സമയം മേയ്ക്കപ്പിനായ് മാറ്റിവെച്ചു. മുടി നന്നായ് ഒതുക്കികെട്ടി.,കണ്ണിനുമുകളിലൂടെ ഒരു വരവരച്ചു,പൊട്ടു തൊട്ട് ചുണ്ടില് ചെറുതായൊന്നു തേയ്ച്ചു. കണ്ണാടിയില് മുഖം നോക്കി. പണ്ടത്തെ അത്രയില്ലെങ്കിലും കാണാന് മോശം ഒന്നും ഇല്ല. ദുഃഖിതയായുള്ള നായികയുടെ ലുക്ക് തേയ്ച്ചാലും കുളിച്ചാലും പോകില്ല, പക്ഷെ ആ ദു:ഖത്തെയാണ് നവീന് പോള് മോഹിച്ചു മോഹിച്ചു പരവശനായത്.
സ്റ്റാഫ് റൂമില് പതിവുപോലെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നെന്താ വല്ല കല്ല്യാണത്തിനും പോകുന്നുണ്ടോയെന്ന് മിക്കവരും ചോദിച്ചു. ജോണ് സാറും,വിജയകുമാറും പതിവുപോലെ ഒരു വളിച്ച തമാശ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.
കുറച്ചുനേരം പുറത്തു നടന്ന് ശുദ്ധവായു ശ്വസിക്കാമെന്നുകരുതി വേഗം പുറത്തിറങ്ങി.പുറത്ത് മടക്കുകളില്ലാത്ത ഭൂമിയെക്കണ്ടപ്പോള് കുറച്ച് ആശ്വാസം തോന്നി.
വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോള് അവള് വളരെ ഏകാകിയാകും.വലിയൊരു ഹാളില് ആരുമില്ലാതെ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്ന പ്രതീതി.പടവുകളില് ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചാര പ്രാവുകള് മനസ്സില് നിശബ്ദതയുടെ തുരുത്തുകള് പണിയും. പതിവുപോലെ കുട്ടികള് ടീച്ചറോടു ചിരിക്കുമ്പോള് അവരുടെ മുഖങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാതെ, വിഭ്രാന്തി വന്ന് അവളുടെ ബുദ്ധിയെ പരിഭ്രമിപ്പിക്കും.
സ്റ്റാഫ് റൂമിനപ്പുറത്ത് വിശാലമായ പറമ്പുണ്ട്. ചെറിയൊരു സിമന്റു ബ്ലോക്കുകൊണ്ടാണ് അതിനെ വേര്തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആകാശത്ത് മിക്കപ്പോഴും വട്ടം വീശുന്ന പരുന്തുകളെകാണാം. കരിഞ്ഞും വാടിയും നില്ക്കുന്ന പുല്ലുകളില് പുള്ളിക്കുത്തുകളുള്ള പശുക്കള് മേഞ്ഞു നടക്കുന്നതുകാണാം.
അവള് ശ്വാസത്തെ ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത് മൂക്കിലൂടെ ഊതിവിട്ടു. പ്രാണായാമത്തിലൂടെ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചു. ഹൃദയത്തെ പൂക്കാതെയും തളിര്ക്കാതെയും ദുഃഖിതയാക്കി ഇരുത്തിക്കൂടാ..
പറമ്പിന്റെ ഇടത്തേ അറ്റത്തായ് വലിയൊരു പ്ലാവുണ്ട് അവിടെയാണ് പ്രണയിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ഇടത്താവളം.അവിടെയിരുന്നവര് മതിയാവോളം വര്ത്തമാനം പറയും. ഇന്നവിടെ ആരും ഇല്ല. പകരം മലയാളം ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റിലെ പുതിയ സാര് അവിടെ നിന്ന് സിഗരറ്റു വലിക്കുന്നുണ്ട്. കുറച്ചു നാളായി അയാള് അവിടേക്ക് സ്ഥലം മാറി വന്നിട്ട്, അന്തര്മുഖനാണ് വിവാഹിതനല്ല എന്നാണ് പറഞ്ഞുകേട്ടത് . ഏകാകിയായ പുരുഷനെ കണ്ടപ്പോള് അവള്ക്കു പാവം തോന്നി. സാധാരണ അടുപ്പു കല്ലുകൂട്ടിയതുപോലെ കുറച്ചുപേര് നിന്ന് പുകയൂതുകയും വളിപ്പു പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുക.
അയാള് ഒരു മൂടല് മഞ്ഞുപോലെ വിഷാദച്ഛായയില് അവള്ക്കുമുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഒന്നു മൃദുവായി ചിരിച്ചിരുന്നിരിക്കണം.
കവിയായിരിക്കുമോ? പൊടുന്നനെ കവികളെ അവള് അഗാധമായ് സ്നേഹിച്ചു.
മരങ്ങള്,പൂക്കള്,ആകാശം എന്നിവയെപ്പറ്റി കുത്തിക്കുറിക്കുവാന് മുരടന്മാര്ക്കുപറ്റില്ല. ഒരു പെണ്ണിനെ അടിമുടി തളിര്പ്പിക്കാന് ഒരു കവിക്കേ കഴിയൂ.
പിന്നീട് പല സ്ഥലത്ത് വെച്ചും അവള് അയാളെ കണ്ടു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു ദീര്ഘരേഖ ഹൃദയത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഹൃദയം ചില്,ചില് എന്ന് മിടിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഞെരമ്പുകളിലൂടെ ചോര കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ഹൃദയത്തിന്റെ തുടിപ്പുകള് തിരിച്ചറിയാനാവുന്നുണ്ട്.
തെറ്റാണോ? വിവാഹിത രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മ. അതിനവള് എന്തു ചെയ്തു പ്രവര്ത്തന രഹിതമായ ഒരു പാവം ഹൃദയത്തെ ഒന്നു പ്രവര്ത്തിക്കാന് ശ്രമിച്ചു,
ഹ..ഹാാ യെന്നവള് ചിരിച്ചു. സിനിമാ നടിയെപ്പോലെ തലമുടി പിന്നിലേക്കൊന്നു വാരിയെറിഞ്ഞു. വെകീട്ട് വീട്ടില് വന്നപ്പോള് അവള് ഗംഭീരമായൊരു മൂളിപ്പാട്ടു പാടി. ഒരൊറ്റമണിക്കൂര് നിന്നങ്ങു കുളിച്ചു. കുട്ടികളെ വഴക്കു പറഞ്ഞില്ല. തറതുടക്കാന് വന്ന പെണ്ണിന് കുറച്ചു നാരങ്ങാവെള്ളം കൊടുത്ത് ഫാനിനു കീഴെ കുറച്ചുനേരം ഇരുത്തി. സ്നേഹം,കാരുണ്യം, ദയ എന്നിവ കുറച്ചുകൂടി കോശങ്ങളില് പടരുകയാണ്.
രാത്രി അനില് വന്നു. ബിസിനസ്സിന്റെ കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിയോര്ത്ത് ഇനി തലപുകയ്ക്കരുതെന്ന് അയാളെ അവള് സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു തലയില് ചെറുതായി മാന്തിക്കൊടുത്ത് ചൂടുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന തലയെ തണുപ്പിച്ചു. ചുക്കുവെള്ളം കുടിച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്ക് അയാള് വഴുതിവീഴുന്നതും നോക്കി അവളിരുന്നു.
ആദ്യരാത്രിയില് നവീന്പോളിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോള് അയാളുടെ രക്തം തിളച്ചില്ല. വിശാലഹൃദയനായിട്ടല്ല അതൊക്കെ സില്ലി കാര്യങ്ങള് എന്നേ അയാള് കരുതിയുള്ളു. ഭയങ്കരമായ ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു അവള്ക്ക് . 'ഡോക്ടറോടു ചോദിക്കുകയിലെ ' ഭര്ത്താവിനെപ്പോലെ ചെപ്പക്കുറ്റിക്കടിച്ച് ഇടക്കിടെ കുത്തിയും മാന്തിയും നോക്കി,വെള്ളമടിച്ചു വന്ന് പീഡിപ്പിച്ച് പീഡീപ്പിച്ച് അവളെ കൊന്നെങ്കിലോ എന്നുകരുതി മടിച്ചു മടിച്ചാണ് പറഞ്ഞത്.
പിന്നീട് തണുത്തുറഞ്ഞ അയാളുടെ സ്നേഹം കണ്ടപ്പോള് എന്തുകൊണ്ട് അയാള്ക്ക് തന്നെ അത്രയ്ക്കങ്ങു സ്നേഹിച്ചുകൂടാ എന്നു തോന്നി. നവീന് പോളിനെ വഴിയില് വെച്ചെങ്ങാന് കണ്ടാല് തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കി അരിഞ്ഞ് സൂപ്പാക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് അവളുടെ ഹൃദയം തേന്മാവിനെപ്പോലെ പൂത്തുലഞ്ഞിരുന്നേനെ. അല്ലെങ്കില് അവളുടെ ഹൃദയത്തെ തൊടുന്ന എന്തെങ്കിലും അയാള്ക്കു പറഞ്ഞുകൂടെ.
അവള് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി.അലസമായ് വരുന്ന കാറ്റിനെ തൊട്ടു. ഇലകള് തിളങ്ങുന്നതും പൂക്കള് അനങ്ങുന്നതും നോക്കി നിന്നു.
മലയാളം സാര് മിക്ക ദിവസവും പ്ലാവിനടിയില് നിന്ന് സിഗരറ്റു വലിച്ചു. അയാള് അരികിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോഴൊക്കെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാല് നക്ഷത്രം കടന്നുപോയി.
'ടീച്ചറുടെ നാടെവിടെയാണ്'?
ഒരിക്കല് അയാള് ചോദിച്ചു.
അവള് നാടിനെപ്പറ്റിയും,വീടിനെപ്പറ്റിയും, അനിലിനെപ്പറ്റിയും,കുട്ടികളെപ്പറ്റിയു ം പറഞ്ഞു. അയാള് കുറച്ചേ പറഞ്ഞുള്ളു പക്ഷെ പറഞ്ഞതൊക്കെയും ആകര്ഷകവും മാന്യവുമായിരുന്നു.
പിന്നീട് പല പ്രാവശ്യവും അവര് സംസാരിച്ചു. സാഹിത്യവും രാഷ്ട്രീയവും കാരുണ്യവുമൊക്കെ ഇടകലര്ന്നു വന്നു.അവള് പറയുന്നതൊക്കെ അയാള് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. തന്റെ സംസാരം അയാളുടെ ചുളിഞ്ഞ ജീവിതത്തെ കുറച്ച് നിവര്ത്തിയെങ്കില് എന്നവള് ചിന്തിച്ചു. ചിലപ്പോള് കടുകുമണിപോലെ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് അവള് അയാളെ ചിരിപ്പിച്ചു.
ഒരിക്കള് അയാള് പറഞ്ഞു.
'നോക്കൂ ടീച്ചറേ എന്റെ ജീവിതം ഒരു ചെറിയ വൃത്തം പോലെയാണ് ഒരു കുത്തില് നിന്നും തുടങ്ങി ഒരു കുത്തില് അവസാനിച്ചു.'
അവള് കൂടുതലായൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. ദുഃഖിതരെ കൂടുതല് ദുഃഖിപ്പിക്കരുത് പ്രത്യേകിച്ചും അയാളെ
ഇതിനിടയില് അവളുടെ ഹൃദയം നന്നായ് മിടിക്കുകയും, സന്തോഷിക്കുകയും ഊഞ്ഞാലാടുകയും ചെയ്തു. അവള്ക്ക് അത്രയ്ക്കേ വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളു,ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നുള്ള ചെറിയൊരു തെളിവെടുപ്പ്. ചെറിയ ഒരു അനക്കം......
കോളേജടച്ചു. അവള്ക്ക് മലയാളം സാറിനോട് യാത്ര പറയാനായില്ല.മുടിഞ്ഞ തിരക്കായിരുന്നു അന്ന്. വെക്കേഷന് മുഴുവന് ഹൃദയം ഒരു നല്ല വര്ത്തമാനം കേള്ക്കാന് കാത്തിരുന്നു. മഴയും വെയിലും ഇടകലര്ന്ന് സമയം വേഗം പാഞ്ഞുപോയി. കോളേജു തുറന്ന ജൂണില് ചാറ്റല് മഴത്ത് അവള് അയാളെക്കാണാന് ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റിലേക്ക് നടന്നു. ശിവന് സാര് മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
'സാറിവിടെ നിന്നും മാറ്റമായ് പോയല്ലോ ടീച്ചറേ..വല്ല പൊസ്തകോം കൊടുക്കാനുണ്ടോ. ഞാന് ഇടക്ക് പാര്ട്ടി മീറ്റിങ്ങില് വെച്ചു കാണും.'
ശിവന് സാര് ചോദിച്ചു.
അവള് സതംഭിച്ചില്ല. കണ്ണു നീരും വന്നില്ല. അവളുടെ ഹൃദയത്തെ അവള് തൊട്ടുനോക്കി,അതവിടെത്തന്നെയുണ്ട് ചടേം പടേന്ന് മിടിക്കുന്നുണ്ട്. അവള് കൈകൊണ്ട് അതിനെ തലോടി.
'ഒരു പുസ്തകം കൊടുക്കാനുണ്ട് ഞാന് നാളെ കൊണ്ടുവരാം.'
അവള് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് ഡിക്ഷ്ണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സ്
എന്ന പുസ്തകം അവള് കൊണ്ടുവന്ന് ശിവന് സാറിനുകൊടുത്തു.
അതിന്റെ അവസാനപേജില് അവള് ഇങ്ങനെ എഴുതി.
'ഒരിക്കല് എന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചിരുന്നു,ഇപ്പോഴത് വീണ്ടും മിടിക്കുന്നുണ്ട്.ഒരിക്കല് ഞാന് ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ആ സ്നേഹം മുഴുവന് ഈ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം മിടിക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും ഹൃദയത്തിനുകൊടുക്കൂ ആ ഹൃദയം ജീവിക്കട്ടെ'
അവള് ലീവെഴുതിക്കൊടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.ചെറുതായ് മഴ ചാറുന്നുണ്ട് അവള് കുടയെപ്പറ്റിത്തന്നെ മറന്നു. ഹൃദയം ചടപടേന്ന് മിടിക്കുന്നുണ്ട്. അവള്ക്ക് ഹൃദയത്തെപ്പറ്റിയോര്ത്തപ്പോള് ചിരിവന്നു.
വയസ്സന് പേരപോലെ തോലുരിഞ്ഞ്,ഒരു തുള്ളി സാന്ത്വനം കിട്ടാതെ മുരടിച്ച്,മരിച്ച്,തീവെച്ച് ചാരമായിപ്പോകുന്ന ഹൃദയമല്ല ... മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് സന്തോഷത്തോടെ ഊഞ്ഞാലാടി പൊട്ടിപൊട്ടി ചിരിച്ച ഒരു പാവം ഹൃദയം..അവള്ക്കത് സ്വന്തം ഹൃദയമാണോയെന്നുതന്നെ സംശയം തോന്നി!
Writer : സിജി
നവീന്പോളിന്റെ പ്രണയം ശൂട്ടേന്ന് പൊട്ടി അവസാനിക്കുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. പുസ്തകപ്പുഴുവായിരുന്ന പാവം ചെറുക്കന് താനൊരു ബോറനാണെന്ന് നിരന്തരം രേഖപ്പെടുത്തി.. അവള്ക്കിഷ്ടമുള്ള കളറിലുള്ള കുപ്പായമണിഞ്ഞു,നിരന്തരം സമ്മാനങ്ങള് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു,അവധി ദിനങ്ങളില് കാണാതിരിക്കുമ്പോള് പട്ടിയെപ്പോലെയിരുന്നു മോങ്ങി.
അവസാന വര്ഷം പിരിയാന് നേരത്ത് അവന്റെ ചാച്ചന് അമേരിക്കയില് നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന "ഡിക്ഷണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സ്' എന്ന പുസ്തകം കൈയ്യില് തന്ന് പിന്നേയും പിന്നേയും മോങ്ങി.
'നീയില്ലാത്ത എന്റെ ജീവിതം വ്യര്ത്ഥമാണെന്ന്' പറഞ്ഞ് മൂക്കു ചീറ്റി.. ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ മുടിയും താടിയും നീട്ടി ,ബീഡി വലിച്ച്, റോഡുവക്കിലെ പെപ്പു വെള്ളം കുടിച്ച് അല്പമാത്രമായ ജീവന് നിലനിര്ത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ കൈവിരല് തുമ്പുകൊണ്ട് സ്പര്ശിക്കുക പോലുമില്ലെന്ന് കടുപ്പം പിടിച്ച മറ്റൊരു ശപഥവും ചെയ്തു.
പാവം പിടിച്ച ചെറുക്കന് മൂന്നു വര്ഷത്തിനുള്ളില് അമേരിക്കയിലെ ഫിലാഡല്ഫിയയിലേക്ക് പറന്ന് ഒരു ഡോക്ടറു പെണ്കുട്ടിയെ കെട്ടി മൂന്നു പിള്ളാരെയും ജനിപ്പിച്ചു സുഖമായി ജീവിച്ചു.
കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം അവനെ 'ഓര്ക്കൂട്ടില്' വെച്ചു കണ്ടപ്പോള് ഭയങ്കരമായ സന്തോഷം തോന്നി. നൂലുപോലെയിരുന്ന ചെറുക്കന് പെട്ടതലയനായതും,കുടവയറനായതുമായ ഫോട്ടോകള് ഒളിഞ്ഞിരുന്നുനോക്കി ചിരിച്ചു. സന്തോഷം സഹിക്കാന് വയ്യാതായപ്പോഴാണ് ഒരു സ്ക്രാപ്പിട്ടത്. അവനതിനെ നിഷ്കരുണം നിരാകരിച്ചു. അവന്റെ കയ്യില് നിന്നും നേരിട്ട ആദ്യത്തെ തിരസ്കാരം.... വീണ്ടും ഒന്നിട്ടു, വീണ്ടും വീണ്ടും തിരസ്കാരത്തോട് തിരസ്കാരം. അവനിപ്പോള് വിഷാദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളേയും,കുലകുലയായുള്ള പറന്ന മുടിയേയുംചെവിയില് കടുകു വറുക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള പെണ്കുട്ടികളേയും വെറുക്കുന്നുണ്ടാകും.
കമ്പ്യൂട്ടര് ഓഫ് ചെയ്ത് പൊടിപിടിച്ച കീബോര്ഡില് നോക്കിയപ്പോള് ശെടാാ.. ജീവിതം ആകപ്പാടെ മാറാല പിടിച്ചല്ലോ എന്നോര്ത്തു. നഖങ്ങള് മഞ്ഞ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു,തലയില് എണ്ണ തേച്ച് കുളിച്ചിട്ട് കാലങ്ങളായി കണ്ണാടി എടുത്തുകൊണ്ടു വന്ന് മുഖത്തെ മൊത്തത്തില് ഒന്നു പരിശോധിച്ചു. മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സിന്റെ വരകള് ചുണ്ടിനോടു ചേര്ന്നു വന്നു തുടങ്ങിയതിന്റെ ചെറിയ ലക്ഷണമുണ്ട്. കണ്തടത്തിനു ചുറ്റും ബ്ലാക്ക് സര്ക്കിള് ഉണ്ട്,കൈവിരലുകള് പരു പരുത്ത് ഞെരമ്പ് പൊന്തി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പത്താം ക്ലാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് ഈ കൈകളെക്കുറിച്ചല്ലെ അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിലെ വിവരം കെട്ട ചെറുക്കന് കവിതയെഴുതിയത്.
മുടികളെ തൊട്ടപ്പോള് പ്രീഡിഗ്രിയിലെ രാജേഷിനെ ഓര്മ്മ വന്നു. 'ആമസോണ് നദിയിലെ ഓളങ്ങള് എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗമണ്ടന് പ്രേമ ലേഖനത്തിന്റെ മണം.. അവന്റെ പോക്കറ്റില് നിന്ന് ബ്രൂട്ട്സ് സ്പ്രേയുടേയും പോണ്സ് പൗഡറിന്റേയും ഇടകലര്ന്ന മണം ഓരോ വരികളേയും പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. അവനെ അടിമുടി അവള് തിരസ്കരിച്ചു. അവന്റെ ആമസോണ് നദിയെ തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കി അവന്റെ ഡെസ്കിനു മുകളിലേക്കു വലിച്ചെറിഞ്ഞു എത്രമാത്രം അവനന്ന് യാചിച്ചു. 'പ്രണയമെന്ന മൂന്നക്ഷരം' എന്ന പേരില് കോളേജ് മാഗസിനില് അവന് അവളെക്കുറിച്ച് കവിത അടിച്ചു വിട്ടു (നിര്ഭാഗ്യവശാല് കുറച്ചെങ്കിലും കവിത്വമുള്ളവരേ അവളെ പ്രേമിച്ചിട്ടുള്ളു. ഒരായിരം പ്രാവശ്യം അവളുടെ പേരിനെ അവര് കുത്തികൊന്നു
ഇന്ന് ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അവരൊടൊക്കെ മനസ്താപം തോന്നുന്നു. പൊട്ടിപൊട്ടിക്കരയണമെന്നു തോന്നുന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഇനി മോങ്ങിയിട്ടു കാര്യമില്ല. എങ്ങി നെ കരയാതിരിക്കും മുപ്പത്തിയഞ്ചു കഴിഞ്ഞ ഒരു കോളേജു ടീച്ചര്,രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മ,മുരടനായ ഭര്ത്താവ് ..ഇവര്ക്കൊക്കെ ഇടയില് പെട്ട് വയസ്സന് പേരപോലെ തോലുരിഞ്ഞ്,ഒരു തുള്ളി സ്നേഹത്തിനായ് ദാഹിച്ച് ,അവസാനം മരിച്ച് തീവെച്ച് കുറച്ച് ചാരമായിപോകും. ഭീകരം...അതി ഭീകരമെന്നു പറയണം.
കുട്ടികള് അപ്പുറത്തെ മുറിയില് കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട്. അനില് ഇന്നും വീട്ടില് വരാന് വെകും. അയാള് പെണ്ണുപിടിയനോ കള്ളുകുടിയനോ ഒന്നുമല്ല എങ്കിലും മൊത്തത്തില് ഒരു മുഷിഞ്ഞ സ്വഭാവമാണ്. കോലിട്ടു തോണ്ടി നോക്കണം സ്നേഹമുണ്ടോയെന്നറിയാന്. മിക്കവാറും സമയം ബിസിനസ്സിനെ പറ്റിയോര്ത്ത് മൂഡോഫ് ആണ്. ആവശ്യത്തിനു പണമുണ്ട്. 'ചാവുമ്പോ ഇതൊക്കെ കെട്ടിപ്പെറുക്കോ" അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. കുട്ടികള് മിടുക്കരാണ്. എല്ലാ വിഷയത്തിലും ഫസ്റ്റാണ്. അച്ഛന്റെ ബുദ്ധിയാണ് അമ്മയെപ്പോലെ 'ലവ് ഇന് ദ ടൈം ഓഫ് കോളറയും' 'എന്. എസ് മാധവന്റെ കഥകളും ' ഒന്നും വായിച്ച് സമയം മെനക്കെടുത്തിയില്ല. 'എ പെര്ഫെക്ട് ഫാമിലി' എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാല് ഇതാണ്. അതിനിടയിലാണ് 'ഡിക്ഷണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സും, ഒര്ക്കൂട്ടും,സ്ക്രാപ്പും ഒക്കെ ഇടയില് കയറി എടങ്ങേറാക്കിയത്.
നവീന് പോളിനു സ്ക്രാപ്പയച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കില് ,അവന് സമ്മാനിച്ച പുസ്തകം പൂര്വ്വകാല സ്മരണയോടെ മറിച്ചു നോക്കിയില്ലായിരുന്നെങ്കില് അവള്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു മുടിഞ്ഞ ചിന്ത ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അവളെ തല്ലണം എന്തിനവള് ഫിലാഡല്ഫിയയില് കിടക്കുന്ന ചെറുക്കന് സ്ക്രാപ്പയച്ചു? എന്തിനവള് സായിപ്പുമാരും മദാമമ്മാരും ജിവിതം.പ്രണയം എന്നിങ്ങനെ ലോകത്തിലെ സകല കുണ്ടാമണ്ടികളെക്കുറിച്ചും കുത്തിക്കുറിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകമെടുത്ത് മറിച്ചുനോക്കി?
പുസ്തകപ്പുഴുക്കളും, ആദര്ശ ധീരന്മാരും നേതാക്കളുമായിരുന്ന ചെറുക്കന്മ്മാര് ഇടക്കിടെ ഒരു മഹത് വചനമെടുത്ത് വിശിയെറിഞ്ഞ് പെണ്കുട്ടികളെ പുളകം കൊള്ളിച്ചിരുന്ന പുസ്തകമാണ് അവള് അബദ്ധവശാലെടുത്ത് വായിച്ച് 'കല്ല്യാണത്തിലൂടെ അപ്പാടെ മരിക്കുന്ന പ്രണയത്തെ' പ്പറ്റിയുള്ള തലതെറിച്ച ചിന്ത മനസ്സിലേക്ക് വലിച്ചുകേറ്റിയത്.
കഷ്ടകാല സമയമാണ്... കണ്ടകശനിയാണ് കൊണ്ടേ പോകുന്ന സമയമാണ് .ഇനിയിപ്പോള് പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം. ഒരു പാവം പിടിച്ച ഹൃദയത്തെ ഇങ്ങനെ പൂക്കാതെയും തളിര്ക്കാതെയും ദുഃഖിപ്പിച്ച് ഇരുത്തിക്കൂടാ..
പിറ്റേ ദിവസം കാലത്ത് അഞ്ചിന് പതിവുപോലെ എഴുന്നേറ്റ് കുട്ടികളെ സ്കൂളിലേക്ക് ഒരു വിധം ഒരുക്കി അയച്ച് ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു. ബസ്സ് വരാന് പതിനഞ്ചു മിനുട്ടുകൂടിയുണ്ട്. മൂന്നു നാലു ഇഡലി വാരിവിഴുങ്ങി. പിന്നെയുള്ള സമയം മേയ്ക്കപ്പിനായ് മാറ്റിവെച്ചു. മുടി നന്നായ് ഒതുക്കികെട്ടി.,കണ്ണിനുമുകളിലൂടെ ഒരു വരവരച്ചു,പൊട്ടു തൊട്ട് ചുണ്ടില് ചെറുതായൊന്നു തേയ്ച്ചു. കണ്ണാടിയില് മുഖം നോക്കി. പണ്ടത്തെ അത്രയില്ലെങ്കിലും കാണാന് മോശം ഒന്നും ഇല്ല. ദുഃഖിതയായുള്ള നായികയുടെ ലുക്ക് തേയ്ച്ചാലും കുളിച്ചാലും പോകില്ല, പക്ഷെ ആ ദു:ഖത്തെയാണ് നവീന് പോള് മോഹിച്ചു മോഹിച്ചു പരവശനായത്.
സ്റ്റാഫ് റൂമില് പതിവുപോലെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നെന്താ വല്ല കല്ല്യാണത്തിനും പോകുന്നുണ്ടോയെന്ന് മിക്കവരും ചോദിച്ചു. ജോണ് സാറും,വിജയകുമാറും പതിവുപോലെ ഒരു വളിച്ച തമാശ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.
കുറച്ചുനേരം പുറത്തു നടന്ന് ശുദ്ധവായു ശ്വസിക്കാമെന്നുകരുതി വേഗം പുറത്തിറങ്ങി.പുറത്ത് മടക്കുകളില്ലാത്ത ഭൂമിയെക്കണ്ടപ്പോള് കുറച്ച് ആശ്വാസം തോന്നി.
വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോള് അവള് വളരെ ഏകാകിയാകും.വലിയൊരു ഹാളില് ആരുമില്ലാതെ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്ന പ്രതീതി.പടവുകളില് ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചാര പ്രാവുകള് മനസ്സില് നിശബ്ദതയുടെ തുരുത്തുകള് പണിയും. പതിവുപോലെ കുട്ടികള് ടീച്ചറോടു ചിരിക്കുമ്പോള് അവരുടെ മുഖങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാതെ, വിഭ്രാന്തി വന്ന് അവളുടെ ബുദ്ധിയെ പരിഭ്രമിപ്പിക്കും.
സ്റ്റാഫ് റൂമിനപ്പുറത്ത് വിശാലമായ പറമ്പുണ്ട്. ചെറിയൊരു സിമന്റു ബ്ലോക്കുകൊണ്ടാണ് അതിനെ വേര്തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആകാശത്ത് മിക്കപ്പോഴും വട്ടം വീശുന്ന പരുന്തുകളെകാണാം. കരിഞ്ഞും വാടിയും നില്ക്കുന്ന പുല്ലുകളില് പുള്ളിക്കുത്തുകളുള്ള പശുക്കള് മേഞ്ഞു നടക്കുന്നതുകാണാം.
അവള് ശ്വാസത്തെ ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത് മൂക്കിലൂടെ ഊതിവിട്ടു. പ്രാണായാമത്തിലൂടെ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചു. ഹൃദയത്തെ പൂക്കാതെയും തളിര്ക്കാതെയും ദുഃഖിതയാക്കി ഇരുത്തിക്കൂടാ..
പറമ്പിന്റെ ഇടത്തേ അറ്റത്തായ് വലിയൊരു പ്ലാവുണ്ട് അവിടെയാണ് പ്രണയിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ഇടത്താവളം.അവിടെയിരുന്നവര് മതിയാവോളം വര്ത്തമാനം പറയും. ഇന്നവിടെ ആരും ഇല്ല. പകരം മലയാളം ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റിലെ പുതിയ സാര് അവിടെ നിന്ന് സിഗരറ്റു വലിക്കുന്നുണ്ട്. കുറച്ചു നാളായി അയാള് അവിടേക്ക് സ്ഥലം മാറി വന്നിട്ട്, അന്തര്മുഖനാണ് വിവാഹിതനല്ല എന്നാണ് പറഞ്ഞുകേട്ടത് . ഏകാകിയായ പുരുഷനെ കണ്ടപ്പോള് അവള്ക്കു പാവം തോന്നി. സാധാരണ അടുപ്പു കല്ലുകൂട്ടിയതുപോലെ കുറച്ചുപേര് നിന്ന് പുകയൂതുകയും വളിപ്പു പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുക.
അയാള് ഒരു മൂടല് മഞ്ഞുപോലെ വിഷാദച്ഛായയില് അവള്ക്കുമുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഒന്നു മൃദുവായി ചിരിച്ചിരുന്നിരിക്കണം.
കവിയായിരിക്കുമോ? പൊടുന്നനെ കവികളെ അവള് അഗാധമായ് സ്നേഹിച്ചു.
മരങ്ങള്,പൂക്കള്,ആകാശം എന്നിവയെപ്പറ്റി കുത്തിക്കുറിക്കുവാന് മുരടന്മാര്ക്കുപറ്റില്ല. ഒരു പെണ്ണിനെ അടിമുടി തളിര്പ്പിക്കാന് ഒരു കവിക്കേ കഴിയൂ.
പിന്നീട് പല സ്ഥലത്ത് വെച്ചും അവള് അയാളെ കണ്ടു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു ദീര്ഘരേഖ ഹൃദയത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഹൃദയം ചില്,ചില് എന്ന് മിടിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഞെരമ്പുകളിലൂടെ ചോര കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ഹൃദയത്തിന്റെ തുടിപ്പുകള് തിരിച്ചറിയാനാവുന്നുണ്ട്.
തെറ്റാണോ? വിവാഹിത രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മ. അതിനവള് എന്തു ചെയ്തു പ്രവര്ത്തന രഹിതമായ ഒരു പാവം ഹൃദയത്തെ ഒന്നു പ്രവര്ത്തിക്കാന് ശ്രമിച്ചു,
ഹ..ഹാാ യെന്നവള് ചിരിച്ചു. സിനിമാ നടിയെപ്പോലെ തലമുടി പിന്നിലേക്കൊന്നു വാരിയെറിഞ്ഞു. വെകീട്ട് വീട്ടില് വന്നപ്പോള് അവള് ഗംഭീരമായൊരു മൂളിപ്പാട്ടു പാടി. ഒരൊറ്റമണിക്കൂര് നിന്നങ്ങു കുളിച്ചു. കുട്ടികളെ വഴക്കു പറഞ്ഞില്ല. തറതുടക്കാന് വന്ന പെണ്ണിന് കുറച്ചു നാരങ്ങാവെള്ളം കൊടുത്ത് ഫാനിനു കീഴെ കുറച്ചുനേരം ഇരുത്തി. സ്നേഹം,കാരുണ്യം, ദയ എന്നിവ കുറച്ചുകൂടി കോശങ്ങളില് പടരുകയാണ്.
രാത്രി അനില് വന്നു. ബിസിനസ്സിന്റെ കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിയോര്ത്ത് ഇനി തലപുകയ്ക്കരുതെന്ന് അയാളെ അവള് സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു തലയില് ചെറുതായി മാന്തിക്കൊടുത്ത് ചൂടുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന തലയെ തണുപ്പിച്ചു. ചുക്കുവെള്ളം കുടിച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്ക് അയാള് വഴുതിവീഴുന്നതും നോക്കി അവളിരുന്നു.
ആദ്യരാത്രിയില് നവീന്പോളിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോള് അയാളുടെ രക്തം തിളച്ചില്ല. വിശാലഹൃദയനായിട്ടല്ല അതൊക്കെ സില്ലി കാര്യങ്ങള് എന്നേ അയാള് കരുതിയുള്ളു. ഭയങ്കരമായ ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു അവള്ക്ക് . 'ഡോക്ടറോടു ചോദിക്കുകയിലെ ' ഭര്ത്താവിനെപ്പോലെ ചെപ്പക്കുറ്റിക്കടിച്ച് ഇടക്കിടെ കുത്തിയും മാന്തിയും നോക്കി,വെള്ളമടിച്ചു വന്ന് പീഡിപ്പിച്ച് പീഡീപ്പിച്ച് അവളെ കൊന്നെങ്കിലോ എന്നുകരുതി മടിച്ചു മടിച്ചാണ് പറഞ്ഞത്.
പിന്നീട് തണുത്തുറഞ്ഞ അയാളുടെ സ്നേഹം കണ്ടപ്പോള് എന്തുകൊണ്ട് അയാള്ക്ക് തന്നെ അത്രയ്ക്കങ്ങു സ്നേഹിച്ചുകൂടാ എന്നു തോന്നി. നവീന് പോളിനെ വഴിയില് വെച്ചെങ്ങാന് കണ്ടാല് തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കി അരിഞ്ഞ് സൂപ്പാക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് അവളുടെ ഹൃദയം തേന്മാവിനെപ്പോലെ പൂത്തുലഞ്ഞിരുന്നേനെ. അല്ലെങ്കില് അവളുടെ ഹൃദയത്തെ തൊടുന്ന എന്തെങ്കിലും അയാള്ക്കു പറഞ്ഞുകൂടെ.
അവള് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി.അലസമായ് വരുന്ന കാറ്റിനെ തൊട്ടു. ഇലകള് തിളങ്ങുന്നതും പൂക്കള് അനങ്ങുന്നതും നോക്കി നിന്നു.
മലയാളം സാര് മിക്ക ദിവസവും പ്ലാവിനടിയില് നിന്ന് സിഗരറ്റു വലിച്ചു. അയാള് അരികിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോഴൊക്കെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാല് നക്ഷത്രം കടന്നുപോയി.
'ടീച്ചറുടെ നാടെവിടെയാണ്'?
ഒരിക്കല് അയാള് ചോദിച്ചു.
അവള് നാടിനെപ്പറ്റിയും,വീടിനെപ്പറ്റിയും, അനിലിനെപ്പറ്റിയും,കുട്ടികളെപ്പറ്റിയു ം പറഞ്ഞു. അയാള് കുറച്ചേ പറഞ്ഞുള്ളു പക്ഷെ പറഞ്ഞതൊക്കെയും ആകര്ഷകവും മാന്യവുമായിരുന്നു.
പിന്നീട് പല പ്രാവശ്യവും അവര് സംസാരിച്ചു. സാഹിത്യവും രാഷ്ട്രീയവും കാരുണ്യവുമൊക്കെ ഇടകലര്ന്നു വന്നു.അവള് പറയുന്നതൊക്കെ അയാള് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. തന്റെ സംസാരം അയാളുടെ ചുളിഞ്ഞ ജീവിതത്തെ കുറച്ച് നിവര്ത്തിയെങ്കില് എന്നവള് ചിന്തിച്ചു. ചിലപ്പോള് കടുകുമണിപോലെ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് അവള് അയാളെ ചിരിപ്പിച്ചു.
ഒരിക്കള് അയാള് പറഞ്ഞു.
'നോക്കൂ ടീച്ചറേ എന്റെ ജീവിതം ഒരു ചെറിയ വൃത്തം പോലെയാണ് ഒരു കുത്തില് നിന്നും തുടങ്ങി ഒരു കുത്തില് അവസാനിച്ചു.'
അവള് കൂടുതലായൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. ദുഃഖിതരെ കൂടുതല് ദുഃഖിപ്പിക്കരുത് പ്രത്യേകിച്ചും അയാളെ
ഇതിനിടയില് അവളുടെ ഹൃദയം നന്നായ് മിടിക്കുകയും, സന്തോഷിക്കുകയും ഊഞ്ഞാലാടുകയും ചെയ്തു. അവള്ക്ക് അത്രയ്ക്കേ വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളു,ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നുള്ള ചെറിയൊരു തെളിവെടുപ്പ്. ചെറിയ ഒരു അനക്കം......
കോളേജടച്ചു. അവള്ക്ക് മലയാളം സാറിനോട് യാത്ര പറയാനായില്ല.മുടിഞ്ഞ തിരക്കായിരുന്നു അന്ന്. വെക്കേഷന് മുഴുവന് ഹൃദയം ഒരു നല്ല വര്ത്തമാനം കേള്ക്കാന് കാത്തിരുന്നു. മഴയും വെയിലും ഇടകലര്ന്ന് സമയം വേഗം പാഞ്ഞുപോയി. കോളേജു തുറന്ന ജൂണില് ചാറ്റല് മഴത്ത് അവള് അയാളെക്കാണാന് ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റിലേക്ക് നടന്നു. ശിവന് സാര് മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
'സാറിവിടെ നിന്നും മാറ്റമായ് പോയല്ലോ ടീച്ചറേ..വല്ല പൊസ്തകോം കൊടുക്കാനുണ്ടോ. ഞാന് ഇടക്ക് പാര്ട്ടി മീറ്റിങ്ങില് വെച്ചു കാണും.'
ശിവന് സാര് ചോദിച്ചു.
അവള് സതംഭിച്ചില്ല. കണ്ണു നീരും വന്നില്ല. അവളുടെ ഹൃദയത്തെ അവള് തൊട്ടുനോക്കി,അതവിടെത്തന്നെയുണ്ട് ചടേം പടേന്ന് മിടിക്കുന്നുണ്ട്. അവള് കൈകൊണ്ട് അതിനെ തലോടി.
'ഒരു പുസ്തകം കൊടുക്കാനുണ്ട് ഞാന് നാളെ കൊണ്ടുവരാം.'
അവള് പറഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് ഡിക്ഷ്ണറി ഓഫ് കൊട്ടേഷന്സ്
എന്ന പുസ്തകം അവള് കൊണ്ടുവന്ന് ശിവന് സാറിനുകൊടുത്തു.
അതിന്റെ അവസാനപേജില് അവള് ഇങ്ങനെ എഴുതി.
'ഒരിക്കല് എന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചിരുന്നു,ഇപ്പോഴത് വീണ്ടും മിടിക്കുന്നുണ്ട്.ഒരിക്കല് ഞാന് ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ആ സ്നേഹം മുഴുവന് ഈ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം മിടിക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും ഹൃദയത്തിനുകൊടുക്കൂ ആ ഹൃദയം ജീവിക്കട്ടെ'
അവള് ലീവെഴുതിക്കൊടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.ചെറുതായ് മഴ ചാറുന്നുണ്ട് അവള് കുടയെപ്പറ്റിത്തന്നെ മറന്നു. ഹൃദയം ചടപടേന്ന് മിടിക്കുന്നുണ്ട്. അവള്ക്ക് ഹൃദയത്തെപ്പറ്റിയോര്ത്തപ്പോള് ചിരിവന്നു.
വയസ്സന് പേരപോലെ തോലുരിഞ്ഞ്,ഒരു തുള്ളി സാന്ത്വനം കിട്ടാതെ മുരടിച്ച്,മരിച്ച്,തീവെച്ച് ചാരമായിപ്പോകുന്ന ഹൃദയമല്ല ... മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് സന്തോഷത്തോടെ ഊഞ്ഞാലാടി പൊട്ടിപൊട്ടി ചിരിച്ച ഒരു പാവം ഹൃദയം..അവള്ക്കത് സ്വന്തം ഹൃദയമാണോയെന്നുതന്നെ സംശയം തോന്നി!
Writer : സിജി
Subscribe to:
Comments (Atom)
